جلد 2016 -                   جلد 2016 - صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Alison Avenell, Toby O Smith, James P Curtain, Jenson CS Mak, Phyo K Myint. Nutritional supplementation for hip fracture aftercare in older people. 3. 2016; 2016
URL: http://cochrane.ir/article-1-1866-fa.html
پیشینه
افراد مسن با شکستگی‌های لگن اغلب در زمان شکستگی، در معرض سوء‌تغذیه قرار دارند و پس از آن غذای کم‌تری مصرف می‌کنند. این به‌روزرسانی یک مرور کاکرین است که ابتدا در سال 2000 منتشر و در سال 2010 به‌روز شد.
اهداف
بررسی اثرات (مزایا و معایب) مداخلات تغذیه‌ای در افراد سالمند که در حال بهبود از شکستگی لگن هستند.
روش های جستجو
ما پایگاه ثبت تخصصی گروه ترومای استخوان؛ مفصل و عضله در کاکرین؛ CENTRAL؛ MEDLINE؛ MEDLINE In-Process و دیگر اسنادهای ایندکس نشده؛ Embase؛ CAB Abstracts؛ (CINAHL) Cumulative Index to Nursing and Allied Health Litreture؛ پایگاه‌های ثبت کارآزمایی‌ها و فهرست منابع را جست‌وجو کردیم. آخرین جست‌وجو در نوامبر 2015 انجام شد.
معیارهای انتخاب
کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و نیمه‌تصادفی‌سازی و کنترل‌شده از مداخلات تغذیه‌ای برای افراد بالای 65 سال با شکستگی لگن که در آن مداخلات در طول اولین ماه پس از شکستگی لگن شروع می‌شود.
گردآوری و تحلیل داده‌ها
دو نویسنده مرور به طور مستقل کارآزمایی‌ها را انتخاب، داده‌ها را استخراج و خطر سوگیری (bias) را ارزیابی کردند. در صورت امکان، داده‌هایی را که برای نتایج اولیه جمع‌آوری کردیم، با هم ترکیب کردیم که عبارت بودند از: مرگ‌و‌میر به هر علتی؛ موربیدیتی؛ عوارض بعد از عمل (مثلا عفونت زخم، زخم‌های فشاری، ترومبوزهای وریدهای عمقی، عفونت‌های تنفسی و ادراری، حوادث قلبی‌عروقی)؛ و «پیامدهای نامطلوب» که به صورت تعداد شرکت‌کنندگان فوت شده همراه با تعداد افراد زنده‌مانده با عوارض تعریف شده است. ما هم‌چنین داده‌هایی را برای رویدادهای جانبی مانند اسهال ترکیب کردیم.
نتایج اصلی
ما 41 کارآزمایی را شامل 3881 شرکت‌کننده وارد کردیم. داده‌های پیامد محدود شده بود و ارزیابی خطر سوگیری نشان داد که کارآزمایی‌ها اغلب از لحاظ روش‌شناختی ناقص بوده و کم‌تر از نیمی از کارآزمایی‌ها در معرض خطر کم سوگیری برای پنهان‌سازی تخصیص یافته، نتایج ناقص پیامدها یا گزارش‌دهی انتخابی قرار داشتند. شواهد موجود کیفیت پایین یا بسیار کم نشان داده که نشان می‌دهد که ما در مورد تخمین‌ها نامطمئن یا بسیار نامطمئن هستیم.
