هدف این مطالعه مروری چیست؟
هدف از این مرور کاکرین این بود که بدانیم تغییراتی که در گزینش پرسنل پرستاری بیمارستانها ایجاد شد، پیامدهای مربوط به بیماران یا پرستاران را بهبود میبخشد یا خیر، یا اینکه آیا تاثیری بر هزینه مراقبتهای سلامت دارند یا خیر. گزینش پرسنل پرستاری میتواند به تعداد پرستاران به ازای هر بیمار، ترکیبی از انواع مختلف پرستاران در یک واحد بیمارستانی، یا مدلهایی که برای تخصیص پرستاران به بیماران در یک واحد بیمارستانی استفاده میشود، اشاره کند.
پیامهای کلیدی
تحقیقات مربوط به گزینش پرسنل پرستاری بیمارستان بسیار محدود است و این یافتهها باید با احتیاط استفاده شوند.
بعید به نظر میرسد که اضافه کردن پرستاران با مهارتهای پیشرفته پرستاری (پرستاران متخصص (Nurse Practitioners; NPs)) یا دارای تخصص در یک زمینه عملی خاص (پرستاران متخصص بالینی (Clinical Nurse Specialists; CNSs)) به گزینش پرسنل پرستاری بیمارستان، تفاوتی در میزان مرگومیر بیماران ایجاد کند. ما نمیتوانیم مطمئن باشیم که این کار چه تاثیرات دیگری میتواند بر بیماران داشته باشد، بهعنوان مثال، آیا میتواند زمان بستری بیماران را در بیمارستان یا هزینههای مراقبت را از بیمار کاهش دهد یا خیر. ما نمیتوانیم مطمئن باشیم که تغییر در نحوه تخصیص پرستاران به مراقبت از بیمار، تعداد موارد تعویض پرستاران را کاهش میدهد یا خیر، یا آیا معرفی پرستاران فاقد صلاحیت به نیروی کار پرستاری، هزینهها را کاهش میدهد یا خیر، زیرا تحقیقات در این زمینه بسیار محدود است.
در این مطالعه مروری چه چیزی مورد بررسی قرار گرفت؟
ما مطالعاتی را یافتیم که به بررسی اثرات چهار استراتژی یا مدل اصلی گزینش پرسنل پرستاری پرداختند: اضافه کردن پرستاران پیشرفته یا متخصص به نیروی کار پرستاری، ورود پرسنل پرستار با صلاحیت کمتر به نیروی کار پرستاری، تغییر نحوه تخصیص پرستاران در بیمارستان برای ارائه مراقبت به بیمار و تغییر در نحوه برنامهریزی شیفتهای پرستاری. بیشترین علاقه ما به تاثیر این مداخلات بر هفت پیامد اصلی بود: تعویض کادر پرستاری (جابهجایی)، فوت بیماران، بستری مجدد بیماران پس از ترخیص از بیمارستان، مراجعه بیماران به بخش اورژانس (Emergency Department; ED) برای مراقبتهای پس از ترخیص، تعداد روزهای بستری بیماران در بیمارستان، تعداد بیماران مبتلا به زخمهای فشاری، و هزینههای مراقبت.
نتایج اصلی این مطالعه مروری چه هستند؟
ما 11 مطالعه را یافتیم که در آنها پرستاران پیشرفته یا متخصص به نیروی کار پرستاری اضافه شدند. هیچیک از این مطالعات تاثیر این مداخله را بر تعویض پرسنل پرستاری گزارش نکردند؛ سه مطالعه نشان داد که این کار ممکن است تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در مرگومیر بیمار ایجاد کند. ما نمیتوانیم مطمئن باشیم که این مداخله در کاهش تعداد بیمارانی که در پی ترخیص از بیمارستان مجددا بستری شدهاند یا برای دریافت مراقبت پس از ترخیص به ED مراجعه میکنند، موثر است یا نه، زیرا این تحقیق بسیار محدود است. همچنین، ما از تاثیر آن بر کاهش تعداد روزهایی که بیماران در بیمارستان بستری هستند، تعداد بیماران مبتلا به زخمهای فشاری، یا هزینههای مراقبتهای سلامت نامطمئن هستیم، باز هم به این دلیل که این تحقیق بسیار محدود است.
ما یک مطالعه مرتبط را یافتیم که به بررسی اضافه کردن کمک پرستاران به نیروی کار پرستاری پرداخت، که هدف آن کاهش هزینهها بود. ما نمیتوانیم از تاثیر آن بر هزینهها اطمینان داشته باشیم زیرا این تحقیق بسیار محدود است.
ما پنج مطالعه را در رابطه با پرستاری اولیه (که در آنها یک پرستار، مسوول مراقبت کامل از تعدادی از بیماران به مدت 24 ساعت در روز، هفت روز در هفته است) و دو مطالعه را در رابطه با مدلهای گزینش پرسنل پرستاری یافتیم. یک مطالعه مربوط به مدل گزینش پرسنل پرستاری، واحدهای بیمارستانی را آزمایش کرد که شیفتهای پرستاری را خودشان تعیین میکردند (خود‐گزینشی پرسنل) و مطالعه دیگر، روشهای مختلف برنامهریزی شیفتهای پرستاری را مقایسه کرد. ما نمیتوانیم در مورد تاثیر مدلهای پرستاری اولیه یا گزینش پرسنل پرستاری در بازده یا هزینههای پرستار مطمئن باشیم زیرا این تحقیق بسیار محدود است.
این مطالعه مروری تا چه زمانی بهروز است؟
نویسندگان مرور به جستوجوی مطالعاتی پرداختند که تا مارچ 2018 منتشر شده بودند.