جلد 2015 -                   جلد 2015 - صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Fábio N Santos, Tiago B de Castria, Marcelo RS Cruz, Rachel Riera. Chemotherapy for advanced non-small cell lung cancer in the elderly population. 3. 2015; 2015
URL: http://cochrane.ir/article-1-82-fa.html
پیشینه
تقریبا 50% از بیمارانی که سرطان ریه سلول غیرکوچک (NSCLC) در آنها برای اولین بار تشخیص داده می‌شود، در زمان تشخیص بالای 70 سال سن دارند. علیرغم این واقعیت، این بیماران کمتر در کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده (RCT) شرکت داده می‌شوند. در نتیجه در خصوص مناسب‌ترین رژیم‌ها برای این بیماران بحث‌های فراوانی وجود داشته و نقش درمان ترکیبی یا تک عاملی برای آنها شفاف نیست. در چنین شرایطی، مطالعه مروری نظام‌مند منتقدانه برای کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده در ارتباط با این گروه از بیماران الزامی است.
اهداف
ارزیابی اثربخشی و ایمنی رژیم‌های شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک (cytotoxic) مختلف در بیماران سالمند مبتلا به NSCLC پیشرفته (مراحل IIIB و IV) که طی مراحل اولیه بیماری تحت درمان قرار نگرفته‌اند. به علاوه، ارزیابی اثر شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک بر کیفیت زندگی.
روش های جستجو
ما در تعدادی از پایگاه‌های اطلاعاتی الکترونیک به جست‌وجو پرداختیم. این پایگاه‌ها عبارتند از: پایگاه کارآزمایی‌های بالینی ثبت شده کاکرین (CENTRAL؛ Cochrane Central Register of Controlled Trials) (شماره 10، 2014)، و نیز MEDLINE (از 1966 تا 31 اکتبر 2014)، EMBASE (از 1974 تا 31 اکتبر 2014) و منابع علمی سلامت آمریکای لاتین و کارائیب (LILACS؛ Latin American and Caribbean Health Sciences Literature) (از 1982 تا 31 اکتبر 2014). به علاوه، ما خلاصه مقالات منتشر شده در کنفرانس‌های مهم، فهرست‌های منابع مرتبط و پایگاه‌های اطلاعاتی ClinicalTrial.gov را هم به صورت دستی جست‌وجو کردیم.
معیارهای انتخاب
ما فقط RCTهایی را وارد مطالعه کردیم که به مقایسه درمان تک عاملی بدون پلاتین در مقابل درمان ترکیبی بدون پلاتین، یا درمان بدون پلاتین در مقابل درمان ترکیبی بر پایه پلاتین در بیماران بالای 70 سال مبتلا به NSCLC پیشرفته پرداخته بودند. آن دسته از RCTهایی که به طور خاص برای جمعیت سالمندان و تحلیل زیرگروه سالمندان طراحی شده بودند، از مطالعه خارج نکردیم.
گردآوری و تحلیل داده‌ها
دو نویسنده مطالعه نظام‌مند به صورت مستقل از هم به ارزیابی نتایح جست‌وجو پرداختند. نویسنده سوم به حل و فصل اختلاف آراء پرداخت. ما به تحلیل مجموعه‌ای از نتایج نهایی پرداختیم. این مجموعه عبارتند از: بقای کلی (OS)، نرخ بقای یک ساله (1yOS)، بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS)، نرخ پاسخ عینی (ORR)، عوارض جانبی مهم و کیفیت زندگی (QoL).
نتایج اصلی
ما 51 کارآزمایی را وارد مطالعه کردیم: درمان تک‌عاملی بدون پلاتین در مقابل درمان ترکیبی بدون پلاتین (هفت کارآزمایی) و درمان ترکیبی بدون پلاتین در مقابل درمان ترکیبی بر پایه پلاتین (44 کارآزمایی).
