دو مطالعه شامل ۸۱۱ شرکتکننده که به مقایسه بازتوانی با خدمات مراقبت معمول در منزل پرداخته بودند، با معیار واجد شرایط بودن انطباق داشتند؛ همچنین سه مطالعه دیگر واجد شرایط را بهطور بالقوه شناسایی کردیم، اما یافتههای آنها در حال حاضر در دسترس نبود. یکی از مطالعات وارد شده با ۷۵۰ شرکتکننده در استرالیای غربی (با میانگین سنی ۸۲,۲۹ سال) و مطالعه دوم (با ۶۱ شرکتکننده و میانگین سنی ۷۹ سال) در نروژ به اجرا درآمده بودند.
از آنجایی که شواهد پشتیبان برای تمامی پیامدهای گزارش شده به لحاظ کیفیت در سطح بسیار پائینی قرار داشتند، در رابطه با تاثیرات بازتوانی در مقایسه با مراقبتهای معمول بسیار نامطمئن هستیم. یافتههای اصلی به قرار زیر هستند.
وضعیت کارکردی: شواهد با کیفیت بسیار پائین نشان داد که طی نه تا ۱۲ ماه بازتوانی نسبت به مراقبتهای معمول در بهبود کارکرد، ممکن است به میزان کمی موثرتر باشد (امتیازهای کمتر نشان دهنده استقلال بیشتر هستند؛ تفاوت میانگین استاندارد شده (SMD): ۰,۳۰‐؛ ۹۵% فاصله اطمینان (CI): ۰.۵۳‐ تا ۰.۰۶‐؛ ۲ مطالعه با ۲۴۹ شرکتکننده).
عوارض جانبی: بازتوانی ممکن است تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در مورتالیتی طی ۱۲ ماه پیگیری (RR: ۰,۹۷؛ ۹۵% CI: ۰.۷۴ تا ۱.۲۹؛ ۲ مطالعه با ۸۱۱ شرکتکننده) یا نرخهای پذیرش برنامهریزی نشده در بیمارستان طی ۲۴ ماه (RR: ۰.۹۴؛ ۹۵% CI؛ ۰.۸۵ تا ۱.۰۳؛ ۱ مطالعه با ۷۵۰ شرکتکننده) نسبت به مراقبتهای معمول ایجاد کند.
همچنین شواهد با کیفیت بسیار پائین حاکی از آن است که ما مطمئن نیستیم که بازتوانی تاثیری بر کیفیت زندگی (SMD: ‐۰,۲۳؛ ۹۵% CI؛ ۰.۴۸‐ تا ۰.۰۲؛ ۲ کارآزمایی با ۲۴۹ شرکتکننده) یا برنامهریزی برای زندگی (living arrangement)، (RR: ۰.۹۲؛ ۹۵% CI؛ ۰.۶۲ تا ۱.۳۴؛ ۱ مطالعه با ۷۵۰ شرکتکننده) در مقاطع زمانی مختلف تا ۱۲ ماه داشته باشد. افرادی که خدمات بازتوانی دریافت میکنند ممکن است با احتمال کمی، کمتر نسبت به افراد دریافت کننده مراقبتهای معمول، برای دریافت مراقبتهای فردی سطح بالا بیش از ۲۴ ماه دوره پیگیری مورد تایید قرار گرفته باشند (RR: ۰.۸۷؛ ۹۵% CI؛ ۰.۷۷ تا ۰.۹۸؛ ۱ کارآزمایی؛ ۷۵۰ شرکتکننده). به طور مشابهی، اگرچه ممکن است مجموع هزینههای یکپارچه شده مراقبت سلامت و مراقبت در منزل بیش از ۲۴ ماه پیگیری به میزان کمی کاهش داشته باشد (بازتوانی: به نرخ دلار ۱۹,۸۸۸ استرالیا (AUD)؛ مراقبت معمول: ۲۲,۷۵۷ AUD؛ ۱ کارآزمایی با ۷۵۰ شرکتکننده)، با وجود این از آنجایی که این نتایج بر پایه شواهد با کیفیت بسیار پائینی قرار دارد، درباره اندازه و اهمیت این تاثیرات نامطمئن هستیم.
هیچ یک از مطالعات میزان رضایتمندی کاربران را از خدمات گزارش نکرده بودند.
