پیشینه
بعد از ایمنیسازی هپاتیت B، آنتیبادیهای ضد‐آنتیژن سطحی هپاتیت B (یا به اختصار HBsAg) در طول زمان کاهش مییابند؛ از اینرو، اینکه افرادی که با برنامههای 3‐دوزی یا 4‐دوزی واکسن هپاتیت B در واکسیناسیون اولیه، واکسن دریافت کردهاند و سطح آنتیبادی سطحی هپاتیت B آنها (anti‐HBs) قابل تشخیص نیست، یا از سطح حفاظتی آن کمتر است، همچنان ایمن هستند یا خیر، مشخص نیست. به این سوال میتوان به طور بالقوه به صورت غیر‐مستقیم با اندازهگیری پاسخ تشدید ایمنی به یک دوز یادآور واکسن در افرادی که قبلا با واکسن هپاتیت B ایمن شدهاند، پاسخ داد.
هدف
نویسندگان تصمیم گرفتند مزایا و مضرات یک دوز یادآور واکسن هپاتیت B را، پس از مدت بیش از پنج سال از واکسیناسیون اولیه، بررسی کنند.
جستوجو
جستوجوهای الکترونیکی تا ژانویه 2016 انجام شده است.
معیار انتخاب
کارآزماییهای بالینی تصادفیسازی شده در مورد پاسخ تشدید ایمنی (یعنی راهی که بدن با آن باکتریها، ویروسها، و موادی را که به ظاهر خارجی و مضر هستند، شناسایی و در مقابل آنها از خود دفاع میکند) به یک دوز یادآور واکسن هپاتیت B، پس از مدت بیش از پنج سال از واکسیناسیون اولیه، در شرکتکنندگان به ظاهر سالم، که با برنامههای سه‐دوزی یا چهار‐دوزی واکسن هپاتیت B حین واکسیناسیون اولیه، بدون دریافت دوز اضافی یا ایمونوگلوبولین، واکسن دریافت کردهاند.
نتایج اصلی و نتیجهگیریها
نتوانستیم هیچ کارآزمایی بالینی تصادفیسازی شده واجد شرایطی برای ورود به این مرور پیدا کنیم. هیچ شواهد علمی، مبتنی بر کارآزماییهای بالینی تصادفیسازی شده، برای پشتیبانی یا رد نیاز به دوزهای یادآور واکسن هپاتیت B در افراد سالم با وضعیت طبیعی ایمنی، وجود ندارد. برای سیاستگذاریهای آتی واکسیناسیون یادآور، به شواهد مبتنی بر کارآزماییهای بالینی تصادفیسازی شده نیاز است.