جلد 2017 -                   جلد 2017 - صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Julia Bidonde, Angela J Busch, Ina van der Spuy, Susan Tupper, Soo Y Kim, Catherine Boden. Whole body vibration exercise training for fibromyalgia. 3. 2017; 2017
URL: http://cochrane.ir/article-1-2059-fa.html
پیشینه
تمرینات ورزشی معمولا برای بزرگسالان مبتلا به فیبرومیالژیا (fibromyalgia) توصیه می‌شود. ما تمرین ویبراسیون (vibration) کامل بدن (WBV) را به شکل استفاده از یک پلت‌فرم نوسان عمودی یا چرخشی به‌عنوان محرک تمرین تعریف کردیم درحالی‌ که فرد در موقعیت ایستا یا حرکت پویا قرار می‌گیرد. فرد روی پلت‌فرم می‌ایستد، و نوسانات باعث ارتعاشاتی می‌شود که از طریق پاها به شخص منتقل می‌شود. این مرور، یکی از مجموعه مطالعاتی است که جایگزین اولین مرور منتشرشده در سال 2002 می‌شود.
اهداف
ارزیابی منافع و آسیب‌های تمرینات ورزشی WBV در بزرگسالان مبتلا به فیبرومیالژیا
روش های جستجو
ما کتابخانه کاکرین، MEDLINE؛ Embase؛ CINAHL؛ PEDro؛ چکیده پایان‌نامه‌ها و تزها؛ AMED؛ WHO ICTRP و ClinicalTrials.gov را تا دسامبر 2016 بدون محدودیت زبانی، برای شناسایی کارآزمایی‌های بالقوه مرتبط، جست‌وجو کردیم.
معیارهای انتخاب
ما کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده (RCTs ؛rancomised controlled trails) را در بزرگسالان با تشخیص فیبرومیالژیا بر اساس معیارهای منتشرشده، شامل مداخله WBV در مقابل کنترل یا مداخلات دیگر در نظر گرفتیم. پیامدهای عمده (شامل) کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (HRQL)، شدت درد، سفتی بدن، خستگی، عملکرد فیزیکی، خروج از مطالعه و عوارض جانبی بودند.
گردآوری و تحلیل داده‌ها
2 نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم کارآزمایی‌ها را برای ورود انتخاب، داده‌ها را استخراج کرده، ارزیابی‌های خطر سوگیری (bias) را انجام داده و کیفیت شواهد را برای پیامدهای عمده با استفاده از سیستم GRADE (نظام درجه‌بندی کیفیت شواهد و قدرت توصیه‌ها) ارزیابی کردند. ما از آستانه 15% برای محاسبه تفاوت‌های مرتبط از نظر بالینی استفاده کردیم.
نتایج اصلی
ما 4 مطالعه را شامل 150 شرکت‌کننده زن میانسال از یک کشور در نظر گرفتیم. 2 مطالعه، 2 بازوی درمانی (71 شرکت‌کننده) داشتند که WBV را به همراه ورزش ترکیبی و استراحت در مقابل ورزش ترکیبی و استراحت و WBV ساختگی را در مقابل کنترل، و WBV را همراه با ورزش ترکیبی در مقابل ورزش ترکیبی و کنترل مقایسه کردند؛ 2 مطالعه، 3 بازوی درمانی (79 شرکت‌کننده) داشتند که WBV و ورزش ترکیبی را در مقابل کنترل و استراحت ترکیبی WBV ساختگی مقایسه کردند. ما خطر کلی سوگیری را برای انتخاب (تولید توالی تصادفی)، تشخیص (پیامدهای عینی اندازه‌گیری شده)، فرسایش و سایر سوگیری‌ها پایین؛ برای سوگیری انتخاب (تخصیص پنهان) نامشخص؛ و برای عملکرد، تشخیص (پیامدهای خود-گزارش شده)، و سوگیری‌های گزارش‌دهی انتخابی، بالا تشخیص دادیم.
