سوال مطالعه مروری: آیا اپینفرین مدت زمان اکسیژندرمانی و نیاز به حمایت تنفسی را در نوزادان مبتلا به تاکیپنه گذرا (transient tachypnea) کاهش میدهد؟
پیشینه: تاکیپنه گذرای (تنفس غیر‐طبیعی سریع) نوزادی با نرخ تنفس بالا (بیش از 60 تنفس در دقیقه) و علائمی از دیسترس تنفسی (اشکال در تنفس) مشخص شده است؛ معمولا درون دو ساعت اول زندگی در نوزادان متولد شده در سن بارداری 34 هفته یا پس از آن دیده میشود. اگر چه تاکیپنه گذرای نوزادی معمولا بدون درمان بهبود مییابد، با سندرم خسخس سینه در اواخر دوران کودکی مرتبط است. ایده زیربنایی استفاده از اپینفرین برای درمان آن بر اساس مطالعاتی است که نشان میدهد داروهایی به نام بتا‐آگونیست مانند اپینفرین (epinephrine)، میتوانند نرخ خروج مایع آلوئول از درون حفرههای کوچک ریهها را سرعت ببخشند. این مرور، شواهد موجود درباره اثربخشی اپینفرین در مدیریت تاکیپنه گذرای نوزادی را منتقدانه تجزیهوتحلیل و گزارش کرد.
ویژگیهای مطالعه: در جستوجوی کامل منابع علمی پزشکی تا مارچ 2016، ما یک کارآزمایی را با 20 نوزاد برای مقایسه اپینفرین با دارونما (placebo) شناسایی و وارد کردیم.
نتایج: اپینفرین، طول مدت اکسیژندرمانی، نیاز به حمایت تنفسی یا سایر اندازهگیریهای مرتبط در نوزادان مبتلا به تاکیپنه گذرا را کاهش نداد.
نتیجهگیریها: با توجه به تعداد کم نوزادان وارد شده در یک کارآزمایی وارد شده، این مرور مزیت یا تاثیر زیانآوری از اپینفرین نیافت و پاسخ قطعی به سوال مرور ارائه نکرد.