جلد 2017 -                   جلد 2017 - صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Graham Ellis, Mike Gardner, Apostolos Tsiachristas, Peter Langhorne, Orlaith Burke, Rowan H Harwood, et al . Comprehensive geriatric assessment for older adults admitted to hospital. 3. 2017; 2017
URL: http://cochrane.ir/article-1-1913-fa.html
پیشینه
ارزیابی‌های جامع سالمندی (CGA)، فرآیند تشخیصی و درمانی چند‌بعدی و چند‌رشته‌ای است که برای تعیین مشکلات پزشکی، روانی و عملکردی افراد مسن مبتلا به ضعف و سستی (frailty) انجام می‌گیرد تا بتوان یک برنامه هماهنگ و یکپارچه جهت درمان و پیگیری ایجاد کرد. این مرور به‌روزرسانی نسخه قبلی این مطالعه مروری با همین عنوان است.
اهداف
ما خواهان ارزیابی و خلاصه کردن منتقدانه شواهد موجود درباره اثربخشی و استفاده از منابع CGA برای بزرگسالان مسن بستری در بیمارستان و استفاده از این داده‌ها جهت تخمین هزینه-اثربخشی (cost-effectiveness) آن بودیم.
روش های جستجو
ما در CENTRAL؛ MEDLINE؛ Embase؛ سه پایگاه اطلاعاتی دیگر و دو کارآزمایی ثبت شده در 5 اکتبر 2016 جست‌وجو کردیم؛ هم‌چنین ما فهرست منابع را بررسی کرده و با نویسندگان مطالعه تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
ما کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده را وارد کردیم که CGA بستری (ارائه‌شده در بخش‌های سالمندان یا از طریق گروه‌های سیار) را در مقابل مراقبت معمول در یک بخش پزشکی عمومی یا در بخش افراد مسنی مقایسه کردیم که معمولا برای مراقبت حاد یا برای توان‌بخشی بستری بعد از پذیرش حاد بستری می‌شوند.
گردآوری و تحلیل داده‌ها
ما از شیوه‌های روش‌شناختی استاندارد مورد انتظار کاکرین و گروه عملکرد مؤثر و سازمان‌دهی مراقبت (EPOC) پیروی کردیم. ما از رویکرد GRADE (نظام درجه‌بندی کیفیت شواهد و قدرت شواهد) جهت ارزیابی قطعیت شواهد برای اغلب پیامدهای مهم استفاده کردیم. ما برای این به‌روزرسانی، داده‌های فردی بیمار (IPD) را از محققان درخواست کردیم و یک بررسی از محققان برای کسب جزئیات ارائه CGA انجام دادیم. ما خطرهای نسبی (RRs)، تفاوت میانگین‌ها (MDs) یا تفاوت میانگین‌های استاندارد (SMDs) را محاسبه کرده و داده‌ها را با بهره‌گیری از متا آنالیز اثر ثابت ادغام کردیم. ما هزینه-اثربخشی را از طریق مقایسه CGA بستری در برابر بستری در بیمارستان بدون CGA از لحاظ هزینه به ازای هر سال زندگی تعدیل شده بر اساس کیفیت کسب شده (QALY)، هزینه به ازای هر سال زندگی (LY) کسب شده و هزینه به ازای هر سال زندگی در خانه (LYLAH) کسب شده برآورد کردیم.
نتایج اصلی
ما 29 کارآزمایی را شامل 13766 شرکت‌کننده از نه کشور با درآمد غالبا بالا گردآوری کردیم. CGA این احتمال را که بیماران زنده خواهند ماند و در خانه‌های خود خواهند بود، در 3 تا 12 ماه پیگیری افزایش داد (خطر نسبی (RR): 1.06؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 1.01 تا 1.10؛ 16 کارآزمایی؛ 6799 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت بالا) که منجر به تفاوت اندک یا عدم تفاوت در مرگ‌ومیر طی 3 تا 12 ماه پیگیری (RR: 1.00؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.93 تا 1.07؛ 21 کارآزمایی؛ 10023 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت بالا)، کاهش احتمال بستری بیماران در خانه‌های سالمندان در 3 تا 12 ماه پیگیری (RR: 0.80؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.72 تا 0.89؛ 14 کارآزمایی؛ 6285 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت بالا) و اختلاف اندک یا عدم اختلاف در وابستگی (RR: 0.97؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.89 تا 1.04؛ 14 کارآزمایی؛ 6551 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت بالا) شده بود. ممکن است CGA تفاوت اندک یا عدم تفاوت در مورد عملکرد شناختی ایجاد کند (SMD از −0.22 تا 0.35 (5 کارآزمایی، 3534 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت پایین). مدت بستری از 1.63 روز تا 40.7 روز در گروه مداخله و از 1.8 روز تا 42.8 روز در گروه مقایسه‌ متفاوت بود. هزینه مراقبت‌های درمانی به ازای هر شرکت‌کننده در گروه CGA به طور متوسط 234 GBP؛(95% فاصله اطمینان (CI): 144- GBP تا 605 GBP) بالاتر از گروه مراقبت معمول بود (17 کارآزمایی؛ 5303 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت پایین). ممکن است CGA منتهی به افزایش کمی در QALY‌ معادل 0.012 (95% فاصله اطمینان (CI): −0.024 تا 0.048) در GBP 19802 به ازای QALY کسب شده (3 کارآزمایی؛ شواهد با قطعیت پایین)، افزایش اندکی در LYهای 0.037 (95% فاصله اطمینان (CI): 0.001 تا 0.073)، در GBP 6305 به ازای LY کسب شده (4 کارآزمایی؛ شواهد با قطعیت پایین) و افزایش اندکی در LYLAH معادل 0.019؛ (95% فاصله اطمینان (CI): −0.019 تا 0.155) در GBP 12568 به ازای LYLAH کسب شده (2 کارآزمایی؛ شواهد با قطعیت پایین) شود. این احتمال که CGA هزینه-اثربخش خواهد بود، در نسبت ceiling 20000 GBP برای QALY؛ LY و LYLAH، به ترتیب 0.50، 0.89 و 0.47 خواهد بود (17 کارآزمایی؛ 5303 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت پایین).
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
در صورت دریافت CGA در هنگام بستری در بیمارستان، احتمال زنده ماندن و در خانه خود بودن بیماران مسن در دوره پیگیری بیشتر است. ما مطمئن نیستیم که آیا داده‌ها، نشان‌دهنده تفاوتی در تاثیر میان بخش‌ها و گروه‌ها هستند یا خیر؛ زیرا این تجزیه‌و‌تحلیل دارای قدرت کافی نیست. CGA می‌تواند منجر به افزایش اندکی در هزینه‌ها شود و شواهد برای هزینه-اثربخشی به علت عدم دقت و نا‌همگونی در میان مطالعات، دارای قطعیت پایین است. نیاز به تحقیقات بیش‌تری وجود دارد که برآورد‌های هزینه‌هایی را که در بین بخش‌های مختلف مراقبت، setting-specific باشند، گزارش کنند.
خلاصه به زبان ساده
ارزیابی‌های جامع سالمندی برای بیماران مسن بستری در بیمارستان
هدف این مرور چیست؟
هدف این مطالعه مروری کاکرین، یافتن این بود که آیا مراقبت تخصصی سازماندهی‌شده و هماهنگ‌شده (به عنوان ارزیابی‌های جامع سالمندی یا CGA شناخته می‌شود) می‌تواند مراقبت فراهم‌شده را برای افراد مسن بستری در بیمارستان بهبود بخشد یا خیر. پ‍‍‍ژوهشگران کاکرین، همه مطالعات مرتبط را برای پاسخ به این پرسش جمع‌آوری و تحلیل کرده و 29 کارآزمایی را در این مطالعه گنجاندند.

