جلد 2016 -                   جلد 2016 - صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kathleen Sott, Patrick J Hayden, Andrea Will, Keith Wheatley, Imelda Coyne. Bortezomib for the treatment of multiple myeloma. 3. 2016; 2016
URL: http://cochrane.ir/article-1-319-fa.html
پیشینه
مالتیپل‌میلوما بدخیمی پلاسماسل بوده و 1% سرطان‌ها و 12% بدخیمی‌های خونی را تشکیل می‌دهد. از مهارکننده پروتئازوم (proteasome inhibitor) خط اول، یعنی بورتزومیب، معمولا برای درمان میلومای تازه تشخیص داده شده و نیز میلومای مقاوم/عودکننده به‌صورت مونوتراپی و ترکیبی استفاده می‌شود.
اهداف
ما متاآنالیز (meta-analysis) و مطالعه مروری نظام‌مندی برای بررسی تاثیرات بورتزومیب بر بقای کلی (OS؛ Overall Survival)، بقای بدون پیشرفت (PFS؛ Progression-Free Survival)، پاسخ سریع (RR؛ Response Rate)، کیفیت زندگی مربوط به سلامت (HRQoL؛ Health-Related Quality of Life)، عوارض جانبی (AEs؛ Adverse Events) و مرگ مربوط به درمان (TRD؛ Treatment-Related Death) انجام دادیم.
روش های جستجو
ما برای این مطالعه مروری، MEDLINE، پایگاه کارآزمایی‌های بالینی ثبت‌شده کاکرین (Cochrane Central Register of Controlled Trials) و EMBASE (تا 27 ژانویه 2015) و نیز مجموعه مقالات کنفرانس‌ها و کارآزمایی‌های بالینی ثبت‌شده را برای کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده (RCTs؛ Randomised Controlled Trials) جست‌وجو کردیم.
معیارهای انتخاب
ما کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده‌ای (RCT) را گرد آوردیم که موارد زیر را مقایسه کرده بودند: 1) بورتزومیب در مقابل بدون بورتزومیب با درمان قبلی یکسان در هر دو گروه؛ 2) بورتزومیب در مقابل بدون بورتزومیب با درمان قبلی مختلف در هر گروه‌ها در مقایسه با دیگر داروها؛ 3) مقایسه‌ها دوز بورتزومیب و مقایسه‌ برنامه‌ها و تجویزهای مختلف درمانی.
گردآوری و تحلیل داده‌ها
دو نویسنده مطالعه مروری به‌طور مستقل، اطلاعات را استخراج و خطر سوگیری (Bias) را بررسی کردند. برای OS و PFS، نسبت خطر (HR) و فواصل اطمینان، و برای AE و TRD، نسبت شانس (OR) را محاسبه کردیم. برای دستیابی به آماره‌های خلاصه با نویسندگان کارآزمایی‌ها تماس برقرار کردیم. آمار Logrank را که دردسترس نبود، ارزیابی کردیم. اطلاعات HRQoL را که در دسترس بود، استخراج کردیم.
نتایج اصلی
برای این مطالعه مروری، 3667 مقاله را غربالگری کردیم و 16 RCT مرتبط را با 5626 بیمار شناسایی کردیم. در نهایت، 12 کارآزمایی را در متاآنالیز (meta-analysis) وارد کردیم. تمامی کارآزمایی‌ها، به‌صورت مطالعات تصادفی‌سازی و مطالعه برچسب آشکار (open-label) بودند. دو کارآزمایی به‌صورت چکیده منتشر شده بودند، بنابراین نتوانستیم خطر سوگیری آن‌ها را کاملا بررسی کنیم.
از تجزیه و تحلیل کارآزمایی‌های بورتزومیب در مقابل بدون بورتزومیب با درمان قبلی یکسان در هر گروه، شواهد با کیفیت متوسطی وجود دارد، دال بر اینکه بورتزومیب، OS (چهار مطالعه؛ 1586 بیمار؛ Peto OR: 0.77؛ 95% فاصله اطمینان (CI)؛ 0.65 تا 0.92) و PFS (پنج مطالعه؛ 1855 بیمار؛ Peto OR: 0.65؛ 95% فاصله اطمینان (CI)؛ 0.57 تا 0.74) را طولانی می‌کند.
