جلد 2015 -                   جلد 2015 - صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Phillippa Poole, Jimmy Chong, Christopher J Cates. Mucolytic agents versus placebo for chronic bronchitis or chronic obstructive pulmonary disease. 3 2015; 2015
URL: http://cochrane.ir/article-1-1248-fa.html
پیشینه
افراد مبتلا به برونشیت مزمن یا بیماری انسدادی ریه (COPD) ممکن است از عودهای راجعه با افزایش حجم یا عفونت خلط، یا هر دو، رنج ببرند. هزینه‌های شخصی و سیستماتیک مراقبت‌های بهداشتی در ارتباط با عودها نشان می‌دهد هر درمانی که وقوع عودها را کاهش دهد، مفید است. تفاوت آشکار میان کشورها از نظر تجویز موکولیتیک‌ها نشان‌دهنده تنوع در برداشت از تاثیرات آن‌ها است.
اهداف
اهداف اولیه
تعیین اینکه آیا درمان با موکولیتیک‌ها تواتر تعداد عودها و/یا میزان روزهای از کارافتادگی را در بیماران مبتلا به برونشیت مزمن یا بیماری انسدادی مزمن ریوی کاهش می‌دهد.
اهداف ثانویه
• ارزیابی اینکه آیا داروهای موکولیتیک منجر به بهبود عملکرد ریه یا کیفیت زندگی می‌شوند.
• تعیین میزان فرکانس عوارض جانبی همراه با استفاده از موکولیتیک.
روش های جستجو
ما ثبت گروه تخصصی راه‌های هوایی کاکرین و فهرست مقالات را در ده مقطع مختلف جستجو کردیم، که جدیدترین آن در جولای 2014 بود.
معیارهای انتخاب
ما مطالعات تصادفی را در این مرور گنجاندیم که درمان موکولیتیک خوراکی را با پلاسبو طی مدت حداقل دو ماه در بزرگسالان مبتلا به برونشیت مزمن یا COPD مقایسه کرده بودند. ما مطالعات افراد مبتلا به آسم و سیستیک فیبروزیس را حذف کردیم.
گردآوری و تحلیل داده‌ها
این مرور فقط داده‌های خلاصه‌ شده را تجزیه و تحلیل کرد، که اغلب از مطالعات منتشرشده استخراج شده بود. در نسخه‌های قبلی، یکی از نویسنده‌های مرور داده‌ها را، که در به‌روزرسانی‌های بعدی مجددا ارزیابی شدند، استخراج کرد. در نسخه‌های بعدی، نویسندگان مرور داده‌های استخراج شده را دو بار بررسی و سپس داده‌ها را برای تجزیه و تحلیل در RevMan وارد کردند.
نتایج اصلی
ما چهار مطالعه را در به‌روزرسانی 2014 به این مرور اضافه کردیم. حالا این مطالعه مروری شامل 34 کارآزمایی است، که در مجموع 9367 شرکت‌کننده داشتند. بسیاری از مطالعات به‌طور واضح تخصیص پنهان را توصیف نکرده بودند، از این رو تورش انتخاب ممکن است بر نتایج تاثیر گذاشته باشد، که اطمینان ما را در مورد یافته‌ها کاهش داد.
نتایج 26 مطالعه با 6233 شرکت‌کننده نشان داد که در مقطع انجام مطالعه در گروه موکولیتیک احتمال اینکه بیمار بدون تشدید بیماری باشد بیشتر است (نسبت شانس پتو (OR): 1.75؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 1.57 تا 1.94). به‌هرحال، جدیدترین مطالعات منافع کمتری را برای این درمان در مقایسه با آن‌چه در مطالعات پیشین گزارش کرده بودند، گزارش کردند. تعداد کلی افراد مورد نیاز برای درمان با موکولیتیک‌ها برای به دست آوردن منافع اضافی برای مدت متوسط 10 ماه -برای این‌که یک شرکت‌کننده دیگر بدون تشدید بیماری باشد- هشت بود (‌NNTB: 8؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 7 تا 10). استفاده از موکولیتیک‌ها همراه با کاهش 0.03 عودها به ازای هر شرکت‌کننده در هر ماه (میانگین اختلاف (MD): .030 - ؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.04 - تا 0.03 - ؛ 7164 شرکت‌کننده؛ 28 مطالعه؛ I2 = 85%)، در مقایسه با پلاسبو، که، حدود 0.36 مورد در هر سال، یا یک عود در هر سه سال بود. عدم تجانس بسیار زیادی برای این پیامد گزارش شد، بنابراین نتایج باید با احتیاط تفسیر شوند. نوع یا دوز موکولیتیک‌ها به نظر نمی‌رسد بر اندازه اثر، یا وخامت COPD، شامل تاریخچه تشدیدها، تاثیری بگذارد. مطالعات طولانی‌تر تاثیرات کمتری را از موکولیتیک‌ها در مقایسه با مطالعات کوتاه‌مدت‌تر نشان دادند.