سوال مطالعه مروری
هدف ما در این مرور ارزیابی اثربخشی خدمات بازتوانی با مدت معلوم برای افراد مسن (۶۵ ساله و بیشتر) به منظور کمک به آنها برای بازیابی یا بهبود استقلال ایشان بود. دو مطالعه را وارد این مرور کردیم.
پیشینه
خدماتی که برای ادامه زندگی افراد مسن در منزل به ایشان کمک میکند، جذابیت آشکاری برای کاربران این خدمات، اعضای خانواده، ارائه دهندگان خدمات و همچنین سیاستگذاران به همراه دارد، به ویژه اگر آن خدمات به کاهش فشار موجود بر بیمارستانها یا نیاز برای مراقبتهای طولانی‐مدت یا هر دو کمک نماید. بازتوانی (reablement) (یا مراقبت ترمیمی (restorative care))، یک خدمت بالقوه مفید است که به فرد مسن برای ادامه زندگی در منزل کمک میکند. این خدمت معمولا توسط تیمی از متخصصان مراقبتهای اجتماعی/سلامت و ارائه دهندگان مراقبتها که با یک فرد مسن برای بازیابی استقلال ایشان کار میکنند، ارائه میشود. این خدمت دارای مدت زمان مشخصی (time‐ limited) است (معمولا شش تا ۱۲هفته) و به طور معمول ویزیتهای چند‐گانهای را از منزل بیمار در بر میگیرد. این خدمات به گونهای برنامهریزی میشوند که اهداف تعیین شده توسط فرد مسن را محقق ساخته، و به ایشان برای بازیابی توانایی انجام فعالیت و امور روزانه کمک کنند.
ویژگیهای مطالعه
شواهد تا اپریل ۲۰۱۵ بهروز است. این مرور دو مطالعه را، که یک مورد از آنها در استرالیا (با ۷۵۰ شرکتکننده) و مورد دیگر در نروژ (با ۶۱ شرکتکننده) به اجرا درآمده بود، شامل میشد. در هر دو مطالعه، نیمی از شرکتکنندگان یک بسته مراقبتهای مبتنی بر بازتوانی در منزل و نیمی دیگر مراقبتهای معمول ارائه شده در منزل را دریافت کرده بودند.
نتایج کلیدی
شواهد با کیفیت بسیار پائین برای تمامی نتایج حاکی از آن است که ما درباره تاثیرات خدمات بازتوانی در مقایسه با مراقبتهای معمول نامطمئن هستیم.
خدمات بازتوانی ممکن است به برخی از افراد مسن برای بهبود توانایی ایشان برای مشارکت در فعالیتهای روزانه (وضعیت کارکردی) به میزان کمی کمک کند، اما ممکن است تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در نرخهای مرگومیر یا پذیرش در بیمارستان (در مقایسه با مراقبتهای معمول) ایجاد کند. یافتهها همچنین حاکی از آن است که ما درباره تاثیرات خدمات بازتوانی بر کیفیت زندگی یا برنامهریزی برای زندگی (living arrangements) نامطمئن هستیم. خدمات بازتوانی ممکن است منجر به کاهش اندک تعداد افرادی شود که به سطوح بالاتری از مراقبتهای فردی نیاز دارند، و ممکن است هزینههای مراقبت را به میزان اندکی کاهش دهد، اما هیچ یک از مطالعات سطح رضایتمندی کاربران خدمات بازتوانی را گزارش نکرده بودند.
کیفیت شواهد
در حالی که ممکن است خدمات بازتوانی دارای تاثیرات مثبت اندکی باشند، کیفیت شواهد بسیار پائین بودند، به این معنی که ما درباره اینکه اندازه یا اهمیت این تاثیرات ممکن است چگونه باشد، بسیار نامطمئن هستیم. پیش از اینکه بتوان اثربخشی و بیخطری خدمات بازتوانی را به طور قطعی تعیین کرد، به تدوین و اجرای مطالعات بیشتر در طیفی از کشورها و موقعیتهای مختلف نیاز است.
صفحه ۱ از ۱ |
کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مرکز همکار کاکرین ایران می باشد.
طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق
© 2025 CC BY-NC 4.0 | Cochrane Iran Associate Centre
Designed & Developed by : Yektaweb