پیشینه استفاده از دخانیات میان افرادی که با HIV و ایدز زندگی میکنند (people living with HIV and AIDS; PLWHA) شایع است؛ این امر باعث بروز طیف وسیعی از مسائل و مشکلات سلامت و بروز مرگومیرهای زیادی میشود. شواهد خوبی در مورد مداخلات برای کمک به افرادی که در جمعیت عمومی، دخانیات مصرف میکنند، وجود دارد، با این حال اثربخشی آنها در PLWHA شناخته نشده است.
روشها: شواهد موجود از کارآزماییها را برای کمک به PLWHA برای توقف استفاده از دخانیات مرور کردیم. این شواهد تا جون 2015 بهروز است. ما این نکته را تجزیهوتحلیل کردیم که افراد قادر به ترک موفقیتآمیز مصرف دخانیات در طولانیمدت (شش ماه و بالاتر) و کوتاه‐مدت (اندازهگیری شده در کمتر از شش ماه) هستند یا خیر.
نتایج: 14 مطالعه مرتبط را شامل بیش از 2000 شرکتکننده پیدا کردیم. تمام مطالعات، به جز یک مطالعه، در ایالات متحده (US) انجام شد. تمام مطالعات یک مداخله رفتاری با دارو را با یک گروه کنترل مقایسه کردند. مداخله رفتاری از طریق طیف وسیعی از روشها شامل روشهای رو‐در‐رو، تلفن، کامپیوتر، و پیامهای متنی ارائه شد. همچنین درمان جایگزینی نیکوتین یا وارنیکلین (varenicline) (داروهایی که به کاربران دخانیات در ترک آنها کمک میکند) ارائه شد. معمولا شرکتکنندگان کنترل، یک مداخله رفتاری مختصر را با شدت کمتر و همان داروی گروه مداخله دریافت کردند. شش مطالعه با شواهدی با کیفیت متوسط، پرهیز طولانیمدت را بررسی کردند؛ آنها شواهد روشنی از مزایای مداخله شدیدتر را نشان ندادند. یازده مطالعه با شواهد با کیفیت بسیار پائین، قطع مصرف کوتاه‐مدت را بررسی کردند. شواهد نشان میدهد که یک مداخله شدیدتر در ترکیب با حمایت رفتاری و دارویی ممکن است به افراد در ترک کوتاه‐مدت کمک کند.
کیفیت شواهد: کیفیت شواهد برای پیامد پرهیز طولانیمدت، در سطح متوسط و برای پیامد پرهیز کوتاه‐مدت، در سطح بسیار پائین ارزیابی شد، بنابراین پژوهش بیشتری برای افزایش اطمینان ما به یافتههایمان مورد نیاز است.