موضوع چیست؟
در سراسر جهان، تقریبا یک زن از هر سه زن غیر‐باردار در سنین باروری کمخون است؛ یعنی گلبول قرمز کمتر یا هموگلوبین کمتری (ماده قرمزی که با اکسیژن ترکیب شده و آن را در سراسر بدن حمل میکند) در هر گلبول قرمز نسبت به حالت طبیعی دارند. اگر چه علل متعددی برای کمخونی وجود دارد، اغلب ناشی از فقر آهن پایدار است. اقدام بالینی استاندارد برای پیشگیری یا درمان کمخونی در زنان، مصرف روزانه مکمل آهن (گاهی اوقات همراه با اسید فولیک و سایر ویتامینها و مینرالها) به مدت سه ماه است. با این حال، این رویکرد اغلب با عوارض جانبی مانند تهوع یا یبوست همراه است. مصرف متناوب مکمل (یعنی، مصرف مکملها به مقدار یک، دو یا سه بار در هفته در روزهای غیر‐متوالی) بهعنوان یک جایگزین موثر و ایمنتر برای مکملروزانه پیشنهاد شده است.
چرا این موضوع مهم است؟
زنان مبتلا به کمخونی ممکن است انرژی کمتری برای انجام کار فیزیکی داشته و مستعد ابتلا به عفونت باشند. اکثر زنان در سراسر جهان در حالی باردار میشوند که کمخون هستند و آنها را در معرض خطر بالای داشتن نوزادان کموزن هنگام تولد و سایر عوارض حین زایمان قرار میدهد.
بعضی از دانشمندان معتقدند که مصرف چند بار آهن در هفته ‐ به جای هر روز ‐ میتواند به زنان مبتلا به کمخونی کمک کند تا احساس بهتری داشته و هموگلوبین خود را بدون ابتلا به عوارض جانبی زیاد بهبود ببخشند. اگر زنان عوارض جانبی کمتری داشته باشند، بیشتر احتمال دارد که مکملهای آهن را بهطور مرتب و در دورههای طولانیتر مصرف کنند.
ما چه شواهدی را یافتیم؟
ما این شواهد را در فوریه 2018 مرور کردیم. ما 25 کارآزمایی تصادفیسازی و کنترل شده (نوعی آزمایش که در آن شرکتکنندگان بهطور تصادفی به یک یا چند گروه درمان اختصاص داده میشوند) را شامل 10,996 زن وارد کردیم. مطالعاتی را وارد کردیم که به بررسی تجویز متناوب مکملهای آهن در برابر عدم مداخله، دارونما (placebo) (قرصهای ساختگی) یا مکملهای مشابه تجویز شده بهصورت روزانه پرداختند. اکثر مطالعات در محیط مدرسه انجام شده و عمدتا از سازمانهای بینالمللی، دانشگاهها، و وزارتخانههای بهداشت کشورها حمایت مالی دریافت کردند. تقریبا یک‐سوم از مطالعات وارد شده منابع مالی خود را اعلام نکردند.
این یافتهها نشان میدهند که زنان دریافتکننده مکملیاری متناوب آهن بهتنهایی، یا در ترکیب با اسید فولیک یا سایر مواد مغذی، کمتر از زنان دریافتکننده مکملهای بدون آهن یا دارونما احتمال داشت که دچار کمخونی و فقر آهن شوند. آنها همچنین دارای غلظتهای بالاتری از هموگلوبین و فریتین (پروتئینی که آهن را حمل میکند) هستند اما عوارض جانبی بیشتری را گزارش کردند.
علاوه بر این، این یافتهها نشان میدهند که مصرف متناوب مکمل در کاهش شیوع کمخونی و افزایش غلظت هموگلوبین، به اندازه مکملیاری روزانه موثر، و با عوارض جانبی کمتری همراه است. همچنین ممکن است خطر ابتلا به فقر آهن را نیز کاهش داده باشد، اما تاثیری بر افزایش غلظت فریتین بیش از دوز روزانه نداشت.
ما شواهد اندکی را در مورد تاثیر مصرف متناوب مکمل در مقایسه با دارونما یا مکملیاری روزانه بر کمخونی ناشی از فقر آهن، موربیدیتی به هر علتی، پیامدهای بیماری، پایبندی به درمان، بهرهوری اقتصادی، و عملکرد کاری یافتیم.
این موضوع به چه معنا است؟
مصرف متناوب مکمل آهن در زنان در دوره قاعدگی میتواند مداخله موثری برای کاهش کمخونی و بهبود غلظت هموگلوبین در مقایسه با عدم درمان، دارونما یا مکملیاری روزانه باشد. مصرف متناوب مکملیاری ممکن است با عوارض جانبی کمتری در مقایسه با مکملیاری روزانه همراه باشد. یافتهها تحت تاثیر نحوه تجویز مکملها به میزان یک یا دو بار در هفته، به مدت کمتر یا بیشتر از سه ماه، حاوی کمتر یا بیشتر از 60 میلیگرم آهن المنتال در هفته، یا تجویز برای جمعیتهایی با درجههای مختلف کمخونی در خط پایه (نقطه شروع برای انجام مقایسهها) قرار نگرفتند. بهطور کلی کیفیت پایه شواهد پائین بود.