پیشینه
بیماری سیکلسل یا کمخونی داسیشکل یک اختلال ارثی هموگلوبین است که منجر به غیرطبیعی شدن گلبولهای قرمز خون میشود. این گلبولها سفت بوده و میتوانند رگهای خونی را مسدود کنند که منجر به حملات (crises) حاد دردناک و عوارض دیگر میشود. تحقیقات اخیر روی درمانهایی برای کمآبی سلولهای داسیشکل به وسیله کاهش آب از دست رفته و آهن از آنها متمرکز شده است. اثربخشی و ایمنی چنین داروهایی اندکی شناخته شده است. این مطالعه مروری نسخه بهروزشده مطالعه مروری منتشر شده قبلی است.
اهداف
ارزیابی خطرات و منافع نسبی داروهای آبرسان به گلبولهای قرمز خون داسیشکل.
روش های جستجو
ما ثبت کارآزماییهای هموگلوبینوپاتی مربوط به گروه فیبروز سیستیکو اختلالات ژنتیکی در کاکرین (Cochrane Cystic Fibrosis and Genetic Disorders Group's Haemoglobinopathies Trials Register) را جستوجو کردیم.
آخرین جستوجو از گروه کارآزماییهای ثبت شده،28 نوامبر 2015 میباشد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی یا شبهتصادفیسازی و کنترلشده درباره داروهای آبرسان به گلبولهای قرمز خون داسیشکل در مقایسه با دارونما یا یک درمان جایگزین دیگر.
گردآوری و تحلیل دادهها
هر دو نویسنده به طور جداگانه، مطالعات را برای ورود به مطالعه مروری، انتخاب و کیفیت مطالعه و دادههای استخراج شده را ارزیابی کردند.
نتایج اصلی
از 51 مطالعه شناسایی شده، 3 مطالعه معیارهای ورود را به بررسی داشتند. مطالعه اول اثربخشی رویسولفات را در پیشگیری از بحرانهای مربوط به سیکلسل در 145 شرکت کننده به صورت کلی آزمایش کرد و کاهش معناداری را در حملات (بحرانهای) دردناک در طول یک و نیم سال نشان داد،میانگین تفاوت(MD): 2.83 (95% فاصله اطمینان (CI): 3.51 - تا 2.15 - ). با این حال، تجزیه و تحلیلها به دلیل دادههای آماری کم، محدود شد. تغییر در پارامترهای گلبول قرمز و شمارش خون متناقض بودند. هیچگونه عوارض جانبی جدی در مطالعه ذکر نشد. مطالعه دوم، یک مطالعه فاز دو برای تعیین دوز سنیکاپوک (کانال مسدود کننده گاردوس) در مقایسه با دارونما بود. در مقایسه با دارونما، دوز بالای سنیکاپوک بهبودی قابلتوجهی را در تغییر سطح هموگلوبین، تعداد و نسبت تراکم گلبولهای قرمز خون، شمارش گلبولهای قرمز خون و شاخصها و هماتوکریت، نشان داد. نتایج با دوز پایین سنیکاپوک مشابه با گروه سنیکاپوک با دوز بالا اما با اندازهای کمتر بود. تفاوتی در وقوع حملات دردناک بین 3 گروه وجود نداشت. مطالعه فاز 3 بعدی از سنیکاپوک همان اوایل فسخ شد چون هیچ تفاوتی بین گروه درمان و کنترل در پیامدهای پایانی اولیه از حملات دردناک مشاهده نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
در حالی که نتایج مطالعات در مورد روی (zinc) برای کاهش حملات مربوط به کمخونی داسیشکل دلگرم کننده است، مطالعات چندمرکزی، طولانیمدت و بزرگتر برای ارزیابی اثربخشی این درمانها در افراد مبتلا به کمخونی داسیشکل نیاز بوده است. در حالیکه مطالعه فاز 2 و مطالعات منتهی شده به فاز سوم از سنیکاپوک نشان دادند این دارو بقای گلبولهای قرمز را بهبود میدهد (بسته به دوز دارو)، این امر منجر به حملات دردناک کمتری نشد.
