جلد 2016 -                   جلد 2016 - صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hemanshu Prabhakar, Gyaninder Pal Singh, Zulfiqar Ali, Mani Kalaivani, Martha A Smith. Pharmacological and non-pharmacological interventions for reducing rocuronium bromide induced pain on injection in children and adults. 3. 2016; 2016
URL: http://cochrane.ir/article-1-27-fa.html
پیشینه
روکورونیوم بروماید یک داروی شل‌کننده عضلانی است که به‌طور متداول برای اقدامات بیهوشی استفاده می‌شود. اما استفاده از این دارو به هرحال، همراه با درد شدید در حین تزریق است. به‌خوبی ثابت شده است که تزریق روکورونیوم بروماید در بیماران هشیار باعث درد می‌شود. بیماران تحت بیهوشی هم، زمانی که این شل‌کننده عضلانی به آنها تزریق می شود، در اندام‌هایشان، حرکات پس‌کشیدن (withdrawal) دیده می‌شود. استراتژی‌های مختلف، هم دارویی و هم غیردارویی، مطالعه شده‌اند تا بروز و شدت درد ناشی از تزریق روکورونیوم بروماید را کاهش دهد. ما به دنبال این هستیم که بفهمیم کدام‌ یک از این عملکردها بهترین راه کاهش درد ناشی از تزریق روکورونیوم بروماید است.
اهداف
هدف این مطالعه مروری این بود که قابلیت مداخله‌های دارویی و غیردارویی را برای کاهش یا از بین بردن درد متعاقب تجویز روکورونیوم بروماید بسنجد.
روش های جستجو
پایگاه‌های اطلاعاتی زیر را جست‌وجو کردیم: پایگاه کارآزمایی‌های بالینی ثبت شده کاکرین (CENTRAL؛ Cochrane Central Register of Controlled Trials) (شماره 7، 2013)، MEDLINE از طریق Ovid SP (از 1966 تا جولای 2013) و EMBASE از طریق Ovid SP (از 1980 تا جولای 2013). همچنین سایت‌های خاصی را جستجو کردیم. در فوریه 2015 دوباره جست‌وجو نمودیم و 11 مطالعه را که در جریان این جست‌وجو پیدا شد، در زمان به‌روز کردن این مطالعه مروری ارزیابی کردیم.
معیارهای انتخاب
ما کلیه کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده (RCT) را که استفاده از هر دارو یا یک شیوه غیردارویی را با بیماران گروه کنترل، یا آنهایی که هیچ درمانی را برای کاهش وخامت درد ناشی از تزریق روکرونیوم بروماید نگرفته بودند، مقایسه کرده بودند، در این مطالعه مروری گردآوری کردیم. پیامد اولیه ما درد ناشی از روکرونیوم بروماید با شیوه اندازه‌گیری استاندارد درد بود. پیامد ثانویه افزایش ضربان قلب و فشار خون متعاقب تجویز روکرونیوم بروماید و عوارض جانبی مرتبط با مداخلات بود.
گردآوری و تحلیل داده‌ها
ما از شیوه‌های استاندارد شده برای انجام مرور نظام‌مند که در کتابچه کاکرین برای مطالعات مروری نظام‌مند مداخلات توصیف شده، استفاده کردیم. دو نویسنده این مطالعه مروری به‌طور مستقل از هم جزئیات روش‌شناسی کارآزمایی و داده‌های استخراج شده را از کلیه گزارش‌هایی که واجد شرایط گنجانده شدن بودند، استخراج کردند. تمام تحلیل‌ها را براساس قصد درمان انجام دادیم. ما از مدل تاثیر ثابت، در صورتی که شواهدی از ناهمگونی وجود نداشت و مدل تاثیر تصادفی، اگر ناهمگونی محتمل بود، استفاده کردیم.
نتایج اصلی
66 مطالعه با 7840 شرکت‌کننده را در این مطالعه مروری گردآوری کردیم، اگرچه اکثر تحلیل‌ها بر مبنای داده‌های تعداد کمتری از شرکت‌کننده‌ها بود. در مجموع 17 مطالعه در انتظار طبقه‌بندی بودند. هیچ مطالعه‌ای سوگیری (bias) پایین نداشت. ما به ناهمگونی‌های قابل توجه آماری و کلینیکی بین کارآزمایی‌ها اشاره کردیم. در اکثر این مطالعات درد با پاسخ زبانی شرکت‌کنندگان بیدار ارزیابی شده بود اما برخی کارآزمایی‌ها کشیدن اندام بعد از تزریق را به عنوان نشانه‌ای از درد پس از القای بیهوشی در پاسخ به تجویز روکورونیوم بروماید گزارش کرده بودند. معدود مطالعات عوارض جانبی را گزارش کرده و هیچ مطالعه‌ای تغییرات ضربان قلب و فشار خون را پس از تجویز روکورونیوم گزارش نکرده بود. لیدوکائین شایع‌ترین داروی استفاده شده برای مداخله بود که در 29 کارآزمایی با 2256 شرکت کننده استفاده شده بود. خطر نسبی (RR) درد تزریق در استفاده از لیدوکائین در مقایسه با پلاسبو 0.23 (95% فاصله اطمینان (CI): 0.17 تا 0.31؛ I² = 65%؛ شواهد با کیفیت پایین) بود. RR درد تزریق در استفاده از فنتانیل (fentanyl) و رمی‌فنتانیل (remifentanil) در مقایسه با پلاسبو به ترتیب 0.42 (95% فاصله اطمینان (CI): 0.26 تا 0.70؛ I² = 79%؛ شواهد با کیفیت پایین) و 0.10 (95% فاصله اطمینان (CI): 0.04 تا 0.26؛ I² = 74%؛ شواهد با کیفیت پایین) بود. درد ناشی از تزریق با داروهای مداخله‌ای با استفاده از لیدوکائین و استامینوفن در یک مطالعه گزارش شده بود. سرفه با استفاده از فنتانیل (در یک مطالعه)، رمی‌فنتانیل (5 مطالعه، شواهد با کیفیت پایین) و آلفنتانیل (alfentanil) (یک مطالعه) گزارش شده بود. تنگی‌نفس و فشردگی قفسه‌سینه در استفاده از رمی‌فنتانیل در دو مطالعه (شواهد با کیفیت پایین) و یک مطالعه ( شواهد با کیفیت بسیار پایین) به طور جداگانه گزارش شده بود. میزان کلی عوارض جانبی بسیار پایین بود.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
شواهدی که نشان دهد مداخلات معمول دارویی درد ناشی از تزریق روکرونیوم بروماید را کاهش دهد، کیفیت پایینی داشتند که ناشی از خطر سوگیری و ناهمگونی بود. در مورد عوارض جانبی، شواهد با کیفیت پایین یا بسیار پایین بود که ناشی از احتمال سوگیری، ناهمگونی و عدم دقت تاثیر است. ما روش‌های مختلف مداخله را با هم مقایسه نکردیم، در نتیجه نمی‌توانیم در مورد ارجحیت یکی از شیوه‌های مداخله بر دیگر شیوه‌ها نظری بدهیم. عوارض با استفاده از اوپیوئیدها بیشتر گزارش شد.
خلاصه به زبان ساده
استفاده از مداخلات دارویی و غیردارویی برای کاهش درد ناشی از تزریق روکورونیوم بروماید در بیماران تحت بیهوشی عمومی
سوال مطالعه مروری
تاثیر استفاده از دارو یا درمان‌های غیردارویی (مثل رقیق کردن روکرونیوم یا گرم کردن محل تزریق) برای کاهش درد ناشی از تزریق شل‌کننده عضلانی روکرونیوم بروماید در کودکان و بزرگسالان.

