هدف از انجام این مرور چه بود؟
هدف از این مرور کاکرین این بود که ببینیم غربالگری دندانپزشکی در مدرسه، سلامت دهان را در کودکان بهبود میبخشد یا خیر، و اگر پاسخ مثبت است، بهترین روش غربالگری کدام است. برای پاسخ به این سوال، هفت مطالعه مرتبط را یافتیم. این یک بهروزرسانی از مرور اصیل است، که نخستین بار در دسامبر 2017 منتشر شد.
پیامهای کلیدی
شواهد کافی برای نتیجهگیری در مورد اینکه غربالگری مرسوم دندانپزشکی در مدرسه در بهبود مراجعه به دندانپزشک نقش دارد یا خیر، وجود ندارد. برنامههای غربالگری دندانپزشکی در مدرسه به همراه فرم ارجاع شخصی یا عناصر انگیزشی بیشتر احتمالا توانایی بهبود وضعیت دندانپزشکی را در کوتاهمدت دارند (پیگیری سه ماه تا دو سال). غربالگری براساس معیارهای اختصاصی ممکن است بهتر از عدم انجام غربالگری باشد. با این حال، مشخص نیست که بهبود مراجعه به دندانپزشک منجر به بهبود سلامت دهان در کودکان میشود یا خیر. ما هنوز به انجام مطالعاتی با کیفیت بالا نیاز داریم که تأثیر غربالگری را بر سلامت دهان طی دورههای طولانیتر اندازهگیری کنند.
در این مرور چه موضوعی مورد بررسی قرار گرفت؟
بیماریهای دهان، به ویژه پوسیدگی دندان، کودکان را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار میدهند. اگر این بیماریها کنترل نشوند، سلامت دهان به تدریج بدتر شده و بهطور کلی بر بهزیستی (well‐being) عمومی کودکان تاثیر میگذارد. همچنین این موضوع دارای بار مالی در سطح خانواده و جامعه است.
غربالگری دندانپزشکی در مدرسه، معیاری برای سلامت عمومی است که با معاینه دهان کودکان در محیط مدرسه و به دنبال آن اطلاع والدین از وضعیت دهان و نیازهای درمانی فرزند خود انجام میشود. هدف غربالگری، شناسایی مشکلات سلامت دهان در مراحل اولیه است و اینکه والدین در صورت لزوم سریعا به دنبال درمان باشند. موضوع این است که آیا غربالگری واقعا سلامت دهان را در کودکان بهبود میبخشد یا خیر.
نتایج اصلی این مطالعه مروری چه هستند؟
ما هفت مطالعه مرتبط را یافتیم، که 20,192 کودک را در تجزیهوتحلیل خود وارد کردند. چهار مطالعه در انگلستان، دو مطالعه در هندوستان و یک مطالعه در آمریکا انجام گرفت. کودکان در این مطالعات 4 تا 15 سال سن داشتند. مطالعات، کودکانی را که در مدرسه غربالگری شدند با کودکانی که از لحاظ سلامت دهان غربالگری نشده و به دندانپزشک مراجعه نکردند، مقایسه کردند. مطالعات همچنین به مقایسه یک نوع غربالگری با نوع دیگری از آن پرداختند (بهعنوان مثال، تغییرات در معاینه بالینی یا روند ارجاع).
از آن جایی که قطعیت شواهد را بسیار پائین ارزیابی کردیم، مطمئن نیستیم که غربالگری دندانپزشکی مرسوم در مدرسه باعث بهبود مراجعه به دندانپزشک میشود یا خیر.
بهنظر میرسد که غربالگری براساس معیارهای خاص (بهعنوان مثال عدم ثبتنام توسط یک دندانپزشک) در مقایسه با عدم غربالگری در بهبود مراجعه به دندانپزشک مؤثرتر باشد (شواهد با قطعیت پائین)، اما ممکن است بین غربالگری بر پایه یک معیار خاص و غربالگری عمومی تفاوتی وجود نداشته باشد (شواهد با قطعیت بسیار پائین).
بهنظر میرسد ارائه یک فرم ارجاع شخصی به والدین، مراجعه را به دندانپزشک بهبود میبخشد (شواهد با قطعیت پائین).
به نظر میرسد که انجام غربالگری به همراه انگیزه در رابطه با آموزش سلامت و ارائه درمان رایگان، مراجعه را به دندانپزشک بهبود میبخشد (شواهد با قطعیت پائین).
شواهد حاصل از یک کارآزمایی که به مقایسه معرفینامههای مختلف ارجاع پرداخت، نامشخص بود: نامه ارجاع مبتنی بر الگوی نظری معروف به «مدل خود‐تنظیمی حس مشترک (common‐sense model of self‐regulation)»، با یا بدون راهنمای اطلاعات دندانپزشکی، برای والدین کودکانی ارسال شد که حین غربالگری نیاز به درمان داشتند، در مقایسه با یک نامه ارجاع مرسوم (شواهد با قطعیت بسیار پائین).
هر هفت مطالعه، کودکان را به مدت سه تا هشت ماه پس از دریافت غربالگری پیگیری کردند. بنابراین ما نمیدانیم که منافع غربالگری در طول زمان ادامه خواهد داشت یا خیر.
ما کارآزماییهایی را نیافتیم که هزینه‐اثربخشی این برنامهها یا هر گونه عوارض جانبی را بررسی کرده باشند.
این مرور تا چه تاریخی بهروز است؟
مطالعات منتشر شده را تا 4 مارچ 2019 جستوجو کردیم.