پیشینه
سیروز یک اختلال مزمن کبدی است. افراد مبتلا به سیروز ممکن است دچار وریدهای متسع شده در مری خود شوند و احتمال دارد آنها خونریزی کنند. خونریزی از واریس بهطور بالقوه تهدیدکننده حیات است. لیگاسیون با باند عملی است که طی آن یک ابزار بصری یا آندوسکوپ از طریق دهان وارد مری شده و سپس واریسها در پایه خود گره زده میشوند، در نتیجه جریان خون قطع میشود. واریسها باید به اندازه کافی بزرگ باشند تا قرار دادن باندها امکانپذیر باشد. این عمل را میتوان قبل از خونریزی از واریسها (پیشگیری اولیه) یا پس از خونریزی آنها (پیشگیری ثانویه) انجام داد.
سوال مطالعه مروری
ما منافع و مضرات لیگاسیون با باند را در مقایسه با عدم درمان برای پیشگیری اولیه از خونریزی در افراد مبتلا به سیروز و واریس مری، به وسیله مرور کارآزماییهای بالینی که در آنها افراد به صورت تصادفی به لیگاسیون با باند یا عدم درمان اختصاص یافته بودند (انتخاب بر اساس احتمال)، بررسی کردیم.
تاریخ جستوجو
9 فوریه 2019.
منابع تامین مالی کارآزمایی
دو مورد از کارآزماییهای وارد شده از شرکتهای انتفاعی بودجه یا حمایت دریافت نکردند؛ چهار کارآزمایی اطلاعاتی را درباره این موضوع ارائه نکردند.
ویژگیهای مطالعه
ما شش کارآزمایی بالینی تصادفیسازی شده را شامل 637 شرکتکننده وارد کردیم. همه کارآزماییهای بالینی تصادفیسازی شده، لیگاسیون با باند را با عدم درمان مقایسه کردند. یک کارآزمایی شرکتکنندگان مبتلا و غیرمبتلا را به سیروز وارد کرد. زمان لازم برای رفع واریسها در صورت گزارش شدن، از میانگین 28 تا 76 روز متفاوت بود.
نتایج اصلی
تجزیهوتحلیلهای ما نشاندهنده تاثیر مفید لیگاسیون با باند بر نرخهای مرگومیر، خونریزی و عوارض جانبی جدی در مقایسه با عدم درمان بود.
قطعیت شواهد
خطر مرگومیر مرتبط با خونریزی از واریس و همچنین خطر مضرات جدی دیگر در افراد مبتلا به سیروز و واریس مری، بسیار بالا است. مرور ما نشان داد که لیگاسیون با باند، خطر این مشکلات را در مقایسه با عدم درمان کاهش میدهد. ما به برآوردهای خود از مزایا و مضرات لیگاسیون با باند، اطمینان متوسطی داشتیم. بعید است که کارآزماییهای بیشتری از مقایسه لیگاسیون با باند در برابر عدم مداخله انجام شوند.