- درمان تک‌عاملی بدون پلاتین در مقابل درمان ترکیبی بدون پلاتین
شواهد با کیفیت پایین نشان دادند این درمان‌ها اثر یکسانی بر «بقای کلی» (نسبت خطر (HR): 0.92؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.72 تا 1.17؛ 1062 شرکت‌کننده؛ 5 کارآزمایی)، «نرخ بقای یک‌ساله» (خطر نسبی (RR): 0.88؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.73 تا 1.07؛ 992 شرکت‌کننده؛ 4 کارآزمایی) و «بقای بدون پیشرفت بیماری» (HR: 0.94؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.83 تا 1.07؛ 942 شرکت‌کننده؛ 4 کارآزمایی) داشتند. درمان ترکیبی بدون پلاتین در مقایسه با درمان تک‌عاملی بدون پلاتین ممکن است «نرخ پاسخ عینی» را بهتر بهبود بخشد (RR: 1.79؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 1.41 تا 2.26؛ 1014 شرکت‌کننده؛ 5 کارآزمایی؛ شواهد با کیفیت پایین).
تفاوت در آثار دو شیوه درمان روی «عوارض جانبی مهم»، در میان گروه‌های تحت درمان به این ترتیب بوده است: آنمی: RR: 1.10؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.53 تا 2.31؛ 983 شرکت‌کننده؛ 4 کارآزمایی؛ شواهد با کیفیت بسیار پایین؛ نوتروپنی: RR: 1.26؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.96 تا 1.65؛ 983 شرکت‌کننده؛ 4 کارآزمایی؛ شواهد با کیفیت پایین)؛ و ترومبوسیتوپنی: RR: 1.45؛ 95% فاصله طمینان (CI): 0.73 تا 2.89؛ 914 شرکت‌کننده؛ 3 کارآزمایی؛ شواهد با کیفیت بسیار پایین). تنها دو کارآزمایی «کیفیت زندگی» را ارزیابی کرده بودند. با وجود این، به دلیل محدود بودن داده‌های در دسترس، ما نتوانستیم متاآنالیزی (meta-anlysis) انجام دهیم.
- درمان بدون پلاتین در مقابل درمان ترکیبی بر پایه پلاتین
درمان ترکیبی بر پایه پلاتین در مقایسه با درمان‌های صورت گرفته بدون پلاتین، به احتمال زیاد «بقای کلی» (HR: 0.76؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.69 تا 0.85؛ 1705 شرکت‌کننده؛ 13 کارآزمایی؛ شواهد با کیفیت متوسط)، «نرخ بقای یک‌ساله» (RR: 0.89؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.82 تا 0.96؛ 813 شرکت‌کننده؛ 13 کارآزمایی؛ شواهد با کیفیت متوسط) و «نرخ پاسخ عینی» (RR: 1.57؛ 95% فاصله اطمینان (CI): از 1.32 تا 1.85؛ 1432 شرکت‌کننده؛ 11 کارآزمایی؛ شواهد با کیفیت متوسط) را بهبود می‌بخشد. درمان ترکیبی بر پایه پلاتین همچنین «بقای بدون پیشرفت بیماری» را بهبود می‌بخشد، اگرچه فاصله اطمینان ما در این یافته‌ها به دلیل پایین بودن کیفیت شواهد محدود بوده است (HR: 0.76؛ 95% فاصله اطمینان (CI): از 0.61 تا 0.93؛ 1273 شرکت‌کننده؛ 9 کارآزمایی).
