جلد 2017 -                   جلد 2017 - صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zarko Alfirevic, Tamara Stampalija, Nancy Medley. Cervical stitch (cerclage) for preventing preterm birth in singleton pregnancy. 3. 2017; 2017
URL: http://cochrane.ir/article-1-1393-fa.html
پیشینه
بخیه دهانه رحم یک روش جراحی شناخته شده است که در دوران بارداری انجام می‌شود. این روش شامل زدن یک بخیه (stitch) در اطراف گردن رحم (سرویکس)، به منظور حمایت مکانیکی از سرویکس و در نتیجه کاهش خطر زایمان پره‌ترم است. اثربخشی و ایمنی این روش بحث‌برانگیز است. این یک به‌روزرسانی از مطالعه مروری اخیر است که در سال 2012 منتشر شد.
اهداف
ارزیابی اینکه آیا بخیه دهانه رحم در بارداری یک قلویی که با خطر بالای از دست دادن بارداری بر اساس تاریخچه و / یا یافته‌های حاصل از سونوگرافی درباره «سرویکس کوتاه» و / یا معاینه فیزیکی همراه است، مراقبت‌های بعد از زایمان و پیامدهای جنینی را بهبود می‌بخشد یا خیر.
روش های جستجو
ما ثبت کارآزمایی‌های گروه بارداری و زایمان در کاکرین (30 جون 2016) و فهرست منابع مطالعات شناسایی‌شده را جست‌وجو کردیم.
معیارهای انتخاب
ما تمام کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی شده را درباره بخیه دهانه رحم در بارداری یک قلویی انتخاب کردیم. بخیه دهانه رحم زمانی انجام می‌شود که به علت سابقه قبلی زن، یافته‌های مربوط به سرویکس کوتاه از سونوگرافی یا سایر علائم مشخص شده با معاینه فیزیکی، بارداری دارای خطر بالایی باشد. ما هر مطالعه‌ای را که سرکلاژ را یا با عدم درمان یا با مداخله جایگزین مقایسه کرد انتخاب کردیم. ما مایل به انتخاب مطالعات تصادفی‌سازی و خوشه‌ای بودیم اما کارآزمایی‌های متقاطع را انتخاب نکردیم. مطالعات شبه‌تصادفی شده را حذف کردیم. مطالعاتی را که فقط به صورت خلاصه گزارش شدند، انتخاب کردیم.
گردآوری و تحلیل داده‌ها
سه نویسنده مطالعه مروری به‌طور مستقل به ارزیابی کارآزمایی‌ها برای ورود پرداختند. 2 نویسنده مطالعه مروری به‌طور مستقل خطر سوگیری (Bias) را ارزیابی و داده‌ها را استخراج کردند. ما اختلافات را از طریق بحث حل کردیم. دقت داده‌ها کنترل شد. کیفیت شواهد با استفاده از رویکرد GRADE (نظام درجه‌بنذی کیفیت شواهد و قدرت توصیه‌ها) ارزیابی شد.
نتایج اصلی
این مطالعه مروری به‌روزرسانی شده در مجموع 15 کارآزمایی (3490 زن) را انتخاب کرد؛ 3 کارآزمایی برای این به‌روزرسانی اضافه شد (152 زن).
سرکلاژ (Cerclage) در مقابل عدم سرکلاژ
به‌طور کلی، سرکلاژ در مقایسه با عدم سرکلاژ احتمالا منجر به کاهش خطر مرگ پری‌ناتال شود، هرچند فاصله اطمینان (CI) خط عدم تاثیر را قطع کرد (RR: 0.82؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.68 تا 1.04؛ 10 مطالعه؛ 2927 زن؛ شواهد با کیفیت متوسط). با توجه به مرده‌زایی و مرگ‌های نوزادی به‌طور جداگانه تعداد عوارض و اندازه نمونه کاهش یافت. هرچند که اثر نسبی سرکلاژ مشابه است، برآوردها با توجه به داده‌های کم، کمتر قابل اعتماد بودند و با کیفیت پائین ارزیابی شدند (مرده‌زایی‌ها: RR: 0.89؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.45 تا 1.75؛ 5 مطالعه؛ 1803 زن؛ شواهد با کیفیت پائین؛ مرگ‌های نوزادی قبل از ترخیص: RR: 0.85؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.53 تا 1.39؛ 6 مطالعه؛ 1714 زن؛ شواهد با کیفیت پائین). موربیدیتی جدی نوزادی با و بدون سرکلاژ مشابه بود (RR: 0.80؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.55 تا 1.18؛ 6 مطالعه؛ 883 زن؛ شواهد با کیفیت پائین). زنان باردار با و بدون سرکلاژ شانس مساوی برای داشتن نوزاد سالم ترخیص شده دارند (RR: 1.02؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.97 تا 1.06؛ 4 مطالعه؛ 657 زن؛ شواهد با کیفیت متوسط).
زنان باردار با سرکلاژ در مقایسه با کنترل قبل از هفته 34، 37 (میانگین RR: 0.77؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.66 تا 0.89؛ 9 مطالعه؛ 2415 زن؛ شواهد با کیفیت بالا) و 28 هفته کامل بارداری، کمتر احتمال داشت که زایمان پره‌ترم داشته باشند.
پنج زیرگروه براساس علائم بالینی داده‌هایی را برای تجزیه‌و‌تحلیل ارائه کردند (تاریخچه نشان داده شده، طول کوتاه سرویکس بر اساس یک بار سونوگرافی در زنان دارای خطر بالا، طول کوتاه سرویکس که در اسکن‌های زنان در معرض خطر بالا یافت شد، معاینه فیزیکی نشان داده شده، و طول کوتاه سرویکس که در اسکن جمعیت با خطر پائین یا مختلط شناسایی شد). در این زیرگروه‌های بالینی، کارآزمایی‌های بسیار کمی برای نتیجه‌گیری معنی‌دار وجود داشت و هیچ شواهدی از اثرات افتراقی وجود نداشت.
سرکلاژ در مقابل پروژسترون (progesterone)
2 کارآزمایی (129 زن)، سرکلاژ را برای پیشگیری با پروژسترون واژینال در زنان در معرض خطر بالا با سرویکس کوتاه مقایسه کردند؛ این کارآزمایی‌ها برای تشخیص تفاوت‌های قابل اطمینان و بالینی مهم برای هر پیامد مطالعه مروری بسیار کوچک بود. یک کارآزمایی انتخاب شده سرکلاژ را با پروژسترون عضلانی (75 زن) مقایسه کرد که توانایی کافی برای تشخیص تفاوت‌های گروهی نداشتند.
سرکلاژ دارای اندیکاسیون براساس سابقه قبلی در مقابل سرکلاژ دارای اندیکاسیون براساس سونوگرافی
شواهد حاصل از 2 کارآزمایی (344 زن) برای تعیین تفاوت‌های پیامدهای بالینی مهم محدود بود.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
سرکلاژ دهانه رحم خطر زایمان پره‌ترم را در زنانی که در معرض خطر بالای زایمان پره‌ترم قرار دارند کاهش می‌دهد و احتمالا خطر مرگ پری‌ناتال را نیز کاهش می‌دهد. شواهدی مبنی بر اثر افتراقی سرکلاژ بر پایه تاریخچه زایمان قبلی یا علائم طول کوتاه سرویکس وجود نداشت، اما داده‌ها برای تمام گروه‌های بالینی محدود بود. این سوال بدون جواب باقی مانده که آیا سرکلاژ نسبت به سایر درمان‌های پیشگیرانه، به‌خصوص پروژسترون واژینال بیشتر موثر است یا کمتر.
خلاصه به زبان ساده
آیا قرار دادن بخیه سرویکس از زایمان زودهنگام تک‌قلویی جلوگیری می‌کند؟
موضوع چیست؟
سرکلاژ دهانه رحم یک روش جراحی است که در دوران بارداری درناحیه اطراف گردن رحم (سرویکس) انجام می‌شود. هدف از این دوخت، حمایت از سرویکس و کاهش خطر زایمان زودرس است.