مقایسه WBV و کنترل روی 3 پیامد عمده گزارش شد که در 12 هفته پس از مداخله، بر اساس پرسشنامه تأثیر فیبرومیالژیا (FIQ) (مقیاس 0 تا 100، نمره پایین‌تر بهتر بود) ارزیابی شد. یافته‌های HRQL در گروه کنترل، در پایان درمان (59.13)، میانگین تفاوت (MD): 3.73-؛ (95% فاصله اطمینان (CI): 10.81- تا 3.35) را برای HRQL مطلق یا بهبود 4% (11% بهتر تا 3% بدتر) و بهبود نسبی 6.7% (19.6% بهتر تا 6.1% بدتر) نشان داد. نتایج خروج از مطالعه نشان داد که 14 نفر از 100 نفر و 10 نفر از 100 نفر به ترتیب در گروه مداخله و کنترل، از مداخله کنار گذاشته شدند (RR: 1.43؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.27 تا 7.67؛ تغییر مطلق 4%؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 16% کم‌تر تا 24% بیش‌تر؛ تغییر نسبی 43% بیش‌تر؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 73% کم‌تر تا 667% بیش‌تر). تنها عارضه جانبی گزارش شده، درد حاد در پاها بود که یک شرکت‌کننده به دلیل آن از برنامه خارج شد. ما کیفیت شواهد را برای همه پیامدها بسیار پایین تشخیص دادیم. این مطالعه شدت درد، خستگی، سفتی بدن، یا عملکرد فیزیکی را اندازه‌گیری نکرد. هیچ پیامدی در این مقایسه، به آستانه 15% برای ارتباط بالینی نرسید.
WBV همراه با ورزش ترکیبی (هوازی، مقاومتی، انعطاف‌پذیری و استراحت) در مقایسه با مطالعه کنترل (N = 21) علائم را 6 هفته پس از مداخله با استفاده از FIQ بررسی کردند. نتایج برای HRQL در پایان درمان (59.64) نشان داد، MD: -16.02 ( 95% فاصله اطمینان (CI): 31.57- تا 0.47-) را برای HRQL مطلق، با بهبود 16% (0.5% تا 32%) و تغییر نسبی در HRQL معادل 24% (0.7% تا 47%) نشان داد. داده‌ها MD شدت درد را 28.22- (95% فاصله اطمینان (CI): 43.26- تا 13.18-) برای تفاوت مطلق 28% (13% تا 43%) و تغییر نسبی در بهبود 39% (18% تا 60%)؛ و همچنین MD خستگی را 33- (95% فاصله اطمینان (CI): 49- تا 16-) برای تفاوت مطلق 33% (16% تا 49%) و تفاوت نسبی 47% (95% فاصله اطمینان (CI):23% تا 60%)؛ و MD سفتی بدن 26.27- (95% فاصله اطمینان (CI): 42.96- تا 9.58-) برای تفاوت مطلق 26% (10% تا 43%) و تفاوت نسبی 36.5% (23% تا 60%) نشان دادند. همه موارد خروج از مطالعه، به ترتیب در گروه مداخله و کنترل، 8 از 100 و 33 از 100 مورد بود (2 مطالعه؛ 46 نفر؛ RR: 1.25؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.06 تا 1.12) برای خطر تفاوت مطلق 24% (3% تا 51%). یک شرکت‌کننده در اولین جلسه WBV، یک حمله اضطراب خفیف را نشان داد. در این مقایسه، هیچ مطالعه‌ای در مورد عملکرد فیزیکی گزارش نشد. چندین پیامد (بر اساس یافته‌های یک مطالعه) در این مقایسه، به آستانه 15% برای اهمیت بالینی رسیدند: HRQL، شدت درد، خستگی و سفتی بدن که به ترتیب 16%، 39%، 46% و 36% بهبود یافتند. ما برای همه پیامدها، شواهد با کیفیت بسیار پایین پیدا کردیم.
