جلد 2017 -                   جلد 2017 - صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nina Østerås, Ingvild Kjeken, Geir Smedslund, Rikke H Moe, Barbara Slatkowsky-Christensen, Till Uhlig et al . Exercise for hand osteoarthritis. 3. 2017; 2017
URL: http://cochrane.ir/article-1-2066-fa.html
پیشینه
استئوآرتریت دست (OA) یک بیماری شایع مفصلی است که ممکن است منجر به درد، سفتی و مشکلات در انجام فعالیت‌های مرتبط با دست در زندگی روزمره شود. در حال حاضر، هیچ درمانی برای OA شناخته ‌نشده و روش‌های غیرفارماکولوژیک به‌عنوان خط اول درمان توصیه می‌شوند. تأثیر مثبت ورزش در OA لگن و زانو اثبات شده، اما تأثیر ورزش بر OA دست هنوز مشخص نیست.
اهداف
ارزیابی منافع و آسیب‌های ورزش در مقایسه با مداخلات دیگر، شامل دارونما یا بدون مداخله، در افراد مبتلا به OA دست. پیامدهای اصلی عبارت بود از درد دست و عملکرد دست.
روش های جستجو
ما 6 پایگاه اطلاعاتی الکترونیکی را تا سپتامبر 2015 جست‌وجو کردیم.
معیارهای انتخاب
همه کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده که به مقایسه ورزش‌درمانی در برابر عدم انجام ورزش یا به مقایسه برنامه‌های مختلف ورزشی پرداختند.
گردآوری و تحلیل داده‌ها
2 نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم، کارآزمایی‌ها را انتخاب و داده‌ها را استخراج کرده، خطر سوگیری (bias) را برآورد و کیفیت بدنه شواهد را با کاربرد سیستم GRADE (نظام درجه‌بندی کیفیت شواهد و قدرت توصیه‌ها) ارزیابی کردند. پیامدها شامل هر دو پیامدهای پیوسته (درد دست، عملکرد فیزیکی، سفتی مفصل دست و کیفیت زندگی) و پیامدهای دوتایی (نسبت عوارض جانبی و خروج از مطالعه) بودند.
نتایج اصلی
ما 7 مطالعه را در این مرور انتخاب کردیم. اکثر مطالعات عاری از سوگیری انتخابی و گزارش‌دهی بودند، اما یک مطالعه فقط به‌عنوان چکیده کنگره موجود بود. کورسازی شرکت‌کنندگان نسبت به تخصیص درمان ممکن نبود، و اگرچه اکثر مطالعات کورسازی ارزیاب‌های پیامد را گزارش کردند، برخی پیامدها (درد، عملکرد، سفتی و کیفیت زندگی) توسط خود افراد گزارش شده بودند (self-reported). نتایج ممکن است به دلیل عدم کورسازی شرکت‌کنندگان و پیامدهای خودگزارش شده برای اجرا و سوگیری تشخیص غیرقابل‌ دفاع باشند. 2 مطالعه با نرخ بالای حذف ممکن است به سوگیری فرسایشی (attrition bias) حساس باشند. ما به علت سوگیری بالقوه تشخیص (عدم کورسازی شرکت‌کنندگان در پیامدهای خودگزارش شده) و عدم دقت (مطالعات اندک بودند، تعداد شرکت‌کنندگان محدود بود و فواصل اطمینان برای پیامدهای درد، عملکرد و سفتی مفصل، گسترده بود)، کیفیت کلی بدنه شواهد را پایین آوردیم (شواهد با کیفیت پایین). برای کیفیت زندگی، عوارض جانبی و خروج از مطالعه به علت عوارض جانبی ما کیفیت کلی بدنه شواهد را بیشتر کاهش دادیم (شواهد با کیفیت بسیار پایین) زیرا مطالعات بسیار محدود و فواصل اطمینان بسیار گسترده بودند.
شواهد با کیفیت پایین به دست آمده از 5 کارآزمایی (381 شرکت‌کننده) نشان داد که ورزش درد دست را پس از مداخله کاهش داد (میانگین تفاوت استانداردشده (SMD): -0.27؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.47- تا 0.07-). کاهش مطلق درد برای گروه ورزش در مقایسه با گروه کنترل: 5% (1% تا 9%) در مقیاس 0 تا 10 نقطه بود. درد در گروه کنترل به میزان 3.9 نقطه در این مقیاس (0 = بدون درد) تخمین زده شد و ورزش درد را 0.5 نقطه کاهش داد (95% فاصله اطمینان (CI): 0.1 تا 0.9؛ تعداد موردنیاز درمان برای یک پیامد مفید اضافی (NNTB) 9).
4 مطالعه (369 شرکت‌کننده) نشان داد که ورزش عملکرد دست را پس از مداخله بهبود داد (SMD: 0.28-؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.58- تا 0.02). بهبود مطلق در عملکرد در گروه ورزش در مقایسه با گروه کنترل 6% بود (0.4% بدتر شدن به 13% بهبود یافتن). عملکرد در گروه کنترل 14.5 نقطه در مقیاس 0 تا 36 نقطه برآورد شد (0 = عدم توانایی فیزیکی) و ورزش عملکرد را 2.2 نقطه بهبود داد (95% فاصله اطمینان (CI): 0.2- تا 4.6؛ NNTB: 9).
1 مطالعه (113 شرکت‌کننده) کیفیت زندگی را ارزیابی کرد و نشان داد که تأثیر ورزش بر کیفیت زندگی در حال حاضر نامشخص است
