مطالعات کوهورت (Cohort) پیشنهاد کردهاند که اگر فشار مثبت مدوام از طریق مجاری هوایی بینی (CPAP ؛continuous positive airways pressure) بلافاصله پس از زایمان و قبل از شروع بیماری تنفسی (فشار پیشگیریکننده مثبت مدوام از طریق مجاری هوایی بینی) شروع شود، ممکن است نیاز به لولهگذاری و ونتیلاسیون متناوب با فشار مثبت (IPPV) را کاهش دهد و در جلوگیری از دیسپلازی ریوی (BPD ؛bronchopulmonary dysplasia) در نوزادان نارس یا تولد نوزادان کم وزن مفید باشد.
تعیین اینکه آیا فشار پیشگیریکننده مثبت مدوام از طریق مجاری هوایی بینی بلافاصله پس از تولد با درنظر گرفتن وضعیت تنفسی نوزادان بسیار نارس یا نوزاد با وزن بسیار پائین در زمان تولد، استفاده از ونتیلاسیون متناوب با فشار مثبت و بروز دیسپلازی ریوی (BPD) بدون عوارض جانبی را کاهش میدهد یا خیر.
ما از راهبرد جستوجوی استاندارد نوزادان در کاکرین برای جستوجو در پایگاه کارآزماییهای بالینی ثبت شده کاکرین (CENTRAL ؛Cochrane Central Register of Controlled Trials)؛ شماره 1؛ 2016)؛ MEDLINE via PubMed (از 1966 تا 31 ژانویه 2016)؛ EMBASE (از 1980 تا 31 ژانویه 2016)؛ و CINAHL (از 1982 تا 31 ژانویه 2016) استفاده کردیم. ما همچنین پایگاههای اطلاعاتی کارآزماییهای بالینی، مجموعه مقالات کنفرانس، و فهرست مراجع مقالههای بازیابیشده را برای کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده و کارآزماییهای شبهتصادفیسازی بررسی کردیم.
تمام کارآزماییها با استفاده از تخصیص تصادفیسازی یا شبهتصادفیسازی نوزادان بیمار بسیار نارس (زیر 32 هفته حاملگی) یا دارای وزن کمتر از 1500 گرم در بدو تولد، واجد شرایط بودند. ما کارآزماییهایی را انتخاب کردیم که فشار مثبت مدوام پیشگیریکننده را از طریق مجاری هوایی بینی که بلافاصله پس از تولد صرف نظر از وضعیت تنفسی نوزاد آغاز شده باشد، با روشهای «استاندارد» درمان مانند ونتیلاسیون متناوب با فشار مثبت، اکسیژندرمانی یا درمان حمایتی مقایسه کردند. ما مطالعاتی را که در آن فشار پیشگیریکننده مثبت مدوام از طریق مجاری هوایی بینی همراه با سایر مداخلات را مقایسه کردند، حذف کردیم.
ما از روشهای استاندارد کاکرین و گروه مطالعه مروری نوزادان، از جمله انتخاب مستقل مطالعه، ارزیابی کیفیت کارآزمایی و استخراج دادهها توسط دو نویسنده استفاده کردیم. دادهها با استفاده از خطر نسبی (RR) تجزیه و تحلیل شد و متاآنالیز (meta-analysis) با استفاده از مدل اثر ثابت انجام گرفت.
7 کارآزمایی، 3123 نوزاد را در متاآنالیزها به کار گرفتند. 4 کارآزمایی، 765 نوزاد را به کار گرفت تا فشار مثبت مدوام را از طریق مجاری هوایی بینی با مراقبتهای حمایتی مقایسه کند و 3 کارآزمایی (2364 نوزاد) فشار مثبت مدوام را از طریق مجاری هوایی بینی با ونتیلاسیون مکانیکی مقایسه کرد. به غیر از کورسازیکردن مداخلات، تمام مطالعات در معرض خطر پائین سوگیری (Bias) قرار داشتند.
در مقایسه فشار مثبت مدوام از طریق مجاری هوایی بینی با مراقبتهای حمایتی، کاهشی در شکست درمان وجود داشت (RR معمولی: 0.66؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.45 تا 0.98؛ تفاوت خطر (RD) معمولی: 0.16 - ؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.34 - تا 0.02؛ 4 مطالعه؛ 765 نوزاد؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین). هیچ کاهشی در دیسپلازی ریوی یا مرگومیر وجود نداشت.
در کارآزماییهایی که فشار مثبت مدوام از طریق مجاری هوایی بینی با کمک ونتیلاسیون را با یا بدون سورفاکتانت (surfactant) مقایسه کردند، فشار مدوام مثبت از طریق مجاری هوایی بینی منجر به کاهش کوچک اما قابل توجهی در بروز دیسپلازی ریوی در هفته 36، (RR معمولی: 0.89؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.79 تا 0.99؛ RD معمولی: 0.04 - ؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.08 - تا 0.00؛ 3 مطالعه؛ 772 نوزاد؛ شواهد با کیفیت متوسط) و مرگ یا دیسپلازی ریوی (RR معمولی: 0.89؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.81 تا 0.97؛ RD معمولی: 0.05 - ؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.09 - تا 0.01؛ 3 مطالعه؛ 1042 نوزاد؛ شواهد با کیفیت متوسط) نشان داد. همچنین کاهش بالینی مهمی در نیاز به ونتیلاسیون مکانیکی (RR معمولی: 0.50؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.42 تا 0.59؛ RD معمولی: 0.49 - ؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.59 - تا 0.39 - ؛ 2 مطالعه؛ 760 نوزاد؛ شواهد با کیفیت متوسط)؛ و استفاده از سورفاکتانت در گروه فشار مثبت مدوام از طریق مجاری هوایی بینی (RR معمولی: 0.54؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.40 تا 0.73؛ RD معمولی: 0.41 - ؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.54 - تا 0.28 - ؛ 3 مطالعه؛ 1744 نوزاد؛ شواهد با کیفیت متوسط) وجود داشت.
شواهد ناکافی برای ارزیابی فشار پیشگیریکننده مثبت مدوام از طریق مجاری هوایی بینی در مقایسه با اکسیژندرمانی و دیگر مراقبتهای حمایتی وجود دارد. همچنین در مقایسه با ونتیلاسیون مکانیکی فشار پیشگیریکننده مثبت مدوام از طریق مجاری هوایی بینی در نوزادان بسیار نارس، نیاز به ونتیلاسیون مکانیکی و سورفاکتانت و همچنین بروز دیسپلازی ریوی و مرگ یا دیسپلازی ریوی کاهش مییابد.