از تجریه و تحلیل کارآزمایی‌های بورتزومیب در مقابل بدون بورتزومیب با پیشینه درمان مختلف در هر گروه در مقایسه با دیگر داروها، شواهد با کیفیت بالایی وجود دارد که نشان می‌دهد بورتزومیب، OS را طولانی می‌کند (5 مطالعه؛ 2532 بیمار؛ Peto OR: 0.76؛ 95% فاصله اطمینان (CI)؛ 0.67 تا 0.88) و شواهدی با کیفیت پائین وجود دارد که نشان می‌دهد این دارو، PFS را طولانی می‌کند (4 مطالعه؛ 2489 بیمار؛ Peto OR: 0.67؛ 95% فاصله اطمینان (CI)؛ 0.61 تا 0.75).
4 کارآزمایی (تعداد: 716) دوزها، روش‌های تجویز و برنامه‌های درمانی مختلف را بررسی کرده و فقط به‌صورت کیفی مرور شدند.
برای متاآنالیز، 4 کارآزمایی را شناسایی کردیم که زمان پیشرفت (TTP) را اندازه‌گیری کرده بودند و توانستیم اطلاعات PFS را برای سه مطالعه، استخراج و تجزیه و تحلیل کنیم، در‌حالی که در مورد یک مطالعه، اطلاعات TTP را گردآوری کردیم زیرا اطلاعات PFS دردسترس نبود. بنابراین در این مطالعه مروری، تجزیه و تحلیل TTP را جداگانه انجام ندادیم.
در بیمارانی که با بورتزومیب درمان شدند، خطر ترومبوسیتوپنی، نوتروپنی، توکسیسیتی‌های معده‌ای-روده‌ای، نوروپاتی‌های محیطی، عفونت و خستگی افزایش یافته بود (کیفیت شواهد بسیار متغیر بود). شواهد با کیفیت بالایی در مورد افزایش خطر اختلالات قلبی از تجزیه و تحلیل کارآزمایی‌های بورتزومیب در مقابل بدون بورتزومیب با پیشینه درمانی مختلف در هر گروه، در مقابل داروهای دیگر، وجود دارد. به‌دلیل شواهد با کیفیت پائین، در مورد خطر TRD در هر گروهی که مقایسه شد، مطمئن نیستیم.
تنها 4 کارآزمایی، HRQoL را تجزیه و تحلیل کردند و این اطلاعات قابل متاآنالیز نبودند.
تجزیه و تحلیل‌های زیر گروهی در بستر بیماری، بهبودی‌هایی در تمامی نتایج نشان داد، درحالی که برای مجموعه درمانی، یک منفعت افزایش یافته برای بروتزومیب در تمامی نتایج و زیرگروه‌ها به جز برای OS به دنبال درمان تثبیتی (consolidation therapy) مشهود بود.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
این متاآنالیز نشان داد که بیماران مبتلا به میلوما که بورتزومیب دریافت می‌کنند، نسبت به کسانی که این دارو به آن‌ها داده نشد، از نظر OS ،PFS و نرخ‌های پاسخ منفعت می‌برند. این منفعت، در کارآزمایی‌های بورتزومیب در مقابل بدون بورتزومیب با پیشینه درمانی یکسان و در کارآزمایی‌های بورتزومیب در مقابل بدون بورتوزمیب با پیشینه درمانی مختلف در هر گروه در مقایسه با داروهای دیگر نیز مشاهده شده است. برای تائید اینکه آیا بورتزومیب اثرگذار است یا خیر، ارزیابی‌های بیشتری در مورد دیگر مهارکننده‌های پروتئازوم مورد نیاز است و همچنین مطالعات HRQoL بیشتری باید انجام شود.
خلاصه به زبان ساده
نقش درمانی بورتزومیب برای بیماران مبتلا به مالتیپل میلوما
پیشینه
مالتیل میلوما نوعی سرطان خون است که بر پلاسماسل‌ها درون استخوان تاثیر می‌گذارد. بورتزومیب نوعی داروی درمانی است که از دسته مهارکننده‌های پروتئازوم است. پروتئازوم از دسته آنزیم‌هایی هستند که در تمامی سلول‌ها یافت می‌شوند و نقش مهمی در رشد و عملکرد سلولی دارند. سلول‌های سرطانی به اثرات بورتزومیب حساس‌ترند که باعث می‌شود سلول‌های سرطانی بمیرند یا بیشتر رشد نکنند.