18 کارآزمایی غذاهای خوراکی مولتی‌نوترینت را ارزیابی کردند که انرژی غیرپروتئینی، پروتئین و ویتامین‌ها و مینرال‌ها فراهم می‌آوردند. شواهدی با کیفیت پائین وجود داشت که غذاهای خوراکی تاثیر اندک یا بدون تاثیر بر مرگ‌ومیر بودند (24/486 در مقابل 31/481، خطر نسبی (RR): 0.81 به نفع مکمل‌ها؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.49 تا 1.32؛ 15 کارآزمایی). 13 کارآزمایی اثر غذاهای مولتی‌نوترینت‌ خوراکی را بر عوارض ارزیابی کردند (مثلا، زخم فشاری، عفونت، ترومبوز وریدی، آمبولی ریوی، گیجی). شواهدی با کیفیت پائین وجود داشت که تعداد شرکت‌کنندگان مبتلا به عوارض ممکن است با غذاهای مولتی‌نوترینت‌ خوراکی کاهش یابد (123/370 در مقابل 157/367؛ RR: 0.71؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.59 تا 0.86؛ 11 کارآزمایی). براساس شواهدی با کیفیت بسیار پائین از 6 مطالعه (334 شرکت‌کننده)، مکمل‌های خوراکی ممکن است باعث کاهش تعداد افراد مبتلا به پیامدهای نامطلوب شوند (مرگ یا عوارض): RR: 0.67؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.51 تا 0.89؛ شواهدی با کیفیت بسیار پائین از 6 مطالعه (442 شرکت‌کننده) نشان داد که مکمل‌های خوراکی منجر به افزایش بروز استفراغ و اسهال نمی‌شوند (RR: 0.99؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.47 تا 2.05)
فقط شواهد باکیفیت بسیار پائین از 4 کارآزمایی موجود بودند که تغذیه نازوگاستریک مولتی‌نوترینت‌ها را ارزیابی کرده بودند. داده‌های تجمیع شده از 3 کارآزمایی ناهمگون شواهدی را از اثر مکمل‌ها بر مرگ‌ومیر نشان ندادند (14/142 در مقابل 14/138؛ RR: 0.99؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.50 تا 1.97). یک کارآزمایی (18 شرکت‌کننده) هیچ تفاوتی را در عوارض نیافت. هیچ گزارشی از پیامدهای نامطلوب منتشر نشد. غذا دادن از راه نازوگاستریک به سختی تحمل شد. یک مطالعه هیچ موردی را از پنومونی آسپیراسیون گزارش نداد.
شواهدی بسیار با کیفیت بسیار پائین از یک کارآزمایی (57 شرکت کننده؛ عمدتا مردان) وجود داشت که هیچ شواهدی را برای اثربخشی غذا دادن از راه لوله و به دنبال آن، مکمل خوراکی بر مرگ یا عوارض نشان نداد. تغذیه با لوله، بااین‌حال، ضعیف تحمل شد.
شواهدی بسیار با کیفیت بسیار پائین از یک کارآزمایی (80 شرکت کننده) نشان داد که ترکیبی از تغذیه داخل وریدی و مکمل‌های خوراکی ممکن است بر مرگ‌و‌میر اثر نگذارد اما می‌تواند عوارض را کاهش دهد. بااین‌حال، این مداخلات گران‌قیمت معمولا برای افرادی در نظرگرفته می‌شوند که دستگاه گوارش غیرفعال دارند، که در این کارآزمایی بعید است.
4 کارآزمایی افزایش دریافت پروتئین را از غذاهای خوراکی بررسی کردند. این کارآزمایی‌ها شواهدی را با کیفیت پائین فراهم آوردند که اثر واضحی از افزایش دریافت پروتئین بر مرگ‌ومیر (30/181 در مقابل 21/180؛ RR: 1.42؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.85 تا 2.37؛ 4 کارآزمایی) یا تعداد شرکت‌کنندگان مبتلا به عوارض وجود ندارد، اما شواهدی بسیار با کیفیت بسیار پائین و متناقض از کاهش پیامدهای نامطلوب حکایت دارند (66/113 در مقابل 82/110؛ RR: 0.78؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.65 تا 1.26 0.95؛ 2 کارآزمایی).شواهدی از اثر بر حوادث جانبی مانند اسهال دیده نشد.
