تعداد ۲۰,۱۷۷ مورد ثبت شده را یافتیم، که ۵۰ مورد از آنها بالقوه واجد شرایط شناخته شدند. تعداد ۳۹ مطالعه بالقوه مناسب را حذف کردیم، زیرا به ارزیابی دقیق مقولههای آموزش، مقررات، یا هماهنگی میان ارائهدهندگان مراقبتهای سلامت خصوصی انتفاعی در LMICها نپرداختند؛ پنج مطالعه که پس از ارائه این بررسی شناسایی شدند، در انتظار ارزیابی بوده؛ و شش مطالعه معیارهای ورود به مطالعه را داشتند. در دو مطالعه وارد شده، صرفا مقوله آموزش ارزیابی شد؛ یک مطالعه فقط به ارزیابی مقوله مقررات اختصاص یافت؛ سه مطالعه، به ارزیابی مداخله چند وجهی شامل مقولههای آموزش و مقررات پرداختند؛ و در هیچیک از مطالعات، مقوله هماهنگی ارزیابی نشد. تمام شش مطالعه وارد شده، کارکنان داروخانه خصوصی انتفاعی را در آفریقا و آسیا هدف قرار دادند.
سه مطالعه نشان دادند که آموزش، احتمالا باعث افزایش فروش محلول مایع درمانی خوراکی (ORS) (یک کارآزمایی در کنیا، ۱۰۶ داروخانه؛ RR: ۳,۰۴؛ ۹۵% CI؛ ۱.۳۷ تا ۶.۷۵؛ و یک کارآزمایی در اندونزی، ۸۷ داروخانه؛ RR: ۱.۴۱؛ ۹۵% CI: ۱.۰۳ تا ۱.۹۳) و توزیع داروهای ضد مالاریا (یک کارآزمایی در کنیا، ۲۹۳ داروخانه؛ RR: ۸.۷۶؛ ۹۵% CI؛ ۰.۹۴ تا ۸۱.۸۱؛ شواهد با قطعیت متوسط) میشود.
یک مطالعه که در جمهوری دموکراتیک خلق لائوس صورت گرفت، نشان داد که مقررات توزیع و فروش فرآوردههای دارویی ثبتشده ممکن است باعث بهبود شاخصهای ترکیبی داروخانه شوند (یک کارآزمایی؛ ۱۱۵ داروخانه: بهبودی در چهار شاخص از شش شاخص ویژه داروخانه؛ شواهد با قطعیت پائین).
پیامد مربوط به سه مطالعه با مداخله چندوجهی، عبارت بود از کیفیت عملکرد داروخانه؛ شامل توانایی در پاسخگویی به پرسشها، ارائه مشاوره، و درمان مناسب. کارآزماییها از مقولههای مقررات، آموزش، و تاثیر برابر به دفعات استفاده کردند؛ طراحی مطالعه بهگونهای است که امکان جداسازی تاثیرات مداخلات مختلف وجود ندارد. دو کارآزمایی که با مشارکت ۱۳۶ داروخانه در ویتنام انجام شدند، نشان دادند که مداخله چند وجهی ممکن است کیفیت عملکرد داروخانه را بهبود بخشد؛ اما مطالعه سوم، شامل ۱۴۶ داروخانه در ویتنام و تایلند، نشان داد که مداخله تاثیری اندک یا عدم تاثیر بر کیفیت عملکرد داروخانه داشت (شواهد با قطعیت پائین).
فقط در دو مطالعه (هر دو در ویتنام) گزارشی از دادههای مربوط به هزینه، بدون ارزیابی دقیق از پیامدهای اقتصادی ناشی از اجرای مداخلات در شرایطی با منابع محدود، ارائه شد. در هیچیک از مطالعات گزارشی در خصوص دادههای مربوط به عدالت، مورتالیتی، موربیدیتی، عوارض جانبی، رضایتمندی، یا نوع نگرش، مشاهده نشد.
هدف از انجام این مرور چیست؟
هدف از این مطالعه مروری کاکرین، ارزیابی تاثیر مقررات دولتی، آموزش، یا هماهنگی برای مراقبتهای سلامت خصوصی انتفاعی در کشورهایی با سطح درآمد پائین و متوسط بود.