WBV به همراه ورزش ترکیبی در مقایسه با سایر ورزش‌ها، شواهد با کیفیت بسیار پایین را برای همه پیامدها فراهم کرد. محققان، پیامدها را در مقیاس 0 تا 100 (امتیاز پایین‌تر بهتر است) برای شدت درد (1 مطالعه؛ N = 23؛ MD: 16.36-؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 29.49- تا 3.23-)، HRQL؛ (2 مطالعه؛ N = 49؛ MD: 6.67-؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 14.65- تا 1.31-)، خستگی (1 مطالعه؛ N = 23؛ MD: 14.41-؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 29.47 - تا 0.65)، سفتی بدن (1 مطالعه؛ N = 23؛ MD: 12.72-؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 26.90- تا 1.46) و همه علل خروج از مطالعه (3 مطالعه؛ N = 77؛ RR: 0.72؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.17- تا 3.11) ارزیابی کردند. عوارض جانبی، برای3 مطالعه گزارش شد که شامل یک حمله اضطراب در جلسه اول WBV بود و یک نفر («گروه تمرین دیگر») به علت آسیبی که به برنامه مربوط نمی‌شد، از گروه مقایسه حذف شد. هیچ مطالعه‌ای درباره عملکرد فیزیکی، گزارش نشد.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
این‌که آیا WBV یا WBV همراه با ورزش ترکیبی نسبت به کنترل یا مداخلات دیگر برای زنان مبتلا به فیبرومیالژیا بهتر است، هنوز نامشخص باقی مانده است. کیفیت شواهد به دلیل عدم دقت (تعداد کم شرکت‌کنندگان و فواصل اطمینان گسترده) و مسائل مربوط به خطر سوگیری بسیار پایین بود. این کارآزمایی‌ها پیامدهای مهمی را مانند شدت درد، سفتی بدن، خستگی و عملکرد فیزیکی اندازه‌گیری نکردند. به‌طورکلی، مطالعات کم و بسیار کوچک بودند، که مانع برآوردهای معنی‌دار از آسیب‌ها و نتایج قطعی در مورد ایمنی WBV شدند.
خلاصه به زبان ساده
ورزش ویبراسیون کامل بدن برای بزرگسالان مبتلا به فیبرومیالژیا
سوال مطالعه مروری
اثرات ورزش ویبراسیون کامل بدن (WBV) بر کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (HRQL)، شدت درد، خستگی (احساس خستگی)، سفتی بدن، عملکرد فیزیکی، حذف شرکت‌کننده از مطالعه، و عوارض جانبی در بزرگسالان (18 سال و بالاتر) مبتلا به فیبرومیالژیا چیست؟

پیشینه
افراد مبتلا به فیبرومیالژیا درد مزمن گسترده بدن، اغلب با افزایش خستگی، سفتی بدن، افسردگی و مشکلات خواب دارند. ورزش لرزشی نوع جدیدی از ورزش است که ممکن است علائم فیبرومیالژیا را کاهش دهد. ورزش لرزشی معمولا عبارت است از یک فرد ایستاده روی یک سکوی ارتعاشی با توانایی تغییر موقعیت بدن روی سکو برای چمباتمه زدن یا ایستادن روی یک پا. این لرزش بدن را گول می‌زند که فکر کند در حال سقوط است، عضلات را وادار به منقبض شدن کرده و چند ثانیه یک‌بار استراحت می‌کند. این انقباضات، مسبب بسیاری از منفعت‌های مربوط به ورزش لرزشی، ازجمله بهبود گردش خون، قدرت عضلانی، تعادل و انعطاف‌پذیری هستند.

ویژگی‌های مطالعه
ما تا دسامبر 2016 جست‌وجو کردیم و 4 مطالعه را با مجموع 150 زن میانسال از یک کشور (اسپانیا) پیدا کردیم. 1مطالعه (41 شرکت‌کننده) WBV را در مقایسه با کنترل (مراقبت‌های استاندارد) مقایسه کرد. 2 مطالعه (79 شرکت‌کننده) WBV را همراه باسایر تمرینات (تقویتی، انعطاف‌پذیری و غیره) نسبت به تمرینات دیگر به‌تنهایی یا در برابر کنترل (WBV + MX در برابر MX) مقایسه کردند؛ و یک مطالعه دیگر (30 شرکت‌کننده) WBV را همراه با ورزش ترکیبی نسبت به ورزش ترکیبی به‌تنهایی مقایسه کرد.

