پیشینه
فیبروز سیستیک شایعترین بیماری ارثی اتوزومال مغلوب و تهدید کننده زندگی است که در نژاد قفقازی دیده میشود. این بیماری اختلالی است که چندین ارگان را درگیر میکند و به وسیله جهشی در ژن کد کننده پروتئین تنظیمی هدایتی غشای فیبروز سیستیک ایجاد میشود که در تولید عرق، عصارههای گوارشی و موکوس بسیار مهم هستند. عملکرد ناقص یا عدم عملکرد این پروتئین منجر به تولید موکوسهای چسبناک درون ریهها شده و محیطی فراهم میآید که مستعد انسداد مزمن راه هوایی و کلونیزه شدن ریه توسط محدودهای از باکتریهای پاتوژنیک است. ناخوشی و مرگومیر ناشی از فیبروز سیستیک مربوط به سپسیس مزمن ریه و عوارض آن توسط این باکتریها است.
آنفلوآنزا میتواند با افزایش خطر ابتلا به ذاتالریه و عوارض تنفسی ثانویه دوره این بیماری را در فیبروز سیستیک بدتر کند. عوامل ضدویروسی بخش مهمی را از کنترل آنفلوآنزا تشکیل میدهند و شامل مهارکنندههای نورآمینیداز زانامیویر و اسلتامیویر میشود. این مهار کنندهها میتوانند عفونت را محدود کرده و از گسترش ویروس جلوگیری نمایند.
اهداف
ارزیابی اثر مهارکنندههای نورآمینیداز برای درمان عفونت آنفلوآنزا در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک.
روش های جستجو
ما ثبت کارآزماییهای گروه فیبروز سیستیک و اختلالات ژنتیکی در کاکرین (Cochrane Cystic Fibrosis and Genetic Disorders Group Trials Register) که شامل منابع شناسایی شده از جستوجوی پایگاههای اطلاعاتی الکترونیکی جامع و جستوجوی دستی مجلات مرتبط و چکیده مقالات کنفرانسها میشد، جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی وشبهتصادفیسازی و کنترلشده که مهارکنندههای نورآمینیداز را با دارونما یا دیگر داروهای ضدویروسی مقایسه میکردند.
گردآوری و تحلیل دادهها
دو نویسنده این مطالعه مروری برنامهریزی کرده بودند تا به طور جداگانهای مطالعات را غربالگری و ارزیابی کنند، دادهها را استخراج و خطر سوگیری (Bias) را با استفاده از روشهای استاندارد کاکرین ارزیابی کنند. هیچ مطالعهای برای ورود به این مطالعه مروری شناسایی نشد.
نتایج اصلی
هیچ مطالعه مرتبطی بعد از جستوجوی جامع متون یافت نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
ما نتوانستیم مطالعات تصادفیسازی وشبهتصادفیسازی و کنترلشده در زمینه تاثیر مهارکنندههای نورآمینیداز برای درمان عفونت آنفلوآنزا در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک را شناسایی کنیم. فقدان شواهد سطح بالا درباره اثربخشی این مداخلات، نیاز به مطالعات بالینی را با طراحی خوب، به اندازه کافی قوی و کنترلشده تصادفی تایید میکند.
خلاصه به زبان ساده
درمانهای ضدویروسی برای عفونت آنفلوآنزا در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک
سوال مطالعه مروری
ما شواهد را در زمینه استفاده از درمانهای ضدویروسی در مقابل عفونت آنفلوآنزا در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک جستوجو کردیم.
پیشینه
فیبروز سیستیک یک اختلال ژنتیکی و تهدید کننده حیات است که روی بسیاری از ارگانهای بدن تاثیر میگذارد. افراد مبتلا به فیبروز سیستیک با خطر بالای ابتلا به بیماریهای مزمن ریوی روبرو هستند. آنفلوآنزا، با افزایش خطر ذاتالریه و عوارض تنفسی ثانویه، میتواند دوره بیماری را در فیبروز سیستیک بدتر کند. در طول دوره پاندمی یا همهگیری جهانی (یک همهگیری در سرتاسر جهان یا در یک منطقه بسیار وسیع میان مرزهای بینالمللی رخ میدهد و معمولا روی تعداد زیادی از افراد اثر میگذارد)، علائم آنفلوآنزا ممکن است شدید و خیلی تکرار شونده باشد. موارد شدید پاندمیک آنفلوآنزا در افراد با شرایط مزمن زمینهای شامل افراد مبتلا به فیبروز سیستیک رخ داده است. اگرچه شواهد در این زمینه وجود ندارد که افراد مبتلا به فیبروز سیستیک، نسبت به افراد سالم، احتمال بیشتری برای ابتلا به این نوع عفونت دارند.
به این دلیل که اغلب مجاری هوایی تحتانی بیشتر تحتتاثیر قرار دارند، تاثیر آنها میتواند شدیدتر و پیامدها بدتر باشد. عوامل ضدویروسی در کنترل آنفلوآنزا مهم هستند و شامل مهارکنندههای نورآمینیداز زانامیویر و اسلتامیویر هستند. این داروها میتوانند عفونت را محدود و از گسترش ویروس جلوگیری کنند.
تاریخ جستوجو
شواهد تا 2 نوامبر 2015 بهروز هستند.
ویژگیهای مطالعه
ما هیچ مطالعهای پیدا نکردیم که استفاده از مهارکنندههای نورآمینیداز را برای درمان آنفلوآنزا در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک بررسی کند.
نتایج اصلی
دادههای محدود به دست آمده از مطالعات قبلی نشان دادهاند که این داروها میتوانند در افراد سالم موثر بوده و اگر در جمعیت در معرض خطر به صورت منطقی استفاده شود، میتواند سودمند باشند. هرچند ما نتوانستیم به این سوال درباره ایمنی و اثربخشی مهارکنندههای نورآمینیداز برای درمان آنفلوآنزا در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک پاسخ دهیم.