(میانگین تفاوت (MD): 0.30؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 3.72 - تا 4.32). بهبود مطلق در کیفیت زندگی برای گروه ورزش در مقایسه با گروه کنترل 0.3% بود (4% بدتر شدن به 4% بهبود یافتن). کیفیت زندگی در گروه کنترل 50.4 نقطه در مقیاس 0 تا 100 نقطه بود (حداکثر کیفیت زندگی = 100) و میانگین نمره در گروه ورزش 0.3 نقطه بالاتر بود (3.5 نقطه پایین‌تر تا 4.1 نقطه بالاتر).
4 مطالعه (369 شرکت‌کننده) نشان داد که ورزش سفتی مفصل انگشت را پس از مداخله کاهش داد (SMD: 0.36-؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.58- تا 0.15-). کاهش مطلق در سفتی مفصل انگشت برای گروه ورزش در مقایسه با گروه کنترل 7% (3% تا 10%) بود. سفتی مفصل انگشت در گروه کنترل 4.5 نقطه در مقیاس 0 تا 10 نقطه (0 = بدون سفتی بدن) برآورد شد و ورزش سفتی بدن را 0.7 نقطه بهبود بخشید (95% فاصله اطمینان (CI): 0.3 تا 1.0؛ NNTB: 7).
3 مطالعه عوارض جانبی مربوط به مداخله و خروج از مطالعه را ناشی از عوارض جانبی گزارش کردند. معدود عوارض جانبی گزارش شده عبارت بود از افزایش التهاب مفصل انگشت و درد دست. شواهد با کیفیت پایین به دست آمده از 3 مطالعه احتمال افزایش عوارض جانبی (خطر نسبی) (RR: 4.55؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.53 تا 39.31) و خروج از مطالعه به علت عوارض جانبی در گروه ورزش نسبت به گروه کنترل (RR: 2.88؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.30 تا 27.18) را نشان دادند، اما اثر نامعلوم است و تحقیقات بیشتر ممکن است این برآوردها را تغییر دهند.
مطالعات انتخاب شده تغییرات ساختاری رادیوگرافیکی مفصل را اندازه‌گیری نکردند. 2 مطالعه، داده‌های پیگیری 6 ماهه (220 شرکت‌کننده) و یکی (102 شرکت‌کننده) داده‌های پیگیری 12 ماهه را ارائه دادند. تأثیر مثبت ورزش بر درد، عملکرد و سفتی مفصل در پیگیری متوسط و بلندمدت پایدار نبود.
مداخله ورزش تا حد زیادی از لحاظ مقدار، محتوا و تعداد جلسات تحت نظارت متنوع بود. در 4 مطالعه شرکت‌کنندگان آموزش داده شدند 2 تا 3 بار در هفته ورزش انجام دهند؛ در 2 مطالعه روزانه و در یک مطالعه دیگر 3 تا 4 بار در روز. مداخلات ورزشی در هر 7 مطالعه باهدف بهبود قدرت عضلانی و ثبات یا عملکرد مفاصل بودند، اما تعداد و نوع تمرینات به‌طور عمده در مطالعات متفاوت بود. 4 مطالعه تبعیت را از برنامه ورزشی گزارش دادند؛ در 3 مطالعه، خود بیماران گزارش کرده بود. تبعیت خودگزارش شده از میزان جلسات ورزشی توصیه‌شده بین 78% تا 94% بود. در مطالعه چهارم، 67% حداقل 16 جلسه را از 18 جلسه ورزش برنامه‌ریزی‌شده انجام دادند.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
هنگامی‌ که ما نتایج 5 مطالعه را جمع کردیم، شواهد با کیفیت پایینی یافتیم که نشان‌دهنده اثرات مفید کوچکی از ورزش بر درد دست، عملکرد و سفتی مفصل انگشت بودند. اندازه‌های اثر تخمین زده‌شده کوچک بودند و این‌که آیا آن‌ها نشان‌دهنده یک تغییر مهم بالینی باشند ممکن است مورد بحث باشد. 1 مطالعه کیفیت زندگی را گزارش کرده بود، و اثر نامشخص است. 3 مطالعه در مورد عوارض جانبی گزارش کرده بودند، که بسیار کم بوده و شدید نبودند.
خلاصه به زبان ساده
ورزش برای استئوآرتریت دست
پیشینه– استئوآرتریت دست چیست و ورزش چیست؟
استئوآرتریت (OA) یک بیماری مفاصل است که باعث درد، سفتی و تورم مفصل می‌شود. این بیماری ممکن است مانع از آن شود که افراد آنچه را می‌خواهند و نیاز دارند انجام دهند. معمولا، علائم به ‌آرامی شروع می‌شوند اما در طول زمان بدتر می‌شوند. OA ممکن است در هر مفصلی اتفاق بیفتد اما اغلب در لگن، زانو و مفاصل کوچک دست مشاهده می‌شود. هیچ درمانی برای OA شناخته‌شده نیست، اما جایگزین‌های درمانی موجود ممکن است درد و سفتی را کاهش داده، عملکرد را افزایش و خودمراقبتی بیماری را بهبود دهند.
ورزش فعالیتی است که برای بهبود یا حفظ تناسب‌اندام، توانایی و عملکرد انجام می‌شود. یک دوره تمرین برنامه‌ریزی‌شده معمولا با هدف بهبود یا حفظ قدرت عضلانی، تناسب فیزیکی، تحرک مفصل و سلامت کلی انجام می‌شود.