استفاده از موکولیتیک‌ها با کاهش 0.43 روز از ناتوانی به ازای هر شرکت‌کننده در مقایسه با پلاسبو بود (95% فاصله اطمینان (CI): 0.56 - تا 0.30 - ؛ 13 مطالعه؛ 61% = I2). با موکولیتیک‌ها تعداد افرادی که به یک بار یا بیشتر بستری شدن نیاز داشتند، کاهش یافت، اما نتایج مطالعه پایدار نبود (Peto OR: 0.68؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.52 تا 0.89؛ 1788 شرکت‌کننده؛ 4 مطالعه؛ 58% = I2). پژوهشگران کیفیت بهتر زندگی را با موکولیتیک‌ها گزارش کردند (MD: 2.64 - ؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 5.21 - تا 0.08؛ 2231 شرکت‌کننده؛ 5 مطالعه؛ 51% = I2). اگرچه این اختلاف میانگین به حداقل تفاوت معنادار کلینیکی 4 - واحد نمی‌رسید، ما نتوانستیم تاثیرات جمعیتی را بررسی کنیم چرا که ما داده‌های لازم را برای تحلیل پاسخ دهنده نداشتیم. درمان با موکولیتیک با هیچ افزایش قابل توجه عوارض جانبی در تعداد کل عوارض جانبی، از جمله مرگ (Peto OR: 1.03؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.52 تا 2.03؛ 2931 شرکت‌کننده؛ 8 مطالعه؛ 0% = I2)، همراه نبود اما ضریب اطمینان آنقدر وسیع بود که نمی‌شد تایید کرد درمان تاثیری بر میزان مرگ نداشته است.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
در شرکت‌کننده‌های مبتلا به برونشیت مزمن یا COPD، ما اطمینان متوسط داریم که درمان با موکولیتیک‌ها ممکن است با کاهش خفیف تشدیدهای‌ حاد همراه باشد و تاثیر کوچکی بر کیفیت کلی زندگی بگذارد. اعتماد ما به نتایج توسط این واقعیت که تاثیرات آن بر تشدید در کارآزمایی‌های اولیه بزرگتر از آنی است که توسط مطالعات اخیر گزارش شده، شاید به این دلیل که کارآزمایی‌های کوچکتر اولیه در معرض خطر بیشتری از تورش انتخاب یا انتشار بودند، در نتیجه مزایای درمان ممکن است آنقدر که شواهد قبلی نشان می‌دادند، بزرگ نباشد.
خلاصه به زبان ساده
عوامل موکولیتیک برای برونشیت مزمن یا بیماری‌های انسدادی مزمن ریوی
موکولیتیک‌ها داروهایی هستند که به‌صورت خوراکی تجویزشده و ممکن است خلط را شل و نرم کرده و دفع آن را با سرفه کردن راحت‌تر کنند. موکولیتیک‌ها ممکن است اثرات مفید دیگری روی عفونت ریه و التهاب داشته باشند و ممکن است در درمان افراد مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) یا برونشیت مزمن مفید باشند. این مرور میزان آن‌ها را در این بیماران ارزیابی می‌کرد. نویسندگان پژوهش 34 مطالعه را با مجموع 9367 بیمار مطالعه کردند. نتایج کاهش اندکی در تعداد تشدیدها (بدتر شدن بیماری/علائم) تجربه‌شده توسط بیمار، اگر دارو را به‌صورت منظم دریافت کرده بود، نشان می‌داد؛ یعنی تقریبا یک بیمار از هر هشت بیمار تحت درمان با موکولیتیک، برای بیشتر از 10 ماه دچار تشدید علایم می‌شد. با این حال، این مرور شامل مجموعه‌ای از مطالعات کوچک قدیمی‌تر و بزرگ‌های جدیدتر بود، که آن‌هایی که جدیدتر بودند نفع کمتری را نشان می‌دادند. داروها به‌نظر ایمن هستند و به خوبی تحمل می‌شوند. با این حال ما در مورد تاثیر آن‌ها بر کیفیت زندگی و خطر بستری شدن مطمئن نیستیم.

(2539 مشاهده)
متن کامل [PDF 4 kb]   (116 دریافت)    

پذیرش: 1394/5/7 | انتشار: 1399/4/13