ویژگی‌های مطالعه
هدف آن است که مزایا و مضرات درمان بورتزومیب را در درمان میلوما بدانیم. پایگاه‌های اطلاعاتی پزشکی و ثبت کارآزمایی‌ها را تا ژانویه 2016 جست‌وجو کردیم. مطالعاتی را که تجویز بورتزومیب را با عدم تجویز آن مقایسه کردند (با پیشینه درمانی یکسان یا متفاوت در هر گروه)، گرد آوردیم. مطالعات مربوط به میلوم‌های عودکننده و تازه تشخیص داده شده و نیز مطالعاتی را که دوزهای مختلف، راه‌های تجویز بورتزومیب و برنامه‌های درمانی مختلف را مقایسه کردند، گرد آوردیم.

نتایج اصلی
16 مطالعه با 5626 بیمار پیدا کردیم. نتایج این مطالعه مروری نشان می‌دهد که بروتزومیب می‌تواند نرخ‌های بقا، زمان بیشتر بدون پیشرفت بیماری و پاسخ بهتر، نسبت به بیمارانی که بروتزومیب دریافت نکردند، ایجاد کند. درمان با بروتزومیب می‌تواند باعث عوارض جانبی شود: سطح پائین سلول‌های خونی، اثرات معده‌ای-روده‌ای مثل یبوست، اسهال، تهوع و استفراغ، درد عصبی و مورمور شدن دست‌ها و پاها و نیز عفونت. خطر بیشتر مشکلات قلبی در یک گروه تحت مقایسه مشاهده شد. خطر مرگ به‌دنبال درمان بروتزومیب در هر گروه نامشخص بود. فقط 4 مطالعه، کیفیت زندگی را بررسی کردند و امکان تجزیه و تحلیل آن‌ها باهم ممکن نبود.

کیفیت شواهد
کیفیت شواهد برای مرگ‌ومیر و تعداد مرگ، متوسط تا بالا بود، در حالی که برای بقای بدون پیشرفت بیماری، پائین در نظر گرفته شد. کیفیت شواهد برای عوارض جانبی، بسیار متنوع بود (پائین تا بالا). برای بررسی مرگ مربوط به درمان، هیچ شواهدی از اختلاف وجود نداشت: کیفیت مطالعه برای مقایسه بروتزومیب در مقابل بدون بروتزومیب با پیشینه درمانی یکسان و پائین بود. کیفیت برای مقایسه بروتزومیب در مقابل بدون بروتزومیب با پیشینه درمانی مختلف، خیلی پائین بود.

نتیجه‌گیری
بیمارانی که بروتزومیب دریافت کردند، نرخ پاسخ درمانی بهتر و زمان بدون پیشرفت بیماری بیشتری داشتند و نسبت به آن‌هایی که بروتزومیب دریافت نکردند، مدت زمان بیشتری زندگی کردند، اما دچار عوارض جانبی بیشتری نیز شدند. همچنین، سایر داروهای مهارکننده پروتئازوم نیز وارد بازار شده، بنابراین مطالعات بیشتری باید صورت گیرد تا مشخص کند که آیا داروهای جدید موثرتر هستند یا عوارض جانبی کمتری دارند. همچنین، مطالعات بیشتری در مورد کیفیت زندگی مربوط به سلامت باید انجام شود.

(4701 مشاهده)
متن کامل [PDF 4 kb]   (70 دریافت)    

پذیرش: 1394/11/7 | انتشار: 1395/2/1