موضوع چیست؟
امروزه زنان بسیاری با زایمان سزارین (caesarean section; CS) نوزاد خود را به دنیا میآورند. در برخی از کشورها، نسبت زنانی که با CS زایمان میکنند، از 15% تا بیش از 50% است. اختلال در عملکرد رودهها به مدت چند ساعت یا چند روز پس از CS شایع است. اگرچه این اختلال پس از چند روز خودبهخود برطرف میشود، اما ممکن است باعث ناراحتی مادر شود. تجمع گاز و مدفوع میتواند باعث ورم شکم مادر شود و دردهای کرامپی ایجاد کند و باعث شود که بیمار تهوع داشته و استفراغ کند، بنابراین مادر نمیتواند چیزی بخورد. برای کاهش این نشانهها ممکن است به داروهای بیشتری نیاز باشد و مدت بستری مادر در بیمارستان طولانی شود. همچنین، استفاده از داروهای مسکّن که درد حین زایمان و پس از جراحی را کم میکند، میتواند عملکرد رودهای را به تاخیر اندازد.
گرچه تغذیه سریع پس از CS میتواند روده را تحریک کند، اما باعث استفراغ میشود. برای همین است که بسیاری از متخصصان زنان و زایمان تا قبل از شنیدن صداهای رودهای و دفع گاز یا مدفوع بیمار را از خوردن غذا منع میکنند. همانطور که در جراحیهای دیگر اثبات شده، جویدن آدامس میتواند به برگشت سریعتر عملکرد روده کمک کند. ما میخواهیم ببینیم که این کار پس از CS هم عملی است یا خیر. جویدن آدامس در 24 ساعت اول پس از جراحی مداخلهای ساده و ارزان است.
ما چه شواهدی به دست آوردیم؟
مطالعات تصادفیسازی و کنترل شدهای را وارد کردیم که تا جون 2016 منتشر شدهاند.
17 مطالعه را با حضور 3149 زن که تحت CS قرار گرفته بودند، پیدا کردیم. در این مطالعات، گروهی از زنان آدامس جویدند و گروه دیگر فقط مراقبت معمول دریافت کردند. این مطالعات در نه کشور (اکثرا کشورهای با سطح درآمد پائین تا متوسط) انجام شده و از جنبههای بسیاری متفاوت بودند. برای نمونه، برخی از مطالعات فقط زنانی را وارد مطالعه کردند که اولین فرزندشان را به دنیا میآوردند و مطالعات دیگر شامل زنانی بود که CS قبلی داشتند؛ برخی مطالعات فقط CS الکتیو (از قبل برنامهریزی شده) و برخی CS اورژانسی هم وارد مطالعه کردند. نحوه دادن آدامس هم در این مطالعات متفاوت بود؛ در برخی مطالعات زنان بلافاصله پس از جراحی شروع به جویدن کردند و در برخی دیگر پس از 12 ساعت. همچنین، امکان کورکردن شرکتکنندگان برای دریافت آدامس ممکن نبود. ترکیب نتایج (در متاآنالیز) این مطالعات نشان داد زنانی که پس از CS آدامس جویدند، برگشت عملکرد رودهایشان زودتر بود. به طور میانگین، ایشان هفت ساعت زودتر دفع گاز داشتند (13 مطالعه، 2399 زن). این تاثیر در موارد زیر همسو و سازگار بود: اولین CS در برابر تکرار CS، مدت زمان جویدن آدامس در روز، تغذیه زود در برابر عدم خوردن تا زمان برگشت عملکرد رودهای، CS الکتیو در برابر CS غیر‐الکتیو یا اورژانسی و مدت زمان پس از جراحی تا شروع جویدن آدامس. کیفیت شواهد برای این پیامد بسیار پائین بود. حداقل نیمی از زنانی که آدامس جویدند بیشتر از زنانی که آدامس نجویدند، احتمال داشت دچار «ایلئوس» (ileus) (ترکیبی از نشانههایی مثل نفخ، دلپیچه، تهوع، استفراغ و ناتوانی در دفع مدفوع) شوند (چهار مطالعه، 1139 زن، شواهد با کیفیت پائین). جویدن آدامس، زمان تا اولین دفع مدفوع را حدود نه ساعت (11 مطالعه، 2016 زن، شواهد با کیفیت بسیار پائین) و زمان تا ترخیص از بیمارستان را حدود هشت ساعت (هفت مطالعه، 1489 زن) کاهش داد. فقط سه زن از 925 زن، از جویدن آدامس ناراضی بودند، هیچ عارضه جانبی گزارش نشد (هشت مطالعه، 925 زن، شواهد با کیفیت پائین). هیچ مطالعهای، رضایت زنان را در رابطه با جویدن آدامس بررسی نکرده است.
کیفیت کلی شواهد، بیشتر به دلیل عدم کورسازی شرکتکنندگان (زنان میدانستند آدامس میجوند) و ناهمگونی بین مطالعات در سطح پائین تا بسیار پائین بود.
این یافتهها چه معنایی دارند؟
شواهد موجود نشان میدهد که جویدن آدامس در 24 ساعت اول پس از CS به خوبی تحمل میشود و مداخلهای ساده، کمهزینه و آسان است که بهبود عملکرد رودهای را تسریع و ناراحتی مادر و هزینههای بیمارستان را کاهش میدهد. برای تعیین بهترین رژیم جویدن آدامس (زمان شروع، تعداد و دفعات جویدن آدامس در روز) به جهت افزایش بهبود عملکرد رودهای و بررسی عوارض جانبی بالقوه و رضایت زنان با این مداخله، به پژوهشهای بیشتری نیاز است.