سوال مطالعه مروری
آیا مکیدن غیر‐تغذیهای، ثبات فیزیولوژیک و تغذیه را در نوزادان پرهترم افزایش میدهد؟
پیشینه
یک نوزاد متولد شده نارس ممکن است از طریق یک لوله به داخل معده تغذیه شود و غالبا یک پستانک برای مکیدن و بهبود تغذیه به او داده میشود. یک نوزاد برای تغذیه به مکیدن، بلعیدن و تنفس هماهنگ نیاز دارد. توانایی مکیدن و بلعیدن در هفته 28 بارداری ممکن میشود، اما این توانایی در نوزادان با سن 32 تا 34 هفته به طور کامل هماهنگ نیست. این بدان معنی است که نوزادان پرهترم متولد شده در کمتر از 32 هفته بارداری معمولا قادر به تغذیه موثر از پستان یا یک بطری نیستند. آنها توسط یک لوله کوچک که از طریق بینی تا معده قرار داده شده (تغذیه گاواژ) تغذیه میکنند. مکیدن پستانک (مکیدن غیر‐تغذیهای) در طول تغذیه با گاواژ ممکن است باعث پیشرفت ترغیب رفتار مکیدن شود و هضم تغذیه را بهبود بخشد. همچنین مکیدن غیر‐تغذیهای ممکن است تاثیر آرامبخشی روی نوزادان داشته باشد، اگر چه به طور بالقوه در تغذیه با شیر مادر تداخل ایجاد میکند.
ویژگیهای مطالعه
ما 12 کارآزمایی واجد شرایط را با مجموع 746 نوزاد پرهترم در این جستوجوهای بهروز شده تا فوریه 2016 شناسایی کردیم.
نتایج کلیدی
تجزیهوتحلیلهای کلی نشان میدهند که مکیدن غیر‐تغذیهای زمان مورد نیاز را برای انتقال تغذیه از طریق لوله به تغذیه کامل دهانی، و از آغاز تغذیه دهانی تا تغذیه کامل دهانی در نوزادان کاهش میدهد. همچنین طول مدت بستری در بیمارستان را کاهش میدهد. مکیدن غیر‐تغذیهای تاثیر مثبتی بر افزایش وزن نشان نداد.
کیفیت شواهد
تعداد شرکتکنندگان در این مطالعه کم بود و ما کیفیت شواهد حاصل از ارزیابی پیامدها را پائین یا بسیار پائین تشخیص دادیم. برای ارزیابی بیشتر اثربخشی و بیخطری مکیدن غیر‐تغذیهای بر افزایش ثبات فیزیولوژیک و تغذیه در نوزادان پرهترم، کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شده با طراحی خوب و مقیاس بزرگ مورد نیاز است.