جلد 2016 -                   جلد 2016 - صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


پیشینه
درمان با اریتروپویتین نوترکیب انسانی (rHuEPO) از نظر اصلاح کم‌خونی و بهبود کیفیت زندگی در بیماران دیالیزی تاثیر به‌سزایی دارد. بحث‌هایی در مورد مزایای استفاده از rHuEPO در بیمارانی که در مراحل قبل از دیالیز قرار دارند و ممکن است نقص عملکرد کلیوی در آن‌ها شدت بگیرد، وجود دارد. با این حال، دیدگاه مخالف این است که اگر rHuEPO در بیماران پیش‌دیالیزی موثر باشد، بهبود حس سلامتی در بیمار ممکن است شروع دیالیز را به تعویق بیندازد. این به‌روزرسانی از یک مطالعه مروری است که اولین بار در سال 2001 منتشر شد و آخرین بار در 2005 به‌روزرسانی شده است.
اهداف
هدف از این مطالعه مروری تعیین اثرات درمان rHuEPO در بیماران پیش‌دیالیزی و در درجه اول از نظر زمان شروع دیالیز بود، و همچنین تشخیص اینکه درمان با rHuEPO در مرحله پیش دیالیزی: 1) هموگلوبین/هماتوکریت (شاخص‌های کم‌خونی) را تصحیح می‌کند، 2) کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشد و 3) با افزایش بروز عوارض جانبی مثل سرعت بخشیدن به شروع دیالیز، افزایش فشار خون، لخته شدن فیستول شریانی وریدی یا تشنج همراه نیست.
روش های جستجو
ما ثبت تخصصی گروه کلیه و پیوند کاکرین (Cochrane Kidney and Transplant's Specialised Register) (تا 29 جون 2015) را از طریق تماس با هماهنگ کننده جست‌وجوی کارآزمایی‌ها با استفاده از عبارات جست‌وجو مرتبط با این مطالعه مروری جست‌وجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده (RCTs ؛Randomised Controlled Trials) یا شبهRCTهایی که استفاده از rHuEPO را با عدم درمان یا دارونما، در بیماران پیش‌دیالیزی مقایسه می‌کنند.
گردآوری و تحلیل داده‌ها
در این مطالعه مروری، فقط از داده‌های منتشرشده استفاده شد. کیفیت مطالعات توسط دو ارزیاب به طور مستقل ارزیابی شد. داده‌ها توسط یک نویسنده بر اساس فرم استاندارد استخراج شد، یک نمونه از آن توسط نویسنده دیگری بررسی شد. نتایج به شکل خطر نسبی (RR) یا میانگین تفاوت (MD) با 95% فاصله اطمینان (CI) ارائه شد.
نتایج اصلی
نوزده مطالعه (993 شرکت‌کننده را ثبت‌نام کردند) وارد این مطالعه مروری شدند. با توجه به زمان مطالعات وارد شده (بیشتر آن‌ها قبل از سال 2000 انجام شدند) خطر سوگیری (Bias) برای اکثر مطالعات و در بیشتر حوزه‌ها نامشخص قضاوت شد. با این درمان بهبود در سطح هموگلوبین (MD: 1.90 گرم در لیتر؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 2.34 - تا 1.47 - ) و هماتوکریت (MD: 9.85%؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 8.35 تا 11.34) مشاهده شد و تعداد بیماران نیازمند به انتقال خون هم کاهش یافت (RR: 0.32؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.12 تا 0.83). داده‌هایی که از مطالعاتی به دست آمده بود که کیفیت زندگی و ظرفیت ورزش را گزارش کرده بودند، بهبودی را در گروه درمان نشان داد. بسیاری از اندازه‌گیری‌های مرتبط با پیشرفت بیماری کلیه تفاوت آماری معنی‌داری نداشت. افزایش قابل‌توجهی در عوارض جانبی شناسایی نشد.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
درمان با rHuEPO در بیماران پیش‌دیالیزی کم‌خونی را تصحیح می‌کند، از نیاز به تزریق خون جلوگیری می‌کند و همچنین کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشد و ظرفیت ورزش را هم افزایش می‌دهد. ما قادر به ارزیابی اثرات rHuEPO در پیشرفت بیماری کلیه، تاخیر در شروع دیالیز یا عوارض جانبی نبودیم. بر اساس شواهد موجود، تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا فواید مفروض از نظر کیفیت زندگی، ارزش هزینه‌های اضافی درمان با rHuEPO را در بیماران پیش‌دیالیزی دارد یا خیر، نیاز به ارزیابی دقیق دارد.
خلاصه به زبان ساده
اریتروپویتین به بهبود علایم در افراد مبتلا به نارسایی کلیه که هنوز تحت دیالیز قرار نگرفته‌اند و علائم کم‌خونی دارند، کمک می‌کند.
کم‌خونی (کاهش سلول‌های قرمز خون) از عوارض شایع نارسایی کلیه است. کم‌خونی باعث خستگی و مشکلات مرتبط با نارسایی کلیه می‌شود. اریتروپویتین تولیدی (هورمونی که تولید سلول‌های قرمز خون را افزایش می‌دهد) این علایم را بهبود می‌بخشد و توسط افراد تحت‌دیالیز (درمان از طریق یک کلیه مصنوعی ماشینی) استفاده می‌شود. این مطالعه مروری دریافت که ماده مذکور می‌تواند کم‌خونی را در افراد مبتلا به نارسایی کلیه که هنوز تحت دیالیز قرار نگرفته‌اند، کاهش دهد. معلوم نیست که آیا استفاده از اریتروپویتین می‌تواند نیاز به دیالیز را به تاخیر بیاندازد یا خیر.

(1444 مشاهده)
متن کامل [PDF 4 kb]   (63 دریافت)    

پذیرش: 1394/4/8 | انتشار: 1394/10/30