پیشینه
برنامههای بازتوانی قلبی به ریکاوری حوادث قلبی مانند حمله قلبی، کارگذاری استنت کرونری و جراحی بایپس و کاهش احتمال بیماری بعدی کمک میکند. برنامههای بازتوانی قلبی، این اجزای اصلی را پیشنهاد میدهند: ورزش، آموزش، مدیریت عامل خطرساز و مشاوره/حمایت روانشناختی. علیرغم مزایای بازتوانی قلبی، هر کسی به آن وارد نمیشود و از بین افرادی که این کار را انجام میدهند، بسیاری از افراد به آن پایبند نبوده و برنامه را تکمیل نمیکنند. این مرور، کارآزماییهای استراتژیها را برای استفاده از بازتوانی قلبی ارزیابی کرده بود (ورود، پایبندی و تکمیل).
تاریخ جستوجو
جستوجو تا جولای 2018 بهروز است.
ویژگیهای مطالعه
ما در گستره وسیعی از بانکهای اطلاعاتی علمی به دنبال کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شده (مطالعاتی که شرکتکنندگان را به یکی از دو یا تعداد بیشتری از گروههای درمانی به روش تصادفی اختصاص میدهند) در بزرگسالان (18 سال به بالا) مبتلا به حمله قلبی، مبتلا به آنژین (درد قفسه سینه)، تحت جراحی پیوند عروق کرونر (پروسیجر جراحی که به منظور بهبود جریان خون و تامین اکسیژن برای عضلات قلب، خون را به اطراف بخشهای تنگ شده یا بسته شده شریانهای اصلی منحرف میکند) یا مداخله کرونری از راه پوست (پروسیجری که شریانهای کرونری مسدود را باز میکند)، یا مبتلا به نارسایی قلبی که واجد شرایط برای بازتوانی قلبی بودند، جستوجو کردیم.
نویسندگان مرور 26 کارآزمایی (5299 شرکتکننده) را یافتند که برای ورود به مطالعه مناسب بودند (16 کارآزمایی از مداخلات با هدف پیشرفت ورود به برنامه، هشت کارآزمایی مربوط به مداخلات برای بهبود پایبندی و هفت کارآزمایی از مداخلات به منظور بهبود تکمیل برنامه). این مطالعات روشهای گوناگونی را برای بهبود استفاده مانند ارائه حمایت همتا، آغاز بازتوانی قلبی بلافاصله پس از بستری شدن در بیمارستان، فراهم کردن آموزش به بیمار، پیشنهاد بازتوانی قلبی خارج از محیط بیمارستانی و پیشنهاد برنامههای کوتاهتر یا برنامههای مختص زنان ارزیابی کرده بودند.
نتایج کلیدی
استراتژیهای افزایش ورود به برنامه، به ویژه آنهایی که ارائه دهندگان مراقبت سلامت، پرستاران آموزش دیده یا ارائه دهندگان مراقبت سلامت وابسته را برای مداخله رو‐در‐رو هدف قرار دادند، موثر بودند. مداخلات به منظور افزایش پایبندی به برنامهها و افزایش تکمیل آن موثر بودند، اما اینکه کدام استراتژیهای خاص اجرایی شوند، نامشخص باقیمانده است.
ما هیچ مطالعهای را پیدا نکردیم که اطلاعات پیرامون آسیبهای احتمالی را فراهم کرده باشد و دو مطالعه هزینه این استراتژیها را برای افزایش استفاده از بازتوانی قلبی گزارش کرده بودند. برخی مطالعات، مداخلات را به منظور افزایش استفاده از بازتوانی در زنان و بیماران مسن تدارک دیده بودند. شواهد برای ارزیابی کمی اینکه برنامههای مناسب زنان مرتبط با افزایش استفاده هستند یا خیر، کافی نبودند؛ اما تشویق زنان به نظر کلیدی میرسد. تجزیهوتحلیل کیفی برای شرکتکنندگان مسن نشان داد که حمایت همتا یا ملاقاتهای پس از ترخیص میتواند ورود به برنامه را بهبود دهد و جلسات گروهی که مهارتهای خود‐تنظیمی (self‐regulation) را تقویت میکنند، ممکن است تکمیل برنامه را افزایش دهند.
کیفیت شواهد
اغلب مطالعات وارد شده کیفیت خوبی داشتند (یعنی خطر کم رسیدن به نتیجهگیریهای غلط به خاطر جانبداری توسط محققان). کیفیت شواهد برای ورود به برنامه و پایبندی، پائین و برای تکمیل برنامه متوسط بود. سوگیری انتشار برای ورود به برنامه واضح نبود.