موضوع چیست؟
عفونتهای مثانه و کلیه (عفونت مجاری ادراری‐UTI) در کودکان، به ویژه دختران، شایع است. این عفونتها منجر به بیماری ناراحت کنندهای از جمله استفراغ، تب و خستگی میشوند. در برخی از کودکان آسیب کلیوی ممکن است رخ دهد، که میتواند بیماریها را تکرار کند. با عفونتهای مکرر، خطر آسیب کلیوی افزایش مییابد. برخی از پزشکان در تلاش برای پیشگیری از عفونتهای مکرر، آنتیبیوتیکهای طولانیمدت را تجویز میکنند، اما این ممکن است باعث شود که کودک به روشهای دیگر بیمار شود، بهطور مثال استفراغ.
ما چه کاری انجام دادیم؟
ما پایگاههای اطلاعاتی الکترونیکی و فهرست منابع را برای شناسایی و خلاصه کردن یافتههای به دست آمده از تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شدهای جستوجو کردیم که به مقایسه دوز پایین آنتیبیوتیکها حداقل به مدت 2 ماه، با عدم درمان یا دارونما (placebo) در کودکان در معرض خطر UTI پرداخته بودند. ما همچنین مطالعاتی را شناسایی کردیم که به مقایسه انواع و دوزهای مختلف آنتیبیوتیکها پرداختند.
ما چه چیزی را یافتیم؟
ما 16 مطالعه را وارد کردیم (2036 کودک تصادفیسازی شدند، 1977 مورد تجزیهوتحلیل شدند). این مرور نشان داد که آنتیبیوتیکهای طولانیمدت ممکن است خطر عفونتهای علامتدار راجعه را کاهش دهند اما این منفعت احتمالا کوچک است و و باید در برابر این احتمال که عفونتهای آینده احتمالا توسط باکتریهایی ایجاد میشوند که نسبت به آنتیبیوتیک تجویزی مقاوم هستند، وزندهی شوند.
نتیجهگیریها
آنتیبیوتیکهای طولانیمدت با دوز پایین برای پیشگیری از UTI راجعه باید در آن دسته از کودکانی در نظر گرفته شود که در معرض خطر ابتلا به عفونت راجعه قرار دارند، مانند نوزادان کم سن و در کودکانی که پزشکان کودکان شدیدا خواستار کاهش خطر ابتلا به عفونتهای بیشتر در آنها هستند، مانند کودکان مبتلا به ناهنجاریهای کلیوی.