نتایج
HRQL (مقیاس 0 تا 100 پرسشنامه تأثیر فیبرومیالژیا (FIQ) صفر بهترین است)
WBV در برابر کنترل
ورزش لرزشی 4 درصد بهتر از کنترل بود (یا 4 نقطه، از 11 بهبودیافته تا 3 بدتر شده).
- افرادی که تمرین داشتند کیفیت زندگی‌شان 55 نقطه برآورد شد.
- افرادی که تمرین نداشتند کیفیت زندگی‌شان 59 نقطه برآورد شد.
WBV+MX در برابر MX
ورزش لرزشی همراه ورزش 16 درصد بهتر از کنترل بود (یا 16 نقطه ، از 32 به 0.5)
- افرادی که تمرین داشتند کیفیت زندگی‌شان 43 نقطه برآورد شد.
- افرادی که تمرین نداشتند کیفیت زندگی‌شان 59 نقطه برآورد شد.
شدت درد، خستگی، سفتی بدن و عملکرد فیزیکی برای WBV در برابر شاهد اندازه‌گیری نشدند؛ عملکرد فیزیکی برای WBV + MX در برابر MX اندازه‌گیری نشد.
درد
ورزش لرزشی همراه ورزش 28 درصد بهتر از کنترل بود (یا 28 نقطه، از 13 به 43)
- افرادی که تمرین داشتند دردشان 41 نقطه برآورد شد.
- افرادی که تمرین نداشتند دردشان 69 نقطه برآورد شد.
خستگی
ورزش لرزشی همراه ورزش 33 درصد بهتر از کنترل بود (یا 33 نقطه ، از 16 به 49)
- افرادی که تمرین داشتند خستگی‌شان 42 نقطه برآورد شد.
- افرادی که تمرین نداشتند خستگی‌شان 75 نقطه برآورد شد.
سفتی بدن
ورزش لرزشی همراه ورزش 26 درصد بهتر از کنترل بود (یا 26 نقطه ، از 10 به 43)
- افرادی که تمرین داشتند خستگی‌شان 42 نقطه برآورد شد.
- افرادی که تمرین نداشتند خستگی‌شان 69 نقطه برآورد شد.
حذف از درمان (تعداد)
4 نفر بیشتر به هر دلیل از ورزش لرزشی در مقایسه با گروه کنترل انصراف دادند ( 4%بیشتر، 16% کمتر تا 24% بیشتر).
- 14 نفر از 100 نفر از ورزش لرزشی حذف شدند.
- 10 نفر از 100 نفر از گروه کنترل حذف شدند.
درمجموع 8 نفر از 100 نفر از گروه ورزش لرزشی همراه ورزش در مقایسه با 33 نفر از 100 نفر از گروه کنترل به هر دلیلی ریزش پیدا کردند (24% تفاوت خطر).
عوارض جانبی (روایی)
WBV در برابر کنترل
1 نفر به دلیل درد حاد در پاها کنار گذاشته شد. ما مطمئن نیستیم که ورزش لرزشی همراه با ورزش‌های دیگر منافع بیشتری نسبت به کنترل یا ورزش لرزشی به‌تنهایی فراهم می‌کند، زیرا کیفیت شواهد به دلیل نقص‌های طراحی مطالعه و تعداد کم شرکت‌کنندگان بسیار پایین بود.
WBV+MX در برابر MX
نویسندگان مرور اظهار داشتند که این برنامه علائم را بدتر نکرد و باعث آسیب نشد؛ یکی از بیماران در اولین جلسه یک حمله اضطراب خفیف را نشان داد.

کیفیت شواهد
1 مطالعه که روی این مقایسه گزارش انجام داد شواهد بسیار کم کیفیتی را به دلیل نقص‌های طراحی مطالعه و تعداد کم شرکت‌کنندگان فراهم کرد.

(466 مشاهده)
متن کامل [PDF 4 kb]   (35 دریافت)    

پذیرش: 1395/9/11 | انتشار: 1396/7/4