پیشینه
یووئیت (uveitis) گروهی از بیماریهای چشمی ناشی از التهاب (قرمزی و تورم و غیره) را توصیف میکند. یووئیت پنجمین علت شایع از دست دادن بینایی در کشورهای با سطح درآمد بالا است، این بیماری باعث حدود 5% (1 در 20 مورد) تا 20% نابینایی (1 در 5 مورد) میشود و بیشتر بر افراد در سن کار تاثیر میگذارد. در کشورهای با سطح درآمد پائین، یووئیت سبب ایجاد 2.4% (1 در 40 مورد) تا 24% (1 در 4 مورد) نابینایی قانونی میشود. این یافتهها شامل همه انواع یووئیت است (یووئیت عفونی و غیر‐عفونی)، به طوری که احتمالا شیوع یووئیت غیر‐عفونی (موضوع تمرکز این مرور) کمتر از این حد تخمین زده شده است.
در این مرور، ما تنها قادر به تمرکز روی یووئیت خلفی بودیم که در یک منطقه در پشت چشم رخ میدهد و ممکن است مشیمیه، شبکیه چشم و/یا زجاجیه را نیز تحت تاثیر قرار دهد. یووئیت خلفی به تنهایی، در حدود 15% تا 22% (1 در 4 تا 6 مورد) از موارد یووئیت را در برمیگیرد و منجر به حدود 10% (1 در 10 مورد) نابینایی قانونی در ایالات متحده میشود. یووئیت خلفی در درجه اول با درمان سیستمیک (کل بدن، یا از طریق دهان یا تزریق) یا درمان موضعی (فقط در نزدیکی یا اطراف چشم) که التهاب را کاهش میدهند، مانند استروئیدها، درمان میشود.
سوال مطالعه مروری
دستگاههای استروئیدی را که بهطور مستقیم در چشم قرار داده میشوند، با مراقبت درمانی استاندارد برای یووئیت خلفی غیر‐عفونی با هم مقایسه کردیم. همچنین درباره اینکه ایمپلنت استروئید در مقایسه با درمان مراقبتی استاندارد، در درمان یووئیت بهتر است، عوارض جانبی کمتری دارد یا هر دو، بررسی کردیم.
ویژگیهای مطالعه
در این مطالعه، دو کارآزمایی تصادفیسازی و کنترل شده را که ایمپلنت فلوسینولون استوناید (fluocinolone acetonide) را با مراقبت درمانی استاندارد مقایسه کرده بودند، وارد کردیم. این مطالعات شامل 401 شرکتکننده از استرالیا، فرانسه، آلمان، اسرائیل، ایتالیا، پرتغال، عربستان سعودی، اسپانیا، سوئیس، ترکیه، انگلستان، و ایالات متحده هستند که 6 ساله یا مسنتر بودند و به مدت دو سال پیگیری شدند. شواهد تا 6 نوامبر 2015 بهروز است.
نتایج کلیدی
از آنجا که این دو مطالعه برای پاسخ دادن به سوالات کمی متفاوت در مورد ایمپلنت فلوسینولون استوناید طراحی شده بودند، قادر به ترکیب دادههای استخراج شده از این دو مطالعه برای مقایسه اینکه داروها چقدر خوب عمل میکنند، نبودیم. با این حال، قادر به انجام یک آنالیز ترکیبی از عوارض جانبی شایع بودیم که نشان داد شرکتکنندگان گروه ایمپلنت استروئید نسبت به شرکتکنندگان گروه غیر‐ایمپلنت، برای آب مروارید (کدر شدن عدسی چشم) و فشار چشم بالا بیشتر تحت جراحی قرار گرفته بودند. اما قادر به تعیین این موضوع نبودیم که ایمپلنت استروئید بهتر از مراقبت درمانی استاندارد است یا خیر.
کیفیت شواهد
کیفیت کلی شواهد منتشر شده موجود در حال حاضر، در حد متوسط است. این یافتهها نشان میدهد که نتیجهگیریهای به دست آمده از این مرور به احتمال زیاد بر پژوهشهایی که در آینده منتشر خواهد شد، تاثیر مهمی خواهد داشت.