چرا این موضوع مهم است؟
قبل از اینکه ارتفاع سرویکس به تدریج کاهش یابد و برای آماده‌سازی لیبر و زایمان نرم شود، تا پایان دوره طبیعی حاملگی به شدت بسته می‌شود. با این حال، گاهی اوقات سرویکس خیلی زود شروع به کوتاه شدن و باز شدن می‌کند، که این عامل باعث سقط جنین یا زایمان زودرس می‌شود. بخیه دهانه رحم ممکن است احتمال سقط جنین بعدی یا زایمان زودرس را کاهش دهد.

ما چه شواهدی یافتیم؟
ما شواهد را تا 30 جون 2016 جست‌وجو کردیم. این مطالعه مروری 15 مطالعه شامل 3490 زن را انتخاب کرد (3 مطالعه شامل 152 زن برای این به‌روزرسانی اضافه شدند).
زنان دارای بخیه، کمتر احتمال دارد نوزادی داشته باشند که خیلی زود متولد شده است. نوزادانی که مادرانشان بخیه دارند همچنین کمتر احتمال دارد که در هفته اول زندگی بمیرند. مشخص نیست که آیا بخیه دهانه رحم می‌تواند از مرده‌زایی جلوگیری کند یا سلامت کودک به دنیا آمده را بهبود بخشد یا خیر.

این یافته‌ها چه معنایی دارد؟
بخیه زدن به زنان بارداری که در معرض خطر بالا قرار دارند در مقایسه با عدم بخیه، کمک می‌کند تا از زایمان زودهنگام جلوگیری شود. بخیه زدن همچنین ممکن است شانس کودک را برای زنده ماندن بهبود ببخشد. ما کارآزمایی‌های بالینی بسیار کمی یافتیم تا بدانیم که آیا بخیه دهانه رحم نسبت به سایر روش‌های جلوگیری از زایمان زودرس، مانند پروژسترون (یک داروی هورمونی که برای جلوگیری از زایمان زودرس استفاده می‌شود) موثرتر است یا خیر. ما اطلاعات بسیار کمی یافتیم تا بفهمیم که بخیه زدن در ابتدای بارداری (بر اساس تاریخ قبلی مادر) بهتر است یا اینکه منتظر بمانیم تا با اسکن سونوگرافی در دوران بارداری ببینیم که آیا دهانه رحم کوتاهتر شده یا خیر.

(2513 مشاهده)
متن کامل [PDF 4 kb]   (49 دریافت)    

پذیرش: 1395/4/10 | انتشار: 1396/3/16