جلد 2017 -                   جلد 2017 - صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sheena Derry, Philip J Wiffen, R Andrew Moore. Aspirin for acute treatment of episodic tension-type headache in adults. 3. 2017; 2017
URL: http://cochrane.ir/article-1-867-fa.html
Sheena Derry ، Philip J Wiffen ، R Andrew Moore . آسپرین برای درمان حاد سردرد اپیزودیک فشاری در بزرگسالان. 1. 1396; 2017 ()

URL: http://cochrane.ir/article-1-867-fa.html


چکیده:   (661 مشاهده)
پیشینه
سردرد نوع فشاری (Tension-type headache ؛TTH) حدودا یک نفر را از هر 5 نفر در دنیا مبتلا می‌کند. این نوع سردرد به انواع مختلفی تقسیم می‌شود. نوع کم تکرار (که کمتر از یکبار در ماه تکرار می‌شود)، نوع پرتکرار (که 2 تا 14 بار در ماه تکرار می‌شود) و نوع مزمن (که 15 بار یا بیشتر درماه تکرار می‌شود). آسپرین یکی از ضددردهایی است که برای درمان حاد این نوع سردرد تکرار شونده، توصیه می‌شود.
اهداف
هدف این مطالعه، ارزیابی تاثیر و بی‌خطر بودن آسپرین برای درمان سردرد فشاری در بزرگسالان در مقایسه با پلاسبو یا هر درمان قابل مقایسه فعال دیگری است.
روش‌های جست‌وجو
ما در کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده (RCTs؛ Randomised Controlled Trials)؛ MEDLINE؛ Embase و پایگاه اطلاعاتی رهایی از درد آکسفورد تا سپتامبر 2016 جست‌وجو کردیم. از طرفی لیست منابع مطالعات مرتبط منتشر شده و مطالعات مروری را نیز بررسی کردیم. ما مطالعات منتشر نشده را نیز با درخواست از رابطین و جست‌وجوی آنلاین ثبت کارآزمایی‌های بالینی و وب‌سایت شرکت‌ها، بررسی کردیم.
معیارهای انتخاب
ما مطالعات تصادفی‌سازی دوسوکور، کنترل - پلاسبو (با گروه‌های موازی یا متقاطع) را که آسپرین خوراکی را برای رهایی از درد حاد TTH به‌کار برده بودند به مطالعه مروری وارد کردیم. مطالعات باید آینده‌نگر و شرکت کنندگان 18 ساله یا بزرگتر می‌بودند. حداقل شرکت کنندگان در هر گروه 10 نفردر نظر گرفته شده بود.
گردآوری و تجزیه و تحلیل داده‌ها
2 نویسنده مطالعات مروری به‌طور جداگانه مطالعات را از نظر معیارهای ورود و خروج ارزیابی کردند. برای نتایج متفاوت، مخصوصا آنها که توسط انجمن بین‌المللی سردرد (IHS) توصیه شده بودند، ما خطر نسبی (RR) و تعداد مورد نیاز را برای ایجاد یک نتیجه مثبت (NNT) یا یک نتیجه آسیب‌رسان (NNH) برای مصرف خوراکی آسپرین در مقایسه با پلاسبو یا مداخله فعال دیگر، محاسبه کردیم.
ما شواهد را توسط GRADE و ایجاد یک «خلاصه یافته‌ها» بررسی کردیم.
نتایج اصلی
ما 5 مطالعه را که بزرگسالان مبتلا به TTH پرتکرار را دربرمی‌گرفتند وارد مطالعه کردیم. 1812 شرکت کننده دارو گرفته بودند که از اینها 767 نفر آسپرین 1000 میلی‌گرم را با پلاسبو و 405 نفر آسپرین 500 میلی‌گرم یا 650 میلی‌گرم را با پلاسبو مقایسه کرده بودند. همه این شرکت کننده‌ها نتایجی را مهیا نکردند که ما مایل به بررسی آنها بودیم. 4 مطالعه بطور خاص معیارهای تشخیصی IHS را به‌کار گرفته بودند و یکی معیارهای معمول تشخیصی را استفاده کرده بود اما مشخصات قابل مقایسه توصیف شدند و میگرن از مطالعه خارج شد. شدت درد پایه در همه شرکت‌کنندگان حداقل متوسط بود.
