بیماری سیکلسل یا کمخونی داسیشکل یک اختلال ارثی هموگلوبین است که منجر به غیرطبیعی شدن گلبولهای قرمز خون میشود. این گلبولها سفت بوده و میتوانند رگهای خونی را مسدود کنند که منجر به حملات (crises) حاد دردناک و عوارض دیگر میشود. تحقیقات اخیر روی درمانهایی برای کمآبی سلولهای داسیشکل به وسیله کاهش آب از دست رفته و آهن از آنها متمرکز شده است. اثربخشی و ایمنی چنین داروهایی اندکی شناخته شده است. این مطالعه مروری نسخه بهروزشده مطالعه مروری منتشر شده قبلی است.
ارزیابی خطرات و منافع نسبی داروهای آبرسان به گلبولهای قرمز خون داسیشکل.
ما ثبت کارآزماییهای هموگلوبینوپاتی مربوط به گروه فیبروز سیستیکو اختلالات ژنتیکی در کاکرین (Cochrane Cystic Fibrosis and Genetic Disorders Group's Haemoglobinopathies Trials Register) را جستوجو کردیم.
آخرین جستوجو از گروه کارآزماییهای ثبت شده،28 نوامبر 2015 میباشد.
کارآزماییهای تصادفیسازی یا شبهتصادفیسازی و کنترلشده درباره داروهای آبرسان به گلبولهای قرمز خون داسیشکل در مقایسه با دارونما یا یک درمان جایگزین دیگر.
هر دو نویسنده به طور جداگانه، مطالعات را برای ورود به مطالعه مروری، انتخاب و کیفیت مطالعه و دادههای استخراج شده را ارزیابی کردند.
از 51 مطالعه شناسایی شده، 3 مطالعه معیارهای ورود را به بررسی داشتند. مطالعه اول اثربخشی رویسولفات را در پیشگیری از بحرانهای مربوط به سیکلسل در 145 شرکت کننده به صورت کلی آزمایش کرد و کاهش معناداری را در حملات (بحرانهای) دردناک در طول یک و نیم سال نشان داد،میانگین تفاوت(MD): 2.83 (95% فاصله اطمینان (CI): 3.51 - تا 2.15 - ). با این حال، تجزیه و تحلیلها به دلیل دادههای آماری کم، محدود شد. تغییر در پارامترهای گلبول قرمز و شمارش خون متناقض بودند. هیچگونه عوارض جانبی جدی در مطالعه ذکر نشد. مطالعه دوم، یک مطالعه فاز دو برای تعیین دوز سنیکاپوک (کانال مسدود کننده گاردوس) در مقایسه با دارونما بود. در مقایسه با دارونما، دوز بالای سنیکاپوک بهبودی قابلتوجهی را در تغییر سطح هموگلوبین، تعداد و نسبت تراکم گلبولهای قرمز خون، شمارش گلبولهای قرمز خون و شاخصها و هماتوکریت، نشان داد. نتایج با دوز پایین سنیکاپوک مشابه با گروه سنیکاپوک با دوز بالا اما با اندازهای کمتر بود. تفاوتی در وقوع حملات دردناک بین 3 گروه وجود نداشت. مطالعه فاز 3 بعدی از سنیکاپوک همان اوایل فسخ شد چون هیچ تفاوتی بین گروه درمان و کنترل در پیامدهای پایانی اولیه از حملات دردناک مشاهده نشد.
در حالی که نتایج مطالعات در مورد روی (zinc) برای کاهش حملات مربوط به کمخونی داسیشکل دلگرم کننده است، مطالعات چندمرکزی، طولانیمدت و بزرگتر برای ارزیابی اثربخشی این درمانها در افراد مبتلا به کمخونی داسیشکل نیاز بوده است. در حالیکه مطالعه فاز 2 و مطالعات منتهی شده به فاز سوم از سنیکاپوک نشان دادند این دارو بقای گلبولهای قرمز را بهبود میدهد (بسته به دوز دارو)، این امر منجر به حملات دردناک کمتری نشد.
ما همچنان به جستوجو برای شناسایی هرگونه کارآزمایی مرتبط ادامه خواهیم داد. هرچند، ما برای بهروز کردن قسمتهای دیگر مطالعه مروری، تا کارآزماییهای جدید منتشر شوند، برنامهریزی نکردیم.