ویژگی‌های مطالعه
این مرور کاکرین آنچه را که ما در مورد اثر ورزش در افراد مبتلا به OA در مفاصل دست می‌دانیم ارائه می‌دهد. پس از جست‌وجو برای مطالعات مربوطه تا سپتامبر 2015، ما 7 مطالعه را انتخاب کردیم ( 534شرکت‌کننده). این مطالعات، بیشتر شامل زنان بودند تا مردان. در 6 مطالعه نیمی از افراد تحت برنامه ورزش دست قرار گرفتند و با افرادی که ورزش نکردند مقایسه شدند. 1 مطالعه 2 گروه از افرادی را که تحت 2 برنامه ورزشی مختلف بودند مقایسه کرد. شواهد حاصل از 5 مطالعه تأثیر ورزش را بلافاصله پس از برنامه ورزشی نشان دادند و 2 مطالعه نتایجی را روی پایداری متوسط و بلندمدت ورزش ارائه دادند. ما در زیر فقط نتایج گزارش شده را بلافاصله پس از تکمیل برنامه ورزش آوردیم.

نتایج اصلی
در مقیاس 0 تا 10 نقطه (نمرات پایین‌تر به معنای درد کمتر) افرادی که یک برنامه ورزشی را به اتمام رساندند درد دست آن‌ها در پایان درمان نسبت به افرادی که ورزش نکردند 0.5 نقطه پایین‌تر ارزیابی شد (5% بهبود مطلق). افرادی که ورزش نکردند، درد آن‌ها 3.9 نقطه ارزیابی شد.
در مقیاس 0 تا 36 نقطه (نمرات پایین‌تر به معنای عملکرد بهتر) افرادی که یک برنامه ورزشی را تکمیل کردند عملکرد دست آن‌ها در مقایسه با افرادی که ورزش نکردند 2.2 نقطه پایین‌تر ارزیابی شد (6% بهبود مطلق). افرادی که ورزش نکردند عملکرد دست آن‌ها 14.5 نقطه ارزیابی شد.
در مقیاس 0 تا 100 امتیاز (نمرات بالاتر به معنای کیفیت زندگی بهتر) افرادی که یک برنامه ورزشی را تکمیل کردند کیفیت زندگی آن‌ها در مقایسه با افرادی که ورزش نکردند 0.3 نقطه بالاتر ارزیابی شد (0.3% بهبود مطلق). افرادی که ورزش نکردند، کیفیت زندگی آن‌ها 50.4 نقطه ارزیابی شد.
در مقیاس 0 تا 10 نقطه (نمرات پایین‌تر به معنی سفتی کمتر مفصل انگشت) افرادی که یک برنامه ورزشی را تکمیل کردند سفتی مفاصل انگشت آن‌ها در پایان درمان در مقایسه با افرادی که ورزش نکردند 0.7 نقطه پایین‌تر ارزیابی شد (7% بهبود مطلق). افرادی که ورزش نکردند سفتی مفاصل انگشت آن‌ها 4.5 نقطه ارزیابی شد.
تعداد کمی از افراد در گروه ورزش، عوارض جانبی را مانند افزایش درد یا تورم مفصل گزارش کردند. ما در مورد این مطمئن نیستیم که آیا ورزش تعداد افرادی را که دچار عوارض جانبی می‌شوند افزایش می‌دهد.

کیفیت شواهد
ما کیفیت شواهد را (بسیار) پایین درجه‌بندی کردیم. فقدان کورسازی شرکت‌کنندگان، تعداد کم مطالعات گنجانده ‌شده و انتخاب تعداد کمی از افراد در تجزیه‌وتحلیل‌ها، قوام و دقت این یافته‌ها را کاهش داده و تحقیقات بیشتر ممکن است نتایج را تغییر دهند. فقط نیمی از مطالعات انتخاب شده اثرات جانبی را گزارش کردند و عوارض جانبی معدودی که در گروه ورزش رخ ‌داد، گزارش شد.

(545 مشاهده)
متن کامل [PDF 4 kb]   (50 دریافت)    

پذیرش: 1394/6/10 | انتشار: 1395/11/12