پیشینه
تعویض کامل مفصل ران (total hip arthroplast; THA) یک پروسیجر شایع جراحی برای درمان درد و ناتوانی ناشی از ابتلا به استئوآرتریت است. به دنبال THA، افراد معمولا تجهیزات خاصی را، مانند نشیمنگاه توالت مرتفعتر و صندلی بلندتر، و آموزش برای پیشگیری از فعالیتهایی که میتواند مفصل ران را در موقعیت خم شدن، چرخاندن یا روی هم انداختن پاها قرار دهد، دریافت میکنند. هدف از این مداخلات کاهش احتمال جابهجایی مفصل ران جدید است که یک رویداد دردناک و ناتوان کننده است. این توصیهها و تجهیزات اغلب توسط کاردرمانگران پس از پروسیجر THA تجویز میشوند. ما میخواستیم بدانیم که این نوع درمان باعث بهبود افراد پس از THA میشود یا خیر.
ویژگیهای مطالعه
این مرور کاکرین تا 29 اپریل 2016 بهروز است. ما شواهد موجود را جستوجو و سه مطالعه را در این مرور گنجاندیم، که شامل 492 فرد دریافت کننده THA بودند. دو مورد از این مطالعات، ارائه تجهیزات، از جمله نشیمنگاه توالت مرتفعتر و نرده کمکی، و محدود کردن حرکات بدن افراد را بررسی کرده بودند (یکی از این مطالعات همچنین به افراد جلسات فیزیوتراپی ارائه داده بود). یک مطالعه هم آموزش شرکتکنندگان را در مورد انجام فعالیتهای خاص در زندگی روزانه با یک شیوه مطمئن برای افزایش مراقبت از خود بدون خطر جابهجایی مفصل ران جدید بررسی کرده بود. مداخلات متفاوت بودند و به این دلیل ما نتایج را با هم ترکیب نکردیم.
نتایج کلیدی
یک مطالعه پیامدهای شرکتکنندگانی را که بهطور تصادفی به گروههای ارائه اقدامات احتیاطی مفصل ران، تجهیزات و محدودیتهای عملکردی در برابر هیچ گونه اقدامات احتیاطی مفصل ران یا تجهیزات یا محدودیتهای عملکردی تقسیم شده بودند، مورد مقایسه قرار داده بود. این مقایسه کننده اصلی این مرور است.
کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (نمرات پائینتر به معنای کیفیت زندگی بهتر)
ما نمیتوانیم با توجه به نتایجمان بگوییم که مداخلات تاثیر مهمی بر کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دارند یا خیر (هیچ نتایج عددی ارائه نشده بود) چرا که حجم نمونه کوچک و طراحی مطالعه ناقص بود.
عملکرد
ما نمیتوانیم بر اساس نتایج موجود بگوییم که مداخلات تاثیر مهمی بر پیامدهای عملکردی میگذارد یا خیر (هیچ نتایج عددی ارائه نشده بود) به این دلیل که حجم نمونه کوچک و طراحی مطالعه ناقص بود.
عوارض و حوادث جانبی
هیچ موردی از دررفتگی مفصل یا حوادث جانبی وجود نداشت.
پیامدهای مورد نظر اندازهگیری نشده
درد، موفقیت درمان و نرخ جراحی مجدد اندازهگیری نشده بود.
کیفیت شواهد
با استفاده از رویکرد درجهبندی توصیه، ارزیابی، توسعه و ارزشیابی (GRADE) به ارزیابی کیفیت شواهد پرداختیم. با توجه به مسائل مربوط به تعداد کم شرکتکنندگان، اندازه مطالعات و شیوه انجام مطالعه، از جمله ضعف کورسازی ارزیابان نسبت به تخصیص گروهها، ما کیفیت شواهد را در سطح «بسیار پائین» ارزیابی کردیم. پژوهشهای بیشتر به احتمال زیاد نتیجهگیریهای حاصل از این نتایج را تغییر میدهند. ما مطمئن نیستیم که مداخلات منجر به بهبود پیامدها میشود یا خیر.