پیام‌های اصلی
دادن دسترسی به خدمات ارزیابی سالمندی (CGA) هماهنگ‌شده تخصصی در هنگام بستری در بیمارستان برای افراد مسن بستری‌شده، احتمال زنده ماندن آن‌ها را در خانه‌های خود در دوره پیگیری افزایش می‌دهد.

چه چیزی در این مرور مطالعه شده بود؟
ممکن است افراد مسن بستری در بیمارستان، دچار مشکلات متعدد، پیچیده و هم‌پوشاننده باشند. آن‌ها بیش‌تر مستعد از دست دادن سریع استقلال در حین یک بیماری حاد هستند که باعث بستری احتمالی در خانه سالمندان می‌شود. در صورتی‌که نیاز‌های مراقبتی به صورت مناسبی شناسایی شده و درمان هماهنگ‌شده و مدیریت‌شده باشد، برخی از این نواقص قابل اجتناب هستند. مراقبت هماهنگ تخصصی (به عنوان ارزیابی‌های جامع سالمندی یا CGA شناخته می‌شود)، برای توجه به احتیاجات پزشکی، اجتماعی، روانی و جسمانی با کمک یک گروه چند‌رشته‌ای ماهر ایجاد شده است. هدف، به حداکثر رساندن بهبودی و در صورت امکان، بازگرداندن بیماران به سطوح قبلی عملکرد است. CGA در بیمارستان، در بخش سالمندان یا در یک بخش عمومی که به وسیله گروه سالمندی تخصصی ویزیت می‌شود، انجام می‌گیرد.

نتایج اصلی این مرور چیست؟
نویسندگان مروری، 29 کارآزمایی مرتبط را از نه کشور یافتند که 13766 نفر را به کار گرفته بودند. این مطالعات، CGA را با مراقبت معمول برای بیماران بالای 65 سال که در بیمارستان بستری شده‌اند، مقایسه کرده بود. اغلب کارآزمایی‌ها، CGA ارائه‌شده را در یک بخش تخصصی بیمارستان یا بخش‌های گوناگون از طریق یک گروه سیار ارزیابی کرده بودند. این مرور نشان می‌دهد که افراد مسن دریافت‌کننده CGA نسبت به مراقبت درمانی معمول پس از بستری در بیمارستان، تا یک سال بعد از بستری با احتمال بیش‌تری در خانه زندگی کرده و با احتمال کم‌تری در خانه سالمندان بستری شده بودند.
ما هیچ شواهدی را نیافتیم که CGA، خطر مرگ را در حین پیگیری تا یک سال بعد از بستری در بیمارستان کاهش می‌دهد و دریافتیم که به نظر می‌رسد CGA، تفاوت اندک یا عدم تفاوت در وابستگی ایجاد می‌کند (بیماران نیاز به کمک برای فعالیت‌های روزمره مانند تغذیه و راه رفتن دارند یا خیر).
ما اختلاف بسیار زیادی را در فانکشن شناختی و مدت بستری در بیمارستان برای انجام یک نتیجه‌گیری یافتیم. عدم قطعیت راجع به تجزیه‌و‌تحلیل هزینه-اثربخشی نشان می‌دهد که نیاز به تحقیقات بیش‌تری وجود دارد.

این مرور تا چه زمانی به‌روز شده است؟
نویسندگان مروری به دنبال مطالعاتی جست‌وجو کردند که تا 5 اکتبر 2016 منتشر شده باشند.
(503 مشاهده)
متن کامل [PDF 4 kb]   (39 دریافت)    

پذیرش: 1395/7/14 | انتشار: 1396/6/21