ما همچنان به جستوجو برای شناسایی هرگونه کارآزمایی مرتبط ادامه خواهیم داد. هرچند، ما برای بهروز کردن قسمتهای دیگر مطالعه مروری، تا کارآزماییهای جدید منتشر شوند، برنامهریزی نکردیم.
خلاصه به زبان ساده
داروهایی که به کاهش دهیدراته بودن گلبولهای قرمز خون در افراد مبتلا به بیماری سیکلسل کمک میکنند.
سوال مطالعه مروری
ما شواهدی را که منافع و خطرات نسبی داروهای آبرسان گلبولهای قرمز خون داسیشکل را ارزیابی میکنند، بررسی کردیم.
پیشینه
بیماری سیکلسل وضعیتی ارثی است که باعث میشود گلبولهای قرمز خون، زمانی که آب خود را از دست میدهند، داسیشکل شوند. این موضوع منجر به خطر بالای بستهشدن رگهای خونی میشود. چنین انسدادی میتواند منجر به درد، سکته مغزی و آسیب به ارگانها شود. درمانهای اخیر برای جلوگیری از داسیشکل شدن سلولها به وسیله پیشگیری از دهیدراته شدن آنها کمک می کنند.
تاریخ جستوجو
شواهد تا 28 نوامبر 2015 موجود هستند.
ویژگیهای مطالعه
این مطالعه مروری شامل 3 مطالعه با 524 فرد مبتلا به سیکلسل در سنین بین 12 و 65 سال بود. مداخله در یکی از مطالعات رویسولفات و در دو مطالعه سنیکاپوک بود. هر مطالعه با یک گروه دارونما مقایسه شد (مادهای که حاوی هیچ دارویی نیست). برای هر مطالعه افراد برای یک درمان یا درمانهای دیگر به صورت تصادفی انتخاب شدند. مطالعات از 3 تا 18 ماه طول کشید.
نتایج اصلی
مطالعه با رویسولفات نشان داد این دارو میتواند تعداد حملات گلبولهای داسیشکل را کاهش دهد، بدون اینکه منجر به اثرات سمی شود. در این مطالعه 145 شرکت کننده حضور داشتند و نتایج، کاهش قابل ملاحظهای را در تعداد کلی حملات مربوط به سلولهای داسیشکل در طول یک و نیم سال نشان داد،میانگین تفاوت: 2.83 - (95% فاصله اطمینان (CI): 3.51 - تا 2.15 - ). هرچند تجزیه و تحلیلهای ما به این دلیل که همه دادهها گزارش نشده بودند، محدود بود. تغییرات در اندازهگیری گلبولهای قرمز و شمارش خون ثابت نبودند. هیچگونه عوارض جانبی مهمی در مطالعه ذکر نشد. دو مطالعه با سنیکاپوک نشان دادند که این دارو بقای گلبولهای قرمز خون را افزایش میدهد و در پیشگیری از دهیدراته شدن گلبولهای قرمز خون در افراد مبتلا به کمخونی داسیشکل نقش دارد. دوزهای بالاتر این دارو در مقایسه با دوزهای پایینتر موثرتر بودند. اما این تغییرات در گلبولهای قرمز خون به پیامدهای بالینی مثبت، در اصطلاح کاهش تعداد گلبولهای داسیشکل تعبیر نمیشود. سنیکاپوک نمایه ایمنی مناسبی داشت. تحقیقات طولانیمدتتر روی این دارو و دیگر داروهایی که میتواند از دهیدراته شدن گلبولهای قرمز خون پیشگیری کنند، مورد نیاز است.
ما اجرای جستوجوها را برای شناسایی هرگونه کارآزمایی مرتبط ادامه خواهیم داد، هرچند ما بهروز کردن قسمتهای دیگر مطالعه مروری را تا زمانیکه کارآزماییهای جدید منتشر شوند، برنامهریزی نکردهایم.
کیفیت شواهد
به نظر میرسد همه مطالعات به خوبی اجرا شدهاند و ما فکر نمیکنیم هیچ عاملی روی نتایج این مطالعه به شیوه منفی تاثیر بگذارد.