هیچ مطالعه‌ای در همه حوزه‌های بررسی شده، خطر کم سوگیری (Bias)، نداشت اگرچه در مورد بیشتر مطالعات و حوزه‌ها، این به احتمال زیاد به دلیل گزارش ناکافی بود تا به‌خاطر روش‌های نامناسب بکار گرفته شده. ما یک مطالعه را به علت کوچک بودن دارای خطر بالای سوگیری تشخیص دادیم.
هیچ داده‌ای در مورد اینکه آسپرین با هر دوزی بتواند نتایجی را که مدنظر IHS بود (بی‌درد شدن طی مدت 2 ساعت یا بی‌دردی پس از هرزمانی)، نشان دهد، پیدا نشد و فقط یک مطالعه نتایجی را نشان داد که حاکی از بی‌دردی یا درد خفیف طی 2 ساعت بود (کیفیت شواهد بسیار پایین). استفاده از داروی نجات در گروه آسپرین 1000 میلی‌گرم از پلاسبو کمتر بود (در 2 مطالعه با 397 شرکت کننده). در گروه آسپرین 14% و در گروه پلاسبو 31% مجبور به مصرف داروی نجات شدند.
(NNTp: 6.0؛ 95% فاصله اطمینان (CI)؛ 4.1 تا 12) (کیفیت شواهد پایین). 2 مطالعه (397 شرکت کننده ) در انتهای مطالعه یک ارزیابی کلی را از بیمار گزارش کردند. ما 2 طبقه را برای هر دو مطالعه برای مشخص کردن تعداد شرکت کنندگانی که رضایت از درمان داشتند ترکیب کردیم. آسپرین با دوز 1000 میلی‌گرم رضایت بیشتری را نسبت به پلاسبو ایجاد کرده بود (55% در مقابل 37%) (NNT: 5.7؛ با 95% فاصله اطمینان (CI)؛ 3.7 تا 12) (با کیفیت شواهد بسیار پایین). عوارض جانبی در گروه آسپرین 1000 میلی‌گرم و پلاسبو (RR: 1.1 و 95% فاصله اطمینان (CI)؛ 0.8 تا 1.5) و یا آسپرین 500 میلی‌گرم یا 650 میلی‌گرم با پلاسبو (RR: 1.3؛ و 95% فاصله اطمینان (CI)؛ 0.8 تا 2) تفاوتی نداشت (با شواهدی با کیفیت پایین). مطالعات هیچ عارضه جانبی جدی‌ای را گزارش نکردند.
کیفیت شواهدی که با استفاده از GRADE، آسپرین 500 میلی‌گرمی و 1000 میلی‌گرمی را با پلاسبو مقایسه می‌کرد پایین یا بسیار پایین بود.
کیفیت شواهد پایین محاسبه شد چون تعداد مطالعات کم بود و بسیاری از مهم‌ترین اندازه‌گیر‌ی‌های مربوط به تاثیر دارو گزارش نشده بود. ما اطلاعات کافی را برای مقایسه آسپرین با هر مقایسه شونده فعال دیگر (مثل پاراستامول به تنهایی، پاراستامول به‌علاوه کدئین، روغن نعناع یا متامیزول) در هر دوزی نداشتیم.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
تک‌دوز آسپرین بین 500 تا 1000 میلی‌گرم، سودمندی‌هایی مثل کاهش فرکانس استفاده از داروی نجات و رضایت‌مندی بیشتر شرکت کننده را از درمان، در مقایسه با پلاسبو، در بزرگسالان که مبتلا به سردرد متوسط تا بسیار شدید بودند (با اپیزودهای پرتکرار TTH) داشت. تفاوتی میان تک‌دوز آسپرین و پلاسبو در مورد تعداد افرادی که عورض جانبی را تجربه می‌کنند وجود ندارد. مقدار و کیفیت شواهد بسیار محدود بود و بنابراین باید با احتیاط تفسیر شوند.

