آیا توصیه و مشاوره درباره سلامت دهان و دندان در افراد مبتلا به بیماریهای روانی جدی موثر است؟
پیشینه
افراد مبتلا به مشکلات روانی جدی با افزایش احتمال ابتلا به بیماریهای دهانی (ابتلای دندان، دهان و لثهها) مواجه هستند، در نتیجه به درمان دندانی بیشتری نسبت به جمعیت عمومی نیاز دارند. سلامت دهان و دندان در حال حاضر اولویت کاربران خدمات و متخصصین سلامت روان نیست، البته تخریب، تغییر رنگ، حساسیت دندان و بیماری لثهها میتواند جنبههای مختلف زندگی روزمره مانند خوردن، استراحت، ظاهر فرد، احساس پذیرفته شدن توسط دیگران و اعتماد به نفس را تحت تاثیر قرار دهد. بهداشت و سلامت بد و ضعیف دندان فینفسه کشنده نیست، اما میتواند باعث مشکلات دیگری برای سلامت جسمانی مانند بیماری قلبی شود. عارضه جانبی برخی از داروهایی که برای درمان بیماریهای روانی جدی استفاده میشود، بیماریهای دهانی است.
مشاوره و توصیه متخصصین مراقبت سلامت برای سلامت دهان و دندان، ممکن است موجب ترغیب و تشویق افراد مبتلا به بیماریهای روانی جدی به مسواک زدن منظم دندانها و در صورت ابتلا به پوسیدگی دردناک دندان، افزایش حساسیت یا بیماری لثه به دنبال بررسی و ویزیت منظم با دندانپزشکشان باشند. همچنین این عمل باعث میشود تا آنها در صورت وقوع تخریب دردناک و افزایش حساسیت دندان یا بیماری لثهها، درصدد مراقبت از دندانهایشان باشند. آموزش و آگاهیبخشی با هدف پیشگیری از مشکلات و همچنین ترغیب افراد برای مراقبت بهتر دهان و دندان، لازم است.
ویژگیهای مطالعه
ما یک جستوجوی الکترونیکی را در نوامبر 2015 انجام دادیم تا کارآزماییهایی را شناسایی کنیم که افراد مبتلا به بیماریهای روانی جدی را برای دریافت مشاوره و توصیه برای سلامت دهان، پایش یا مراقبتهای استاندارد تصادفیسازی کرده بودند. سه مطالعه را یافتیم که استانداردهای لازم را برای ورود به این مرور داشتند.
نتایج کلیدی
دادههای موجود در کارآزماییهای وارد شده نشان میدهند شرکتکنندگانی که آموزش سلامت دهان را دریافت کردهاند نسبت به افرادی که این آموزشها را دریافت نکردهاند، به لحاظ آماری نمرات شاخص پلاک بهتری دارند، اما اهمیت و معنای بالینی این نکته روشن نیست. این کارآزماییها اطلاعاتی درباره موضوعات مهمی مانند تعداد ویزیتهای دندانپزشکی یا تعداد دفعات مسواک زدن در هر روز و همچنین وقوع عوارض جانبی بالقوه آموزش سلامت دهان به ما نمیدهند. نویسندگان این مرور با توجه به عدم وجود شواهد واقعی از کارآزماییها درباره آموزش سلامت دهان و دندان در افراد مبتلا به مشکلات روانی جدی، پیشنهاد میکنند که پیگیری دستورالعملها و توصیههایی مانند توصیههای انجمن بریتانیایی کارگروه ناتوانی و سلامت دهان، منطقی و معقول است.
کیفیت شواهد
کیفیت شواهد در تعداد اندکی از کارآزماییهای موجود پائین تا متوسط بود. در حال حاضر شواهدی با کیفیت خوب از کارآزماییها برای تصمیمگیری درباره اثربخشی کلی مشاوره و توصیه به سلامت دهان در افراد مبتلا به بیماریهای روانی جدی وجود ندارد. کارآزماییهای بیشتر و با کیفیت مطلوب برای گردآوری شواهد بهتر و واقعیتر نیاز است.
بن گری (Ben Gray)، پژوهشگر ارشد، بنیاد مکپین (http://mcpin.org/)