پیشینه و سوالات مرور
میگرن یک اختلال دردناک و ناتوان کننده است که در کودکان (زیر 12 سال) و نوجوانان (12 تا 17 سال) شایع است. نشانههای متداول گزارش شده در طول حمله میگرن عبارتند از سردرد، حالت تهوع ، استفراغ، و حساسیت به نور و صدا. درمانهای زیادی برای میگرن در دسترس هستند، که متداولترین آنها پاراستامول (همچنین به عنوان استامینوفن شناخته میشود)، ایبوپروفن و دیگر داروهای ضد‐التهابی، و تریپتانها هستند. همه داروهای تریپتان برای استفاده در کودکان یا نوجوانان تأیید نشدهاند، و مجوزهای تجویز آنها از کشوری به کشور دیگر متفاوت است.
ویژگیهای مطالعه
در این مرور، 27 کارآزمایی تصادفیسازی و کنترل شده را از داروها در مقایسه با دارونما (placebo) بررسی کردیم تا بدانیم کدام درمانها در ایجاد وضعیت بدون درد دو ساعت پس از درمان موثر هستند. ما همچنین میخواستیم بدانیم که چه مواردی از عوارض جانبی ممکن بود در اثر درمانها ایجاد شوند. در مجموع 7630 کودک در این مطالعات دارو دریافت کردند. شواهد تا فوریه 2016 بهروز هستند. هر مطالعه بین 13 و 888 شرکتکننده را وارد کرد. میانگین سنی آنها 12.9 سال و از 8.2 تا 14.7 سال متغیر بود. نوزده مطالعه از تولیدکننده دارو حمایت مالی دریافت کردند.
نتایج کلیدی
به نظر میرسد ایبوپروفن در درمان کودکان مبتلا به میگرن موثر باشد، اما شواهد محدود به فقط دو کارآزمایی کوچک بود. ایبوپروفن به راحتی در دسترس قرار دارد و ارزانقیمت است، که همین امر، آن را به اولین انتخاب عالی برای درمان میگرن تبدیل کرده است. پاراستامول نشان نداد که در ایجاد وضعیت بدون درد در کودکان موثر است، اما ما فقط یک مطالعه کوچک را پیدا کردیم. تریپتانها نوعی دارو هستند که بهطور خاص برای درمان میگرن طراحی شدهاند و اغلب در ایجاد وضعیت بدون درد بیشتر در کودکان و نوجوانان موثر است. تریپتانهای مورد بررسی در کودکان شامل ریزاتریپتان (rizatriptan) و سوماتریپتان (sumatriptan) بودند، در حالی که آلموترپتان (almotriptan)، التریپتان (eletriptan)، ناراتریپتان (naratriptan)، ریزاتریپتان (rizatriptan)، سوماتریپتان (sumatriptan) و زولمیتریپتان (zolmitriptan) در نوجوانان بررسی شدند. ترکیب سوماتریپتان به علاوه ناپروکسن سدیم نیز در درمان نوجوانان مبتلا به میگرن موثر است. بهطور کلی، این خطر وجود دارد که داروهای تریپتان باعث بروز عوارض جانبی ناخواسته خفیف مانند اختلال چشایی، نشانههای بینی، سرگیجه، خستگی، سطح پائین انرژی، حالت تهوع، یا استفراغ شوند. مطالعات در مورد عوارض جانبی جدی گزارشی ارائه نکردند.
کیفیت شواهد
کیفیت کلی شواهد ارائه شده توسط مرور برای تریپتانها در سطح متوسط بود، اما برای پاراستامول و ایبوپروفن در سطح پائین قرار داشت، زیرا فقط مطالعات اندکی را شناسایی کردیم. انجام مطالعات بیشتری برای بررسی اثرات هر یک از درمانهای میگرن در کودکان و نوجوانان بهطور جداگانه مورد نیاز است.