ما شواهد مربوط به تاثیرات برنامههای عملیاتی را در افراد مبتلا به تشدید بیماری مزمن انسدادی ریه مرور کردیم. هفت مطالعه مرتبط را پیدا کردیم. شواهد گردآوری شده در این مرور تا نوامبر 2015 بهروز است.
پیشینه
بیماری مزمن انسدادی ریه (chronic obstructive pulmonary disease; COPD) یک بیماری راههای هوایی است که به طور شایعی با سیگار کشیدن مرتبط است. افراد مبتلا به COPD غالبا دچار بدتر شدن نشانهها میشوند، این حالت «تشدید» (exacerbation) بیماری نامیده میشود، در این حالت بیماران نیازمند درمانهای اضافیتر هستند و گاهی باید در بیمارستان بستری شوند. یک برنامه عملیاتی یک راهنمای گفتاری یا نوشتاری است که با آموزش مختصری به بیماران مبتلا به COPD داده میشود تا به آنها در شناسایی نشانههای تشدید بیماری و شروع سریع درمانهای اضافی کمک کند. افراد ممکن است داروهای اضافی را در خانه دریافت کنند یا ممکن است نسخهای برای دریافت دارو بگیرند. برخی اوقات یک متخصص سلامت تماسهای تلفنی منظمی با بیماران دارد تا به آنها در استفاده از برنامه عملیاتی کمک کند. ما این مرور را برای یافتن این نکته انجام دادیم که یک برنامه عملیاتی برای افراد مبتلا به تشدید COPD باعث بهبودی سلامت آنها و کاهش بستری در بیمارستان میشود یا خیر.
ویژگیهای مطالعه
هفت مطالعه مرتبط را با 1550 فرد مبتلا به COPD یافتیم. مطالعاتی را که شامل یک برنامه عملیاتی همراه با درمانهای دیگر مانند برنامه ورزشی یا جلسات آموزشی بلندمدت بودند، در این مرور وارد نکردیم. افراد در سه مطالعه حمایت مداوم داشتند تا به آنها در استفاده از برنامه عملیاتی کمک کند. افراد مطالعات وارد شده نشانههای متوسط تا شدید داشتند و برای شش یا 12 ماه پیگیری شدند.
نتایج کلیدی
افراد مبتلا به COPD که برنامه عملیاتی را دریافت کردهاند، طی یک سال به میزان کمتری ویزیت اورژانس و بستری در بیمارستان را به دلیل مشکلات تنفسی داشتهاند. بر اساس محاسبه ما به ازای هر 19 نفری که برنامه عملیاتی را دریافت کردهاند، یک نفر به دلیل تشدید بیماری نیازی به بستری در بیمارستان نداشته است.
افرادی که برنامه عملیاتی را دریافت کرده بودند، از کورتیکواستروئید و آنتیبیوتیک بیشتری برای تشدید COPD در یک سال استفاده کردند، به طور میانگین یک دوره بیشتر از کورتیکواستروئیدها و دو دوره بیشتر از آنتیبیوتیکها استفاده کردند.
برخی مطالعات نشان دادند افرادی که برنامه عملیاتی را دریافت کرده بودند، در توانایی آنها برای شناسایی و خود‐مدیریتی درمان در هنگام بدتر شدن نشانهها در تشدید COPD بهبودی ایجاد شده است.
افرادی که برنامه عملیاتی دریافت کردهاند، هیچ تفاوتی در احتمال مرگ به هر علتی طی یک سال در آنها وجو نداشت، با این حال این یافته تنوع زیادی دارد.
ما نمیتوانیم بگوییم که پیگیری تلفنی مزایای بیشتری نسبت به پیگیری برنامه عملیاتی به تنهایی دارد یا خیر.
کیفیت شواهد
شواهد در این مرور به طور کلی مستقل و قابل اعتماد هستند، ما درباره نتایج بسیار یا نسبتا مطمئن هستیم.
نتیجهگیریها
ما باور داریم که افراد مبتلا به COPD باید یک برنامه عملیاتی فردی شده را با یک بخش آموزشی کوتاه دریافت کنند، چون باعث بستری شدن کوتاهتر و کمتر در بیمارستان میشود، همچنین موجب فهم بهتری از نیازها برای شروع درمان توسط خود فرد و کاربرد درست داروها در هنگام تشدید COPD میشود.