36 RCT (8125 زن) را وارد مرور کردیم. کیفیت شواهد از بسیار پائین تا متوسط بود. محدودیتهای اصلی خطر سوگیری (bias) (همراه با گزارشدهی ضعیف روشها) و عدم دقت بودند.
نرخ تولد زنده: شواهد کافی برای تعیین اینکه بین rLH همراه با rFSH در برابر rFSH تنها در نرخ تولد زنده تفاوتی بوده یا خیر، وجود نداشت (OR: 1.32؛ 95% CI؛ 0.85 تا 2.06؛ n = 499؛ 4 مطالعه؛ I2 = 63%؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین). شواهد نشان میدهد که اگر نرخ تولد زنده پس از درمان با rFSH بهتنهایی 17% باشد، با استفاده از rLH همراه با rFSH بین 15% تا 30% خواهد بود.
OHSS: بین rLH همراه با rFSH در برابر rFSH تنها در نرخ OHSS ممکن است تفاوتی اندک یا عدم تفاوت وجود داشته باشد (OR: 0.38؛ 95% CI؛ 0.14 تا 1.01؛ 2178 = N؛ 6 مطالعه؛ I2 = 10%؛ شواهد با کیفیت پائین). شواهد نشان میدهد که اگر نرخ OHSS بعد از درمان با rFSH تنها 1% باشد، این مقدار با استفاده از rLH همراه با rFSH بین 0% تا 1% خواهد بود.
نرخ تداوم بارداری: استفاده از rLH همراه با rFSH احتمالا نرخ تداوم بارداری را در مقایسه با rFSH تنها بهبود میدهد (OR: 1.20؛ 95% CI؛ 1.01 تا 1.42؛ 3129 شرکتکننده؛ 19 مطالعه؛ I2 = 2%؛ شواهد با کیفیت متوسط). شواهد نشان میدهد که اگر نرخ تداوم بارداری پس از درمان با rFSH تنها 21% باشد، با استفاده از rLH همراه با rFSH بین 21% و 27% خواهد بود.
نرخ سقط جنین: استفاده از rLH همراه با rFSH در مقایسه با rFSH تنها احتمالا تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در نرخ سقط جنین ایجاد کند (OR: 0.93؛ 95% CI؛ 0.63 تا 1.36؛ 1711 = n؛ 13 مطالعه؛ I2 = 0%؛ شواهد با کیفیت متوسط). شواهد نشان میدهد که اگر نرخ سقط بعد از درمان با rFSH تنها، 7% باشد، نرخ سقط بعد از درمان با rLH همراه با rFSH بین 4% تا 9% خواهد بود.
نرخ کنسل شدن بارداری: بین rLH همراه با rFSH در برابر rFSH تنها در نرخ کنسل شدن به علت پاسخ کم ممکن است تفاوتی اندک یا عدم تفاوت وجود داشته باشد (OR: 0.77؛ 95% CI؛ 0.54 تا 1.10؛ 2251 = n؛ 11 مطالعه؛ I2 = 16، شواهد با کیفیت پائین). شواهد نشان میدهد که اگر خطر کنسل شدن به دلیل پاسخ کم پس از درمان با rFSH تنها 7% باشد، با استفاده از rLH همراه با rFSH بین 4% و 7% خواهد بود.
ما مطمئن نیستیم که استفاده از rLH همراه با rFSH باعث بهبود نرخ کنسل شدن به دلیل OHSS قریبالوقوع در مقایسه با rFSH تنها میشود یا خیر. استفاده از یک مدل اثر‐ثابت (fixed effect model) مزیتی را در گروه ترکیبی نشان داد (OR: 0.60؛ 95% CI؛ 0.40 تا 0.89؛ 2976 = n؛ 8 مطالعه؛ I2 = 60%؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین) اما استفاده از یک مدل اثرات تصادفی (random effects model) از این نتیجهگیری که تفاوتی بین گروهها بود حمایت نکرد (OR: 0.82؛ 95% CI؛ 0.34 تا 1.97).