پیشینه
داروهای محرک تخمکگذاری از اوایل دهه 1960 برای درمان کمباروری استفاده شدهاند. در مورد ایمنی این داروها و خطر بالقوه آنها در ایجاد سرطان، قطعیتی وجود ندارد. علاوهبراین، قبلا نشان داده شده که ناباروری بهخودیخود خطر ابتلا را به سرطان تخمدان افزایش میدهد.
هدف مطالعه مروری
ما قصد داشتیم با این مرور سیستماتیک بهروزشده، تحقیقات منتشرشده کنونی را در مورد خطر ابتلا به سرطان تخمدان در زنان کمباروری که با داروهای باروری تحت درمان هستند، در مقایسه با جمعیت عمومی و در مقایسه با زنان کمباروری که با داروهای باروری درمان نشدند، خلاصه کنیم.
یافتههای اصلی چه هستند؟
بهطور کلی، بر اساس 37 مطالعه، که در مجموع 4,684,724 زن را وارد کردند، ما شواهد کافی و محکمی را پیدا نکردیم که بهطور بالقوه خطر بالاتر ابتلا به سرطان تخمدان را در زنانی که با داروهای باروری درمان شدند، نشان دهد.
یک تجزیهوتحلیل تجمعی از 12 مطالعه مورد‐شاهدی از ایالات متحده نشان داد که خطر ابتلا به سرطان تخمدان در زنانی که از داروهای باروری استفاده کردند، زیاد است و این خطر در زنان نولیپار (زنانی که زایمان نکردهاند) در مقایسه با زنانی که مولتیپار بودند (زنانی که بیش از یک بار زایمان کردهاند)، بیشتر بود. یکی از 37 مطالعه وارد شده، افزایش دو برابری را در پیشرفت تومور سروزی مرزی تخمدان در زنان، پس از بیش از چهار دوره پروژسترون گزارش داد؛ با این حال تعداد موارد وارد شده در این گروه بسیار اندک بود. یک مطالعه کوهورت همچنین افزایش خطر ابتلا به تومور مرزی تخمدان را در زنان ناباروری که با کلومفین سیترات درمان شدند در مقایسه با زنان ناباروری که برای باردار شدن تحت درمان قرار نگرفتند، نشان داد.
کیفیت شواهد
مطالعاتی که افزایشی را در خطر ابتلا به سرطان تخمدان نشان دادند، از نظر روششناختی، با دورههای پیگیری کوتاهمدت و با عدم تعدیل برای عوامل مهم مخدوشگر، کیفیت پائینی داشتند؛ بنابراین نتایج بسیار غیرقابل اعتماد هستند. با این حال، در مقایسه با مطالعات قدیمیتر، مطالعات اخیر تمایل به ارائه گزارش دوز و تعداد سیکلهای داروهای ناباروری را داشتند و رژیمهای دارویی همزمان بیشتری را وارد کردند؛ که این خود، نتایج نهایی را قابل اطمینانتر کرد.
نتیجهگیریها چه هستند؟
مشخص شده که ناباروری یک عامل خطر مهم برای سرطان تخمدان است. با این حال، ارتباط بین داروهای ناباروری و سرطان تخمدان باید با در نظر گرفتن عوامل دیگری مانند سن، شاخص توده بدنی، تعداد زایمان، عوامل ژنتیکی (مثلا، سابقه خانوادگی برای سرطان تخمدان) و شناسایی علت (اتیولوژی) نازایی، به همراه تعداد دفعات طولانیتر پیگیری، مورد بررسی قرار گیرند.