۱۴ مورد RCT را با ۹۳۱ شرکتکننده تصادفیسازی شده وارد مرور کردیم. مداخلات بررسی شده به صورت زیر بود: درمان لیزری سطح پائین (low‐level laser therapy; LLLT)؛ (۴ مطالعه)؛ دستگاههای لرزشی (۵ مطالعه)؛ مکملهای جویدنی (۳ مطالعه)؛ درمان با موسیقی امواج مغزی (brain wave music) یا درمان شناختی رفتاری (۱ مطالعه) و ارتباط برقرار کردن بعد از درمان به صورت یک پیام متنی (۱ مطالعه). دوازده مطالعه شامل بررسیهایی بود که خود بیماران دردشان را در یک مقیاس پیوسته گزارش کرده بودند و دو مطالعه از پرسشنامههایی برای بررسی موقعیت، شدت و ماهیت درد استفاده کردند.
دادههای حاصل از دو مطالعه شامل ۱۱۸ شرکتکننده را ترکیب کردیم و شواهد با کیفیت پائینی به دست آمد و نشان داد که LLLT درد را در ۲۴ ساعت به میزان ۲۰,۲۷ میلیمتر کاهش میدهد (۹۵% CI؛ ۲۴.۵۰‐ تا ۱۶.۰۴‐؛ ۰.۰۰۱ > P؛ I² ۰%). همچنین، LLLT به نظر میآید که درد را در شش ساعت، سه روز و هفت روز کاهش دهد.
نتایج حاصل از مقایسههای بررسی شده دیگر به دلیل کیفیت بسیار پائین شواهد، قطعی نیست. دستگاههای لرزشی در پنج مطالعه بررسی شد (با ۲۷۲ شرکتکننده)، که چهار مورد از این مطالعات خطر سوگیری بالایی داشتند و یک مطالعه خطر سوگیری نامشخص داشت. مکملهای جویدنی (آدامس یا لاستیک جویدنی (bite wafer)) در سه مطالعه (با ۱۸۱ شرکتکننده) بررسی شدند؛ در دو مطالعه خطر سوگیری بالا و در یک مطالعه نامشخص بود. درمان با موسیقی امواج مغزی و درمان شناختی رفتاری در یک کارآزمایی (۳۶ شرکتکننده) ارزیابی شد و خطر سوگیری آن نامشخص بود. پیام متنی بعد از درمان (۳۹ شرکتکننده) در یک مطالعه بررسی و خطر سوگیری آن بالا ارزیابی شد.
در هیچ مطالعهای، عوارض جانبی بررسی نشده بود.
سوال مطالعه مروری
درمان ارتودنسی (بریس دندانی) ممکن است به دنبال کارگذاری بریس و تنظیمهای بعدی آن به مدت یک هفته یا بیشتر دردناک باشد. کارآیی روشهای تسکین درد را بعد از درمان ارتودنسی بدون استفاده از داروهای مسکّن بررسی کردیم.
پیشینه
درد بعد از درمان ارتودنسی شایع است و ممکن است بعضی بیماران به دلیل درد اولیه، درمان را کنار بگذارند، که به این معنی است مزایای مورد انتظار حاصل نمیشود. برای کاهش درد ارتودنسی پیشنهاد میشود که از داروهای مسکّن استفاده شود، اما یک راهحل غیر‐دارویی میتواند عوارض جانبی را کاهش دهد و به بیماران برای ادامه درمان کمک کند.
تاریخ جستوجو
مطالعاتی را وارد کردیم که پیش از ۶ اکتبر ۲۰۱۶ منتشر شدهاند.
ویژگیهای مطالعه
۱۴ مطالعه را با مجموع ۹۳۱ شرکتکننده نوجوان و بزرگسال وارد مرور کردیم. این مطالعات تاثیرات موارد زیر را برای کنترل درد ارتودنسی بررسی کردند: پرتودهی لیزری توسط ارتودنتیست، دستگاههای لرزشی، تغییر الگوی جویدن (جویدن آدامس یا لاستیک)، درمان با موسیقی امواج مغزی، درمان شناختی رفتاری، و پیام متنی. پیامد اصلی اندازهگیری شده، شدت درد در کوتاه‐مدت بود که خود بیماران آن را گزارش کردند.
نتایج کلیدی
شواهد کافی برای بررسی اثربخشی این مداخلات پیدا نکردیم، اما شواهد با کیفیت پائین موجود نشان میدهد که پرتودهی لیزری ممکن است به کنترل درد ارتودنسی در کوتاه‐مدت کمک کند. هیچ یک از مطالعات، عوارض جانبی درمانها را در نظر نگرفتند. مطالعات نسبتا کمی پیدا کردیم که برخی از آنها از روشهای ناقص استفاده کرده بودند یا به خوبی گزارش نشده بودند. پژوهش بیشتر در مورد بررسی کارآیی روشهای غیر‐دارویی کنترل درد کمک کننده خواهد بود. مطالعات آتی باید درد را در طولانیمدت ارزیابی کرده و عوارض جانبی و هزینه را نیز در نظر بگیرند.
کیفیت شواهد
کیفیت شواهد در مورد اثربخشی روشهای غیر‐دارویی برای کاهش درد ارتودنسی، پائین تا بسیار پائین بود، از این رو نمیتوانیم به این یافتهها اتکا کنیم.
صفحه ۱ از ۱ |
کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مرکز همکار کاکرین ایران می باشد.
طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق
© 2025 CC BY-NC 4.0 | Cochrane Iran Associate Centre
Designed & Developed by : Yektaweb