آثار دو شیوه درمان روی «عوارض جانبی مهم»، در میان گروه‌های تحت درمان به این ترتیب بوده است: آنمی: RR: 2.53؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 1.70 تا 3.76؛ 1437 شرکت‌کننده؛ 11 کارآزمایی؛ شواهد با کیفیت پایین؛ ترومبوسیتوپنی: RR: 3.59؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 2.22 تا 5.82؛ 1260 شرکت‌کننده؛ 9 کارآزمایی؛ شواهد یا کیفیت پایین؛ خستگی: RR: 1.56؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 1.02 تا 2.38؛ 1150 شرکت‌کننده؛ 7 کارآزمایی؛ تهوع و استفراغ: RR: 3.64؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 1.82 تا 7.29؛ 1193 شرکت‌کننده؛ 8 کارآزمایی؛ نوروپاتی محیطی: RR: 7.02؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 2.42 تا 20.41؛ 776 شرکت‌کننده؛ 5 کارآزمایی؛ شواهد با کیفیت پایین. تنها پنج کارآزمایی (RCT) به ارزیابی «کیفیت زندگی» پرداختند. با وجود این، به دلیل محدود بودن داده‌های در دسترس، نتوانستیم متاآنالیزی انجام دهیم.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

افزایش در بقا با درمان ترکیبی بر پایه پلاتین در مقایسه با درمان بدون پلاتین در افراد بالای 70 سال مبتلا به NSCLC پیشرفته که سابقه ابتلا به سایر بیماری‌های زمینه‌ای خاصی را ندارند، لازم است تا بر اساس میزان بالاتر بودن خطر بروز عوارض جانبی مهم، تعدیل شود. در خصوص افرادی که کاندیدای مناسبی برای درمان بر پایه پلاتین نیستند، ما شواهدی یافته‌ایم که علیرغم پایین بودن کیفیت آنها نشان می‌دهند رژیم‌های درمان ترکیبی و تک‌عاملی بدون پلاتین اثر مشابهی روی بقا دارند. ما در رابطه با قابل مقایسه بودن وضعیت عوارض جانبی ایجاد شده در نتیجه این دو نوع روش درمانی مطمئن نیستیم. برای کمک به اتخاذ تصمیمات آگاه از شواهد، به شواهد بیشتری در خصوص کیفیت زندگی که از مطالعات تکمیلی به دست آمده باشند، نیاز است.
خلاصه به زبان ساده
مقایسه انواع مختلف شیمی‌درمانی برای درمان افراد مسن‌تر مبتلا به سرطان ریه پیشرفته
پیشینه
در سراسر دنیا، سرطان ریه به عنوان علت اکثر مرگ‌های منتسب به سرطان در میان افراد از هر دو گروه جنسیتی شناخته می‌شود. برای بیماران بزرگسال با بیماری‌های پیشرفته، رژیم‌های درمانی بر پایه ترکیبی از سیس‌پلاتین (cisplatin) یا کربوپلاتین (carboplatin) با یک ماده متفاوت به عنوان شیوه درمان استاندارد شناخته می‌شوند. با وجود این، تعداد بسیار کمی از بیماران سالمند در کارآزمایی‌های مرتبط برای شیمی‌درمانی مشارکت داده شده‌اند. این امر موجب بروز نگرانی درباره ایمنی و کارایی چنین رژیم‌های درمانی به عنوان شیوه درمانی استاندارد برای بیماران بزرگسال به حساب می‌آیند. در نتیجه، بیماران سالمند برای درمان، تحت رژیم‌های شیمی‌درمانی با شدت کمتری قرار می‌گیرند.
اهدافمطالعه مروری
اهداف ما تحقیق و بررسی آثار رژیم‌های شیمی‌درمانی مختلف (تک‌عاملی بدون پلاتین، ترکیبی بدون پلاتین و ترکیبی بر پایه پلاتین) بر بقا، کیفیت زندگی، کوچک شدن تومور و سمیت در افراد مسن مبتلا به سرطان ریه پیشرفته بود.
ویژگی‌های مطالعه
ما نسبت به اجرای یک جست‌وجوی نظام‌مند (تا 31 اکتبر 2014) برای یافتن کارآزمایی‌هایی که به مقایسه درمان تک‌عاملی بدون پلاتین در مقابل درمان ترکیبی بدون پلاتین، یا درمان ترکیبی بدون پلاتین در مقابل درمان ترکیبی بر پایه پلاتین در بیماران بالای 70 سال مبتلا به سرطان ریه غیرسلول کوچک پیشرفته پرداخته بودند، اقدام کردیم. ما در مجموع 51 مطالعه (7 مطالعه در گروه مقایسه درمان تک‌عاملی بدون پلاتین و درمان ترکیبی بدون پلاتین و 44 مطالعه در گروه مقایسه درمان ترکیبی بدون پلاتین و درمان ترکیبی بر پایه پلاتین) را وارد مطالعه مروری نظام‌مند کردیم. اگرچه، ما توانستیم تنها 19 مطالعه را وارد متاآنالیز کنیم.