کارآزمایی‌هایی که ویتامین B1 داخل وریدی و سایر ویتامین‌های محلول در آب، ویتامین‌های 1 - آلفا - هیدروکسی‌کوله‌کلسیفرول خوراکی (ویتامین D)، دوزهای بالای تزریقی ویتامین D، دوزهای مختلف خوراکی یا منابع ویتامین D، آهن داخل وریدی یا خوراکی، اورنیتین آلفا کتوگلوتارات را در مقابل مکمل پپتید ایزونیتروژن، تائورین را در برابر دارونما و یک مکمل با ویتامین‌ها، مواد معدنی و اسیدهای آمینه مقایسه کردند، شواهدی با کیفیت کم یا خیلی کم نشان دادند که هیچ اثری بر مرگ‌و‌میر یا عوارض ناشی از آن وجود ندارد.
براساس شواهد با کیفیت پائین، یک کارآزمایی به ارزیابی استفاده از دستیارهای رژیمی پرداخت که به غذاخوردن کمک می‌کردند و نشان دادند که این مداخله می‌تواند مورتالیتی راکم کند (19/145 در مقابل 36/157؛ RR: 0.57، 95% CI: 0.34 تا 0.95)، اما تعداد شرکت‌کنندگان مبتلا به عوارض را کم نمی‌کند (79/130 در مقابل 84/125).
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
شواهد کم کیفیت وجود دارد که مکمل‌های خوراکی مولتی‌نوترینت قبل یا بلافاصله پس از عمل جراحی ممکن است طی 12 ماه اول پس از شکستگی لگن، عوارض را از بین ببرند، اما تأثیر واضحی بر مرگ‌و‌میر ندارند. شواهد با کیفیت بسیار کم وجود دارد که مکمل‌های خوراکی ممکن است پیامدهای نامطلوب (مرگ یا عوارض) را کاهش دهند و باعث افزایش بروز استفراغ و اسهال نشوند. انجام کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده با حجم نمونه کافی و متودولوژی قوی مورد نیاز است. به طور خاص، نقش کمک‌های رژیم غذایی و تغذیه وریدی محیطی یا تغذیه نازوگاستریک در افراد مبتلابه سوء‌تغذیه شدید مستلزم ارزیابی بیشتر است.
خلاصه به زبان ساده
مکمل‌های تغذیه‌ای برای افراد مسن پس از شکستگی هیپ
پیشینه و هدف
افراد مسن مبتلا به شکستگی‌های لگن اغلب در زمان شکستگی خود با سوء‌تغذیه روبه‌رو هستند و بسیاری از آنها در زمان بستری در بیمارستان هم تغذیه نامناسبی دارند. سوء‌تغذیه ممکن است بهبود پس از شکستگی لگن را مختل کند. ما اثرات مداخلات تغذیه‌ای را در افراد مسن که در حال بهبود از شکستگی هیپ هستند، بررسی می‌کنیم.

نتایج جست‌وجو
ما منابع علمی را تا نوامبر 2015 جست‌وجو کردیم و شامل 41 مطالعه از جمله 3881 شرکت کننده بود. تمام مداخلات تغذیه‌ای طی یک ماه از شکستگی لگن آغاز شد. این مطالعات در روش‌های خود ضعف هایی دارند که ممکن است اعتبار نتایج آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. بعضی از شواهد کیفیت بسیار پائین داشتند که بدان معنی است که ما در مورد نتایج بسیار نامطمئن هستیم.
نتایج اصلی

18 مطالعه استفاده از غذاهای اضافی خوراکی را بررسی کردند که انرژی را از منابعی غیراز پروتئین، پروتئین، بعضی ویتامین‌ها و مینرال‌ها تامین می‌کردند. شواهد کم کیفیت وجود دارد که این غذاهای خوراکی مولتی‌نوترینت ممکن است مرگ‌و‌میر را کاهش ندهند اما ممکن است تعداد افرادی که مبتلا به عوارض جانبی می‌شوند (مثلا زخم فشاری، عفونت، ترومبوز وریدی، آمبولی ریه، گیجی) کاهش یابد. شواهد با کیفیت بسیار کم وجود دارد که غذاهای خوراکی مولتی‌نوترینت ممکن است پیامد نامطلوب (مرگ و یا عوارض) را کاهش دهد و موجب افزایش بروز استفراغ و اسهال نشود.
