سوال مطالعه مروری
آیا درمان مولکولی هدفمند (نوعی درمان که به طور خاص سلولهای سرطانی را هدف قرار میدهد) برای افراد مبتلا به مراحل پایانی سرطان معده مزیتی دارد یا خیر؟
پیشینه
با توجه به نبود نشانههای بالینی، بسیاری از انواع سرطان معده در مراحل پایانی (مرحله III (سوم) یا مرحله IV (پنجم) تشخیص داده میشوند که دیگر، جراحی نمیتواند بهترین گزینه برای درمان آن باشد. تاثیرات شیمیدرمانی و پرتودرمانی بر سرطان معده در مراحل پایانی بسیار محدود است، این امر به کم شدن احتمال بقای افراد مبتلا به این بیماری منجر میشود (کمتر از یکپنجم افراد مبتلا بیش از پنج سال زنده میمانند). نتیجه پژوهش اخیر نشان داد که درمان مولکولی هدفمند ممکن است مدت زمان بقا را در افراد مبتلا به مراحل پایانی سرطان معده طولانی کند. با این حال، مزایای درمانی این روش درمان هنوز مورد بحث است.
ویژگیهای مطالعه
ما بانکهای اطلاعاتی را برای یافتن کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شده (کارآزماییهای بالینی که در آنها افراد به صورت تصادفی به یکی از دو یا چند گروه درمان اختصاص داده شدهاند) درباره بزرگسالان (18 ساله یا بالاتر) با تشخیص مراحل پایانی سرطان معده تا دسامبر سال 2015 جستوجو کردیم. 11 کارآزمایی (4014 شرکتکننده) را یافتیم که دارای معیارهای انتخابی مورد نظر ما بودند، افراد حاضر در این کارآزماییها برای دریافت درمان هدفمند به علاوه شیمیدرمانی یا فقط شیمیدرمانی تصادفیسازی شدند.
نتایج کلیدی
افزودن درمان مولکولی هدفمند به شیمیدرمانی در مقایسه با فقط شیمیدرمانی ممکن است تاثیری اندک بر بقای بیمار و توقف گسترش بیشتر سرطان معده داشته باشد، اما کیفیت شواهد در سطح پائین است. این درمان ممکن است احتمال کوچکتر شدن تومورها را افزایش دهد (شواهد با کیفیت پائین)، اما شواهد کافی در این خصوص وجود ندارد که بدانیم این روش تا چه حد میتواند در کیفیت زندگی فرد تفاوت ایجاد کند (شواهد با کیفیت بسیار پائین). این روش احتمالا سبب افزایش خطر بروز حوادث جانبی و حوادث جانبی جدی میشود (شواهد با کیفیت متوسط).
کیفیت شواهد
در حال حاضر، کیفیت شواهد مربوط به پیامدهای بقا در سطح پائین است، دلیل این امر عمدتا به نوع طراحی مطالعه و ناسازگاری و تناقض بین نتایج حاصل از مطالعات مجزا مربوط میشود. بنابراین، پیشنهاد میکنیم که کارآزماییهای بالینی با طراحی خوب و مناسب انجام گیرد تا پایه شواهد بهبود یابد.