تمام مطالعات مرتبط را به منظور پاسخگویی به این پرسش، گردآوری و آنالیز کرده و شش مطالعه را وارد کردیم.
چرا دولتها به نظارت، آموزش یا هماهنگسازی میان ارائهدهندگان خدمات سلامت خصوصی میپردازند؟
در بسیاری از کشورهایی با سطح درآمد پائین و متوسط، بخش دولتی نمیتواند برای همه شهروندان خدمات سلامت و درمانی را با کیفیت بالا فراهم کند، بنابراین ارائهدهندگان مراقبتهای سلامت خصوصی نقش عمدهای را در این زمینه ایفا میکنند. با این حال، این نگرانی وجود دارد که مراقبتهای سلامت ارائه شده به وسیله بخش خصوصی همیشه کیفیت بالایی نداشته و همواره از شیوهها و گایدلاینهای بالینی توصیه شده تبعیت نمیشود. بنابراین، دولتها از رویکردهای متفاوتی استفاده میکنند تا اطمینان حاصل شود که خدمات مراقبتهای سلامت انتفاعی خصوصی با استانداردهای کیفی خاص مطابقت دارند. از این نوع هدایت دولتی تحت عنوان «نظارت عمومی» یاد میشود و مثلا میتواند شامل این موارد باشد: آموزش ارائهدهندگان مراقبتهای سلامت خصوصی انتفاعی؛ معرفی مقرراتی که طبق آن استانداردهای کیفیت تنظیم و اجرا میشوند؛ و ایجاد هماهنگی میان ارائهدهندگان مراقبتهای سلامت خصوصی انتفاعی و بخش عمومی، مثلا ایجاد سیستمهای ارجاع میان بخشهای خصوصی انتفاعی و بخشهای عمومی.
زمانی که دولت به تنظیم مقررات، آموزش یا هماهنگ کردن ارائهدهندگان مراقبتهای سلامت خصوصی انتفاعی میپردازد، چه اتفاقی میافتد؟
آموزش
در دو مطالعه که در کنیا و اندونزی انجام شدند، وزارت بهداشت این کشور برای فروشندگان خصوصی دارو جلسات آموزشی کوتاهمدت را در مورد تجویز و توزیع دارو ترتیب داد. این فروشندگان با فروشندگان دارویی مقایسه شدند که تحت آموزش قرار نگرفتند. مطالعات نشان دادند که آموزش احتمالا باعث بهبود کیفیت خدمات سلامت و درمانی میشود.
مقررات
در یک مطالعه که در جمهوری دموکراتیک خلق لائوس صورت گرفت، وزارت بهداشت این کشور، در برخی مناطق طی یک دوره سه ماهه به نظارت بر خدمات داروخانهای خصوصی پرداخت و هرجا که تخطی از قوانین صورت گرفت، خاطیان را مورد مجازات قرار داد و در مناطقی که نیازمند پیشرفت و بهبود شرایط بودند، به اطلاعرسانی پرداخت. این مناطق با مناطقی مقایسه شدند که این نظارت پیشرفته در آنها به اجرا در نیامد. این مطالعه نشان داد که اعمال مقررات پیشرفته ممکن است موجب تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در کیفیت مراقبت سلامت شود.
آموزش و مقررات
در سه مطالعه در ویتنام و تایلند، داروخانههای خصوصی در برخی مناطق، بازدیدهای آموزشی و همچنین بازدید بازرسان داروخانه را برای اجرای مقررات دریافت کردند. این مناطق با مناطقی مقایسه شدند که هیچ بازدیدی از آنها صورت نگرفت. مطالعات نشان دادند که این نوع بازدید ممکن است کیفیت مراقبت سلامت را بهبود بخشد.
هماهنگی
این مطالعه مروری هیچ مطالعه واجد شرایطی را نیافت که تاثیرات هماهنگی را بر کیفیت مراقبت سلامت ارزیابی کرده باشد.
این مرور تا چه زمانی بهروز است؟
نویسندگان مرور، مطالعاتی را جستوجو کردند که تا جون ۲۰۱۶ منتشر شدند.
صفحه ۱ از ۱ |
کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مرکز همکار کاکرین ایران می باشد.
طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق
© 2025 CC BY-NC 4.0 | Cochrane Iran Associate Centre
Designed & Developed by : Yektaweb