نکته مهم
شواهد در دسترس پیشنهاد میکند که یک دوره طب سوزنی (acupuncture) شامل حداقل شش جلسه درمانی میتواند یک گزینه ارزشمند برای افراد مبتلا به میگرن (migraine) به حساب آید.
پیشینه
افراد مبتلا به میگرن دچار حملات تکرار شونده از سردردهای شدید و معمولا فقط در یک طرف سر به همراه تهوع میشوند. طب سوزنی یک روش درمانی است که در آن سوزنهای نازک داخل پوست در نقاط خاصی از بدن فرو برده میشوند. منشاء این روش به کشور چین بازمیگردد، و در حال حاضر در بسیاری از کشورها برای درمان افراد مبتلا به میگرن مورد استفاده قرار میگیرد. ما احتمال کاهش تعداد اپیزودهای میگرن را به واسطه استفاده از طب سوزنی مورد ارزیابی قرار دادیم. تعداد افرادی را که در آنها تعداد روزهای توام با میگرن در ماه به اندازه نیم یا بیشتر از آن کاهش یافته بود مد نظر قرار دادیم.
نتایج کلیدی
برای این نسخه بهروز شده، ما 22 کارآزمایی را با 4985 نفر که تا ژانویه 2016 منتشر شده بودند، مرور کردیم. پنج کارآزمایی شناسایی شده را در مرور اصیل به دلیل آنکه شامل افرادی بود که برای کمتر از 12 ماه میگرن داشتند، از مرور حذف کردیم. پنج کارآزمایی جدید را در این نسخه بهروز شده وارد کردیم.
در چهار کارآزمایی، طب سوزنی که فقط به شروع درمان یا مراقبت روتین میگرن (معمولا با انواع داروی مسکّن) اضافه شده بود؛ منجر به کاهش فراوانی سردردها حداقل به میزان پنجاه درصد در 41 نفر از 100 نفر در مقایسه با 17 نفر از 100 نفر شرکتکنندهای شد که فقط مراقبت روتین دریافت کرده بودند.
در 15 کارآزمایی، استفاده از طب سوزنی با استفاده از طب سوزنی ساختگی مقایسه شده بود، به طوری که سوزنها در نقاط غیر‐صحیحی از بدن فرو برده شده یا اصلا به داخل پوست فرو برده نمیشدند. فراوانی سردردها در 50 نفر از 100 نفر دریافت کننده طب سوزنی واقعی، در مقایسه با 41 نفر از 100 نفر دریافت کننده طب سوزنی «ساختگی» به میزان پنجاه درصد کاهش یافت. نتایج حاصل از سه کارآزمایی بزرگ و با کیفیت خوب (با حدود 1200 نفر) نشان دادند که تاثیر طب سوزنی واقعی کماکان بعد از شش ماه باقی مانده بود. هیچ تفاوتی به لحاظ تعداد موارد بروز عوارض جانبی ناشی از طب سونی واقعی و «ساختگی» یا تعداد موارد کنارهگیری کرده از ادامه درمان به دلیل بروز عوارض جانبی میان گروه دریافت کننده طب سوزنی واقعی و ساختگی وجود نداشت.
در پنج کارآزمایی، استفاده از طب سوزنی با یک داروی شناخته شده برای کاهش فراوانی حملات میگرن مقایسه شده بود، اما فقط سه کارآزمایی اطلاعات مفیدی ارائه کرده بودند. حملات سردرد در سه ماه در 57 نفر از 100 نفر دریافت کننده طب سوزنی در مقایسه با 46 نفر از 100 نفر دریافت کننده دارو به میزان پنجاه درصد کاهش یافته بود. بعد از شش ماه، فراوانی سردرد در 59 نفر از 100 نفر دریافت کننده طب سوزنی در مقایسه با 54 نفر از 100 نفر دریافت کننده دارو به میزان پنجاه درصد کاهش یافته بود. افرادی که طب سوزنی دریافت کرده بودند نسبت به افرادی که دارو دریافت کرده بودند، اغلب موارد کمتری را از بروز عوارض جانبی گزارش و احتمالا به میزان کمتری از ادامه درمان کنارهگیری کردند.
یافتههای ما درباره تعداد روزهای توام با میگرن در ماه میتواند بدین ترتیب خلاصه شود. در صورتی که افراد پیش از شروع درمان به طور میانگین شش روز در ماه میگرن داشته باشند، آنگاه این میزان در صورت دریافت فقط یک نوع مراقبت روتین به پنج روز، در صورت دریافت طب سوزنی ساختگی یا داروی پروفیلاکتیک به چهار روز و در صورت دریافت طب سوزنی واقعی به سه روز و نیم کاهش خواهد یافت.
کیفیت شواهد
در مجموع کیفیت شواهد متوسط بود.