جلد 2016 -                   جلد 2016 - صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bruno T Saragiotto, Christopher G Maher, Tiê P Yamato, Leonardo OP Costa, Luciola C Menezes Costa, Raymond WJG Ostelo et al . Motor control exercise for chronic non-specific low-back pain. 3. 2016; 2016
URL: http://cochrane.ir/article-1-231-fa.html
پیشینه
دردهای غیراختصاصی کمر (LBP؛ low back pain) یک وضعیت شایع هستند. گزارش شده است که این حالت یک مشکل مهم سلامت و اجتماعی-اقتصادی است که با غیبت از محل کار، از کار افتادگی و مخارج کلان برای بیمار و جامعه همراه است. ورزش، درمان نسبتا موثری برای دردهای غیراختصاصی مزمن کمری است. به هرحال، گزارش‌های اخیر پیشنهاد کرده‌اند که هیچ ورزشی در این مورد ارجحیتی بر بقیه ندارد. ورزش‌های کنترل حرکت (MCE؛ motor control exercise) در میان شایع‌ترین مداخلات ورزشی هستند که استفاده می‌شوند. مداخله MCE بر عضلات عمقی تنه تمرکز می‌کند و هدفش این است که با کنترل و هماهنگی این عضلات، پیشرفت به سوی حرکات پیچیده‌تر و یکسان‌سازی کاربردی فعالیت عضلات عمقی و کلی تنه ممکن شود. در حالی که پیشتر در بررسی‌های نظام‌مند تاثیر MCE وجود داشت، کارآزمایی‌های تازه منتشر شده، به‌روز کردن این مطالعه مروری نظام‌مند را توجیه می‌کنند.
اهداف
بررسی موثر بودن MCE در بیماران مبتلا به دردهای غیراختصاصی مزمن کمری.
روش های جستجو
ما جست‌وجوهای الکترونیکی را در CENTRAL؛ MEDLINE؛ EMBASE و پنج پایگاه اطلاعاتی دیگر و دو کارآزمایی ثبت‌شده از آغاز به کار تا آپریل 2015 ترتیب دادیم. ما همچنین پیگیری استنادها را انجام دادیم و فهرست منابع مطالعات مروری و کارآزمایی‌های واجد شرایط را هم جست‌وجو کردیم.
معیارهای انتخاب
ما کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده‌ای (RCTs؛ Randomised Controlled Trials) را که موثر بودن MCE را در بیماران مبتلا به دردهای غیراختصاصی مزمن کمری بررسی کرده بودند، انتخاب کردیم. کارآزمایی‌هایی را که MCE را با عدم درمان، درمان‌های دیگر یا اضافه کردن MCE به عنوان مکملی بر سایر مداخلات مقایسه کرده بودند، در بررسی خود انتخاب کردیم. اهداف اولیه، شدت درد و معلولیت بود. ما عملکرد، کیفیت زندگی، بازگشت به کار یا عود را به عنوان اهداف ثانویه در نظر گرفتیم. تمام اهداف باید به وسیله یک معیار قابل اعتماد اندازه‌گیری شده باشند.
گردآوری و تحلیل داده‌ها
دو نویسنده مطالعه مروری به طور مستقل نتایج جست‌وجوها را بررسی کردند، خطر سوگیری (Bias) را بررسی و داده‌ها را استخراج کردند. سومین نویسنده مطالعه مروری به طور مستقل هر عدم تفاهمی را حل کرد. ما خطر سوگیری را با استفاده از معیارهای بسط‌ یافته 12گانه گروه پشت و گردن در کاکرین (CBN؛ Cochrane Back and Neck) سنجیدیم. ما نتایج متوسط، انحراف استاندارد و اندازه نمونه‌ها را از کارآزمایی‌های انتخاب‌شده در مطالعه مروری استخراج کردیم. اگر این اطلاعات در دسترس نبود، آن‌ها را با استفاده از شیوه‌های توصیه شده کاکرین محاسبه یا تخمین زدیم. ما همچنین در موارد فقدان یا مبهم بودن اطلاعات با نویسندگان کارآزمایی تماس گرفتیم. ما این نقاط زمانی را در پیگیری در نظر گرفتیم: کوتاه‌مدت (کمتر از سه ماه بعد از گزینش تصادفی)، میان‌مدت (حداقل سه ماه و حداکثر کمتر از 12 ماه پس از گزینش تصادفی) و درازمدت (12 ماه یا بیشتر از گزینش تصادفی). ما ناهمگونی را با استفاده از معاینه بصری توسط الگوی فارست، و محاسبات تست Chi2 و آمارهای 12گانه سنجیدیم. نتایج حاصل شده را در یک متاآنالیز (meta-analysis) که با میانگین تفاوت (MD) و 95% فاصله اطمینان (CI) بیان می‌شدند، تجمیع کردیم. ما کیفیت کلی شواهد را با استفاده از رویکرد GRADE سنجیدیم.
نتایج اصلی
ما 29 کارآزمایی (با تعداد 2431 شرکت‌کننده ) را در این مطالعه مروری انتخاب کردیم. تعداد نمونه‌های مطالعات از 20 تا 323 شرکت‌کننده متغیر بود. ما در مجموع 76.6% مطالعات انتخابی را که شامل 86% از کل شرکت‌کنندگان بودند، دارای خطر پائین سوگیری ارزیابی کردیم. شواهد دارای کیفیت پائین تا بالا نشان دادند که MCE از لحاظ بالینی در تمام دوره‌های پیگیری و پیامد آزمایش‌ها، موثرتر از سایر ورزش‌ها نیست. در مقایسه با مداخلات حداقلی، شواهدی با کیفیت پایین تا متوسط نشانگر این هستند که MCE در بهبود درد در دوره‌های کوتاه‌مدت، میان‌مدت و درازمدت پیگیری، به طور متوسطی موثر است (درازمدت: MD: 12.97 - ؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 18.51 - تا 7.42 - ). همین طور اختلاف فاحش بالینی در پیامد عملکرد و توصیف کلی در مورد بهبود در مقایسه با مداخله حداقلی وجود داشت. شواهد با کیفیت متوسط تا بالا نشانگر این بودند که از لحاظ بالینی، تفاوت معناداری بین MCE درمان دستی در تمام دوره‌های پیگیری و پیامد آزمایش‌ها وجود نداشت. در نهایت، شواهد با کیفیت بسیار پائین تا پایین نشانگر این است که برای درد، ناتوانی، احساس کلی از بهبود و کیفیت زندگی، MCE از لحاظ بالینی بسیار موثرتر از ورزش و عوامل الکتروفیزیکال (EPA) با مقیاس تاثیر متوسط تا زیاد است (درد در کوتاه‌مدت: MD: 30.18 - ؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 35.32 - تا 25.05 - ). عوارض جانبی کوچک یا هیچ عارضه جانبی در مطالعات جای گرفته در مطالعه مروری گزارش شده بود.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
شواهد با کیفیت بسیار پائین تا متوسط نشانگر این است که MCE در مقایسه با مداخلات حداقلی، تاثیر بالینی مهمی در بهبود درد مزمن کمری دارد. شواهد با کیفیت بسیار پائین تا پائین نشانگر این است که MCE در مقایسه با ورزش همراه با EPA هم تاثیرات بالینی مهمی دارد. شواهد با کیفیت متوسط تا بالای در دسترس حاکی از این است که MCE نتایجی مشابه درمان‌های دستی دارد و شواهد با کیفیت پایین تا متوسط هم حاکی از این است که نتایج آن مشابه سایر اشکال ورزش است. با توجه به شواهد مبنی بر این‌که MCE ارجحیتی بر سایر اشکال ورزش ندارد، انتخاب ورزش مناسب برای درد مزمن کمر باید به اولویت‌های بیمار و مربی‌اش، آموزش‌های مربی، قیمت و ایمن بودن آن واگذار شود.
خلاصه به زبان ساده
ورزش کنترل موتور برای دردهای مزمن غیراختصاصی کمر
سؤال مطالعه مروری
تاثیر ورزش‌های کنترل حرکت (MCE) در بیماران با دردهای مزمن غیراختصاصی کمر (LBP).