در چهار مطالعه، تغذیه با لوله نازوگاستریک مورد بررسی قرار گرفت که مواد غذایی مایع از طریق یک لوله که داخل بینی قرار داده شده و به داخل معده منتقل می‌شود، با انرژی غیرپروتئینی، پروتئینی، برخی از ویتامین‌ها و مواد معدنی به بیمار تحویل داده می‌شد. این مطالعات شواهد بسیار کم کیفیت را فراهم آورده که تغذیه با لوله، که ضعیف هم تحمل می‌شود، به نظر نمی‌رسد باعث تفاوت در مرگ‌و‌میر و عوارض می‌شود. پیامد نامطلوب ثبت نشده بود و شواهد کافی در مورد عوارض جانبی وجود نداشت.
یک مطالعه، شواهد بسیار کم کیفیت را نشان تغذیه از راه لوله نازوگاستریک و به دنبال آن، مواد غذایی خوراکی ممکن است بر مرگ‌و‌میر یا عوارض تأثیر نگذارد. این مطالعه گزارش می‌دهد که تغذیه لوله ضعیف تحمل می‌شود.
یک مطالعه شواهد بسیار کم کیفیت را نشان می‌دهد که تغذیه وریدی در ابتدا و سپس خوراکی ممکن است بر مرگ‌و‌میر تأثیر نگذارد، اما ممکن است عوارض را کاهش دهد. با این حال، ما شگفت‌زده شدیم که این مداخله در افرادی که به نظر می‌رسید قادر به مصرف تغذیه به صورت خوراکی هستند، استفاده شد.
افزایش مصرف پروتئین در تغذیه خوراکی در چهار مطالعه مورد آزمایش قرار گرفت. این مطالعات شواهد کم‌کیفیتی را نشان می‌دهند که هیچ اثر واضحی از این مداخله بر مرگ‌و‌میر یا عوارض دیده نمی‌شود و شواهد بسیار کم کیفیت برای کاهش پیامد نامطلوب وجود داشت.
کارآزمایی‌هایی که ویتامین B1 داخل وریدی و سایر ویتامین‌های محلول در آب، ویتامین‌های 1 - آلفا - هیدروکسی‌کوله‌کلسیفرول خوراکی (ویتامین D)، دوزهای بالای تزریقی ویتامین D، دوزهای مختلف خوراکی یا منابع ویتامین D، آهن داخل وریدی یا خوراکی، اورنیتین آلفا کتوگلوتارات را در مقابل مکمل پپتید ایزونیتروژن، تائورین را در برابر دارونما و یک مکمل را با ویتامین‌ها، مواد معدنی و اسیدهای آمینه مقایسه کردند، شواهدی با کیفیت کم یا خیلی کم نشان دادند که هیچ اثری بر مرگ‌و‌میر یا عوارض ناشی از آن وجود ندارد.
یک مطالعه، با ارزیابی استفاده از کمک‌کننده‌های وابسته به رژیم غذایی برای کمک به تغذیه، شواهد کم‌کیفیتی را ارائه می‌دهد که این امر می‌تواند مرگ‌و‌میر را کاهش دهد، اما نه تعداد افراد مبتلا به عوارض را.

نتیجه‌گیری
 
مکمل‌های خوراکی که با انرژی غیرپروتئینی، پروتئینی، ویتامین‌ها و مواد معدنی قبل یا بلافاصله پس از جراحی شروع می‌شوند، ممکن است از عوارض بعد از شکستگی در افراد مسن جلوگیری کنند، اما ممکن است بر مرگ‌و‌میر اثر نگذارند. مطالعات تصادفی‌سازی‌شده با اندازه مناسب و طراحی بهتر مورد نیاز است. ما پیشنهاد می‌کنیم که نقش متخصصان رژیم غذایی و تغذیه وریدی محیطی یا تغذیه نازوگاستریک در بیماران مبتلا به سوء‌تغذیه شدید، نیازمند ارزیابی بیش‌تر است.

(522 مشاهده)
متن کامل [PDF 4 kb]   (36 دریافت)    

پذیرش: 1394/8/10 | انتشار: 1395/9/10