برای مرور اصیل و نسخههای بهروز شده بعدی، پایگاه ثبت مرکزی کارآزماییهای کنترل شده کاکرین (CENTRAL)؛ کتابخانه کاکرین؛ (The Cochrane Library)؛ MEDLINE؛ Science Citation Index و Oxford Database of Perinatal Trials را جستوجو کردیم. فهرست منابع کارآزماییهای مرتبط، مجلات مربوط به کودکان و تغذیه، و خلاصه و چکیده مقالات کنفرانسها تا سال 2010 به صورت دستی جستوجو شد.
برای بهروز کردن نسخه سال 2016، از راهبرد جستوجوی استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین (Cochrane Neonatal Review group) برای جستوجو در پایگاه ثبت مرکزی کارآزماییهای کنترل شده کاکرین (CENTRAL؛ شماره 4؛ 2016)؛ MEDLINE via PubMed؛ (1 می 2016)، EMBASE؛ (1 می 2016) وCINAHL؛ (1 می 2016) استفاده کردیم. بانکهای اطلاعاتی کارآزماییهای بالینی، خلاصه مقالات کنفرانسها، و فهرست منابع مقالات بازیابی شده را برای یافتن کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شده و کارآزماییهای شبه‐تصادفیسازی شده جستوجو کردیم.
سوال مطالعه مروری: آیا مکمل ویتامین A از مرگومیر، از آسیب مزمن ریه و ناتوانی تکامل سیستم عصبی طولانی‐مدت در نوزادان بسیار کم‐وزن هنگام تولد در مقایسه با گروه کنترل (دارونما (placebo) یا بدون مکمل) پیشگیری میکند؟
پیشینه: ویتامین A، گروهی از ترکیبات محلول در چربی است که توسط بدن برای تنظیم و ارتقای رشد و تمایز بسیاری از سلولها، از جمله سلولهای شبکیه چشم و سلولهای راههای هوایی ریهها، استفاده میشود. نوزادان پرهترم در بدو تولد دارای سطوح پائین ویتامین A هستند. این امر ممکن است به افزایش خطر ابتلا به بیماریهای مزمن ریوی و از این رو به نیاز به اکسیژن منجر شود. مکمل اضافی ویتامین A، میتواند عوارض ناشی از نارس بودن را کاهش دهد، از جمله رشد غیر‐طبیعی شبکیه چشم (رتینوپاتی (retinopathy))، خونریزی در مغز (هموراژی داخل بطنی)، و آسیب به روده به دلیل التهاب (انتروکولیت نکروزان (necrotising enterocolitis)) و همچنین باعث کاهش عفونتهای تنفسی شود. ویتامین A بیش از حد، بهطور بالقوه مضر است چرا که ممکن است فشار داخل جمجمه را بالا ببرد و باعث تغییرات پوست غشای مخاطی (آسیب یا ضایعات)، و استفراغ شود.
ویژگیهای مطالعه: یازده کارآزمایی در این مرور انتخاب شدند، ده کارآزمایی ویتامین A را با گروه کنترل (دارونما یا بدون مکمل) و یک کارآزمایی رژیمهای مختلف ویتامین A را مقایسه کرد. جستوجو برای کارآزماییهای واجد شرایط در می 2016 بهروز شد.
نتایج: در مقایسه با گروه کنترل به نظر میرسد استفاده از مکمل ویتامین A در نوزادان بسیار کم‐وزن هنگام تولد، در کاهش خطر مرگومیر یا نیاز به اکسیژن در یک ماهگی و خطر ابتلا به بیماری مزمن ریوی (نیاز به اکسیژن) در هفته 36 جنینی، مزیت کمی داشته باشد (شواهد با کیفیت متوسط). کاهش کمی در پیامد ترکیبی درباره مرگومیر یا بیماریهای مزمن ریوی وجود داشت (شواهد با کیفیت متوسط). اگر چه کاهش آماری در بیماری مزمن ریوی وجود دارد، این یافتهها با تاثیر مهم یا ناچیز بر بیماریهای مزمن ریوی همسو و سازگار هستند. یک کارآزمایی که وضعیت تکامل سیستم عصبی را در 18 تا 22 ماهگی تصحیح شده برای بررسی کرد، شواهدی از مزیت یا آسیب مرتبط با مکمل ویتامین A نسبت به گروه کنترل نیافت (شواهد با کیفیت پائین). هیچ عوارض جانبی درباره مکمل ویتامین A گزارش نشد، اما اشاره شده بود که تزریق عضلانی ویتامین A دردناک بود.
نتیجهگیریها: تصمیم متخصصان بالینی به تکرار استفاده از دوز عضلانی ویتامین A برای پیشگیری از بیماری مزمن ریوی ممکن است بستگی به بروز موضعی این پیامد و میزان آن برای دستیابی به کاهش متوسط در پیامد متعادل شده در برابر فقدان دیگر مزایای ثابت شده و مقبولیت درمان داشته باشد. اطلاعات مربوط به وضعیت تکامل سیستم عصبی طولانی‐مدت، هیچ شواهدی از مزیت یا آسیب مداخله نشان نمیدهد.