پیشینه
ورزش‌های کنترل‌کننده حرکت، فرم محبوبی از ورزش است که هدفش استفاده هماهنگ و موثر از عضلات کنترل‌کننده و حمایتی ستون فقرات است. بیماران عموما توسط یک درمان‌گر هدایت می‌شوند تا عضلاتشان را برای استفاده طبیعی در جریان انجام فعالیت‌های ساده تمرین دهند. با پیشرفت مهارتی بیمار، ورزش‌ها به سمت پیچیده‌تر شدن و انجام اقدامات عملکردی با درگیر کردن عضلات تنه و اندام‌ها، می‌رود.

تاریخ جستجو
شواهد تا آپریل 2015 به‌روز هستند.

ویژگی‌های مطالعه
در مجموع، 2431 شرکت‌کننده در 29 کارآزمایی ثبت‌نام کرده بودند. اندازه نمونه‌های مطالعات از 20 تا 323 شرکت‌کننده متغیر بود، و اکثر آنان افراد میانسال به کار گیرنده مراقبت‌های سطح اول و سوم بودند. طول مدت درمان از 20 روز تا 12 هفته و میزان انجام جلسه‌های درمانی از یک تا پنج هفته متفاوت بود. شانزده کارآزمایی، MCE را با سایر انواع ورزش مقایسه کرده بودند، هفت کارآزمایی MCE را با مداخلات حداقلی مقایسه کرده بودند، پنج کارآزمایی MCE را با درمان‌های دستی مقایسه کرده بودند، سه کارآزمایی MCE را با ترکیب ورزش و عوامل الکتروفیزیکال مقایسه کرده بودند، و یک کارآزمایی هم MCE را با توانبخشی از راه دور مبتنی بر تمرینات خانگی مقایسه کرده بود.

نتایج اصلیو کیفیت شواهد
MCE احتمالا موجب بهبود بیشتری در درد، عملکرد، احساس کلی بهبودی و بخش فیزیکی کیفیت زندگی نسبت به مداخلات حداقلی، در تمام مقاطع پیگیری می‌شود. MCE ممکن است بهبود اندکی در درد، ناتوانی، احساس کلی ریکاوری و بخش فیزیکی کیفیت زندگی، نسبت به ورزش و عوامل الکتروفیزیکال، در مقاطع کوتاه‌مدت و میان‌مدت موجب شود. تفاوت حداقلی یا صفر بین MCE و درمان دستی، در مورد کلیه پیامدها و کلیه مقاطع بود. تفاوت حداقلی یا صفر بین MCE و سایر فرم‌های ورزش وجود داشت. با توجه به شواهد، حداقلی برتری MCE به سایر اشکال ورزش، انتخاب ورزش ارجح برای بیماران با دردهای غیراختصاصی مزمن کمری بهتر است به اولویت‌های بیمار یا درمانگر، آموزش‌های درمانگر، قیمت و ایمنی آن موکول شود.

(1465 مشاهده)
متن کامل [PDF 4 kb]   (76 دریافت)    

پذیرش: 1394/1/13 | انتشار: 1394/10/18