خلاصه به زبان ساده
آسپرین خوراکی برای درمان اپیزود حاد سردرد فشاری در بزرگسالان.

خط پایانی
این مطالعه مروری فقط شواهدی را با کیفیت پایین پیدا کرد که نشان می‌داد افراد با 2 تا 14 بار سردرد فشاری در یک‌ماه با خوردن 1000 میلی‌گرم یا دوزهای پایین‌ترآسپرین از درد رهایی پیدا می‌کنند. ابهاماتی درمورد نحوه‌ای که این مطالعات این نوع سردرد را مشخص می‌کردند وجود دارد. این ابهامات، نحوه انتخاب افراد را برای مطالعه و نوع نتایجی را که گزارش شده بود شامل می‌شد. این محدودیت‌ها سودمندی نتایج را مخصوصا در افرادی که یک سردرد گهگاهی داشتند کاهش دادند.
پیشینه
افراد مبتلا به سردرد پرتکرار فشاری، در ماه به 2 تا 14 اپیزود سردرد مبتلا می‌شوند. سردرد فشاری افراد را از تمرکز و عملکرد شغلی مطلوب بازمی‌دارد و باعث ناتوانی بسیار می‌شود. وقتی که سردرد رخ می‌دهد، افراد بعد از مدتی حتی درصورت مصرف نکردن دارو، بهتر می‌شوند.
آسپرین داروی معمولی است که به طور گسترده به‌عنوان ضددرد بکار می‌رود و بدون نسخه قابل تهیه است. دوز معمول آن 300 تا 650 میلی‌گرم به‌صورت خوراکی از راه دهان است.
ویژگی‌های مطالعه
در سپتامبر 2016، ما در مقالات پزشکی جست‌وجو و 5 مطالعه را پیدا کردیم که 1812 شرکت کننده داشته و آسپرین را برای اپیزودهای پرتکرار سردرد فشاری مصرف کرده بودند. حدود 1668 شرکت کننده درگیر مقایسه بین آسپرین با دوزهای 500 و 1000 میلی‌گرم با پلاسبو (یک قرص ساختگی) شدند. انجمن بین‌المللی سردرد پیشنهاد کرد نتیجه را به‌صورت از بین رفتن درد طی 2 ساعت پس از مصرف دارو درنظر بگیرند، بنابراین اطلاعات کمی برای تجزیه و تحلیل این پیامدها در مورد اینکه آسپرین چگونه عمل می‌کند، موجود بود.
نتایج اصلی
هیچ کدام از مطالعات از بین رفتن درد را طی 2 ساعت پس از مصرف گزارش نکردند و فقط یک مطالعه گزارش کرد که ما معادل بی‌دردی یا درد خفیف را طی 2 ساعت داشته‌ایم. در مورد آسپرین 1000 میلی‌گرم حدود 10 شرکت کننده از 100 نفر، در مقایسه با 30 نفر از 100 نفر که پلاسبو مصرف می‌کردند، ضددردهای اضافی دیگر مصرف کرده بودند (کیفیت شواهد بسیار پایین). در انتهای مطالعه 55 نفر از 100 نفر در گروه درمان در مقایسه با 37 نفر از گروه پلاسبو، از درمان احساس رضایت داشتند (کیفیت شواهد بسیار پایین). 15 نفر ازهر 100 نفری که آسپرین 1000 میلی‌گرم دریافت کرده بودند، بعد از یک دوز، عوارض جانبی را گزارش کردند و این شبیه گروهی است که پلاسبو گرفته بودند (کیفیت شواهد پایین).
کیفیت شواهد
کیفیت شواهد در مقایسه بین آسپرین و پلاسبو پایین یا بسیار پایین بود. کیفیت پایین یا بسیار پایین به این معناست که ما درمورد نتایج بسیار نامطمئن هستیم.

متن کامل [PDF 4 kb]   (14 دریافت)    

پذیرش: ۱۳۹۵/۶/۱۱ | انتشار: ۱۳۹۵/۱۰/۲۴