نتایج اصلی
- درمان تک‌عاملی بدون پلاتین در مقابل درمان ترکیبی بدون پلاتین
ما پنج کارآزمایی را متشکل از 1294 شرکت‌کننده تحلیل کردیم. ما دریافتیم که این رژیم‌ها از نظر بقا به یک نسبت اثربخش هستند. اگرچه، بین ترکیبات عوامل بدون پلاتین و احتمال بیشتر کاهش اندازه تومور ارتباط وجود دارد. ما همچنین دریافتیم که این رژیم‌ها از نظر احتمال بروز عمده سمیت‌ها مانند کاهش سطح هموگلوبین، پلاکت‌ها و تعداد سلول‌های سفید (نوتروفیل‌ها) مشابه هستند. تنها دو کارآزمایی به ارزیابی اثر درمان بر کیفیت زندگی پرداخته بودند که به دلیل کمبود اطلاعات، ما نتوانستیم این نتایج را در هم ادغام کنیم.
- درمان بدون پلاتین در مقابل درمان ترکیبی بر پایه پلاتین
ما 14 کارآزمایی را متشکل از 1705 شرکت‌کننده تحلیل کردیم. ما دریافتیم که بین درمان بر پایه پلاتین و بقای بیشتر و همچنین احتمال بیشتر کاهش اندازه تومور در بیماران مسن ارتباط وجود دارد. اگرچه، ما دریافتیم که این رژیم‌ها نسبت به روش‌های دارویی بدون پلاتین سمیت بیشتری داشته و احتمال کاهش سطح هموگلوبین‌ها و پلاکت‌ها، خستگی، تهوع و استفراغ و بی‌حسی یا خواب‌رفتن دست و پاها در این رژیم‌ها بیشتر است. تنها پنج کارآزمایی اثر درمان بر کیفیت زندگی را ارزیابی کرده بودند که به دلیل محدود بودن اطلاعات، نتوانستیم این نتایج را در هم ادغام کنیم.
کیفیت شواهد
- درمان تک‌عاملی بدون پلاتین در مقابل درمان ترکیبی بدون پلاتین
ما کیفیت شواهد مربوط به بقا را در سطح پایینی ارزیابی کردیم. به این دلیل که نتایج مختلفی در میان مطالعات گزارش شده بود. سه کارآزمایی وارد شده به مطالعه پیش از موعد مقرر متوقف شده بودند، که این خود کیفیت شواهد مربوط به احتمال کاهش اندازه تومور و کاهش سطح هموگلوبین، پلاکت و تعداد سلول‌های سفید را تحت‌الشعاع قرار داده بود. در خصوص نتایج پیامدها، مسائل مرتبط با طرح مطالعه یکی دیگر از موارد نگران‌کننده بود که منجر به کاهش کیفیت شواهد می‌شد.
- درمان بدون پلاتین در مقابل درمان ترکیبی بر پایه پلاتین
ما کیفیت شواهد مربوط به فواید درمان ترکیبی را بر پایه پلاتین برای بقا بر مبنای انتخاب 9 کارآزمایی که اختصاصا برای بیماران مسن طراحی نشده بودند، در سطح متوسط ارزیابی کردیم. مسائل دیگر مربوط به طرح مطالعه، کیفیت شواهد موجود در زمینه فواصل زمانی رشد تومور بعد از شروع درمان، نرخ کوچک شدن تومور و سمیت را تحت‌الشعاع قرار می‌دادند. با لحاظ کردن کاهش سطح هموگلوبین و پلاکت‌ها، به دلیل عدم دقت در گزارش نتایج، ما مجددا کیفیت شواهد را به سطح پایین تنزل دادیم. ما به این تشخیص رسیدیم که سایر محدودیت‌ها مانند سن، به تنهایی ممکن است معیار کافی‌ای برای انتخاب بهترین درمان نباشد. افراد مسن در مقایسه با یکدیگر از نظر سایر وضعیت‌های سلامتِ مرتبط با سن می‌توانند بسیار متفاوت باشند. بیماران مسن شرکت داده شده در کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی شده بر مبنای معیار سخت‌گیرانه شایستگی انتخاب شدند، به طوری که بیماران مبتلا به سایر مشکلات سلامتی از مطالعه خارج شدند. بنابراین، ما اعتقاد داریم که این نتایج باید با قضاوت بالینی به کارگرفته شده در رابطه با انتخاب یک رژیم درمان مناسب، تفسیر شوند.

(3179 مشاهده)
متن کامل [PDF 4 kb]   (27 دریافت)    

پذیرش: ۱۳۹۳/۸/۹ | انتشار: ۱۳۹۴/۷/۲۸