پیشینه
روکرونیوم بروماید یک شل‌کننده عضلانی است که به عنوان بخشی از بیهوشی عمومی برای جراحی استفاده می‌شود. شل‌کننده‌های عضلانی برای ریلکس کردن عضلات راه‌های هوایی و امکان‌پذیر شدن لوله‌گذاری داخل تراشه (جاگذاری یک لوله تنفسی در نای برای حمایت تنفسی وقتی که فرد هشیار نیست) و تسهیل جراحی استفاده می‌شوند. به‌هرحال، روکرونیوم بروماید می‌تواند باعث درد شدید در زمان تزریق در برخی افراد شود. ما به دنبال این بودیم که دریابیم آیا تجویز دارویی دیگر، مثل مسکن‌ها یا یک داروی بیهوشی دیگر، یا یک مداخله غیردارویی، مثل رقیق کردن روکرونیوم، ممکن است در کاهش تجربه درد در برخی افراد در زمان تزریق روکرونیوم موثر باشد یا خیر.

ویژگی‌های مطالعه
ما کارآزمایی‌های انجام شده را تا جولای 2013 در این مطالعه مروری گردآوری کردیم. ما جست‌وجویمان را در فوریه 2015 به طور مجدد انجام دادیم. در مجموع 17 مطالعه در انتظار طبقه‌بندی بودند. ما 66 مطالعه با 7840 شرکت‌کننده، هم مرد و هم زن، و هم کودک و هم بزرگسال، گردآوری کردیم. اکثریت این شرکت‌کننده‌ها تحت جراحی‌های برنامه‌ریزی شده در بیمارستان‌هایی در کشورهای مختلف، از جمله کره، ترکیه و هند، قرار گرفته بودند. کارآزمایی‌ها یک نوع مداخله را برای کاهش درد تزریق با پلاسبو مقایسه کرده بودند تا مشخص شود آیا این مداخله در کاهش درد موثر بوده است یا خیر. نتایج با ثبت میزان درد گزارش شده توسط بیماران در زمان تزریق روکرونیوم بروماید بررسی شد.

نتایج اصلی
بیشترین درمان انجام شده در مطالعات، تزریق بی‌حسی موضعی لیدوکایین، یا مسکن‌های داخل وریدی مثل فنتانیل یا رمی‌فنتانیل، قبل از تزریق رکرونیوم، بود. این درمان‌ها ممکن است درد ناشی از تزریق رکرونیوم را کاهش دهند، اما شواهد موجود کیفیت پایینی داشتند. برخی مداخلات، برای مثال استفاده از مسکن‌هایی مثل فنتانیل، ممکن است باعث افزایش سرفه، فشردگی قفسه‌سینه و تنگی‌نفس شود. اینها عوارض جانبی شناخته شده این داروها هستند.

کیفیت شواهد
کیفیت پایین شواهد برای بررسی تغییر میزان درد، ناشی از گزارش ناکافی طراحی مطالعه و تنوع نتایج مطالعات بود. علاوه بر این محدودیت‌ها، برای برخی عوارض جانبی ایجاد شده، اطلاعات کافی برای قطعیت تاثیر متوسط نداشتیم. بررسی‌های بیشتر با کیفیت بالا و مطالعات با طراحی‌های مناسب برای اینکه مشخص شود آیا درد تزریق رکرونیوم بروماید می‌تواند با مداخله مناسب کاهش یابد، مورد نیاز است.

(1851 مشاهده)
متن کامل [PDF 4 kb]   (80 دریافت)    

پذیرش: 1392/4/27 | انتشار: 1394/11/23