ما 18 RCT را وارد کردیم که به مقایسه رژیمهای مختلف درمانی چرخهای برای FET در 3815 زن پرداختند. کیفیت شواهد پائین یا بسیار پائین بود. محدودیتهای اصلی عبارت بودند از عدم وجود گزارش از پیامدهای بالینی مهم، گزارشدهی ضعیف از روشهای مطالعه و عدم دقت به دلیل نرخ پائین رویدادها. هیچ اطلاعات خاصی را برای زنانی که تخمکگذاری نداشتند، پیدا نکردیم.
1. مقایسههای FET با چرخه طبیعی
FET با چرخه طبیعی در مقابل HT FET
هیچ مطالعهای نرخ تولد زنده، نرخ سقط جنین یا بارداری پایدار را گزارش نکرد.
هیچ شواهدی مبنی بر تفاوت در نرخ بارداری چند‐قلویی بین زنان در چرخههای طبیعی و افرادی با چرخه HT FET وجود نداشت (نسبت شانس (OR): 2.48؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.09 تا 68.14؛ 1 RCT؛ n = 21، شواهد با کیفیت بسیار پائین).
FET با چرخه طبیعی در مقابل HT به علاوه سرکوب GnRHa
هیچ شواهدی مبنی بر تفاوت در نرخ تولد زنده (OR: 0.77؛ 95% CI؛ 0.39 تا 1.53، 1 RCT؛ n = 159، شواهد با کیفیت پائین) یا بارداری چند‐قلویی (OR: 0.58؛ 95% CI؛ 0.13 تا 2.50، 1 RCT؛ n = 159، شواهد با کیفیت پائین) بین زنانی با چرخه طبیعی FET و افرادی با چرخههای HT FET همراه با سرکوب GnRHa دیده نشد. هیچ مطالعهای سقط جنین یا بارداری پایدار را گزارش نکرد.
FET با چرخه طبیعی در مقابل FET با چرخه طبیعی اصلاح شده (محرک گنادوتروفین کوریونیک انسانی (HCG))
هیچ شواهدی مبنی بر تفاوت در نرخ تولد زنده (OR: 0.55؛ 95% CI؛ 0.16 تا 1.93، 1 RCT؛ n = 60، شواهد با کیفیت بسیار پائین) یا سقط جنین (OR: 0.20؛ 95% CI؛ 0.01 تا 4.13، 1 RCT؛ n = 168، شواهد با کیفیت بسیار پائین) بین زنان در چرخههای طبیعی و زنان در چرخههای طبیعی با محرک HCG به دست نیامد. با این حال، شواهدی با کیفیت بسیار پائین نشان میدهد که زنان در چرخههای طبیعی (بدون محرک HCG) ممکن است نرخ بالاتری از بارداری پایدار داشته باشند (OR: 2.44؛ 95% CI؛ 1.03 تا 5.76، 1 RCT؛ n = 168). هیچ دادهای در مورد بارداری چند‐قلویی موجود نبود.
2. مقایسههای FET با چرخه طبیعی اصلاح شده
FET با چرخه طبیعی اصلاح شده (محرک HCG) در مقابل HT FET
هیچ شواهدی مبنی بر تفاوت در نرخ تولد زنده (OR: 1.34؛ 95% CI؛ 0.88 تا 2.05، 1 RCT؛ n = 959، شواهد با کیفیت پائین) یا بارداری پایدار (OR: 1.21؛ 95% CI؛ 0.80 تا 1.83، 1 RCT؛ n = 959، شواهد با کیفیت پائین) میان زنان در چرخههای طبیعی اصلاح شده و کسانی که HT دریافت کردند، به دست نیامد. هیچ دادهای برای سقط جنین یا بارداری چند‐قلویی وجود نداشت.
FET با چرخه طبیعی اصلاح شده (تحریک HCG) در برابر HT همراه با سرکوب GnRHa
هیچ شواهدی مبنی بر وجود اختلاف میان دو گروه از نظر نرخهای تولد زنده (OR: 1.11؛ 95% CI؛ 0.66 تا 1.87، 1 RCT؛ n = 236؛ شواهد با کیفیت پائین)، یا سقط جنین (OR: 0.74؛ 95% CI؛ 0.25 تا 2.19، 1 RCT؛ n = 236؛ شواهد با کیفیت پائین) وجود نداشت. هیچ دادهای برای بارداری پایدار یا بارداری چند‐قلویی به دست نیامد.
3. مقایسههای HT FET
HT FET در مقابل HT همراه با سرکوب GnRHa
HT بهتنهایی در مقایسه با HT همراه با سرکوب GnRHa با نرخ پائینتری از تولد زنده همراه بود (OR: 0.10؛ 95% CI؛ 0.04 تا 0.30، 1 RCT؛ n = 75، شواهد با کیفیت پائین). هیچ شواهدی مبنی بر وجود تفاوت میان گروهها از نظر سقط جنین (OR: 0.64؛ 95% CI؛ 0.37 تا 1.12، 6 RCT؛ n = 991؛ I2 = 0%؛ شواهد با کیفیت پائین)، یا بارداری پایدار (OR: 1.72؛ 95% CI؛ 0.61 تا 4.85، 1 RCT؛ n = 106، شواهد با کیفیت بسیار پائین) وجود نداشت.
هیچ دادهای در مورد بارداری چند‐قلویی موجود نبود.
4. مقایسههای زیر‐گروههای FET با القای تخمکگذاری
گنادوتروفین انسانی منوپوزال (HMG) در برابر کلومیفن همراه با HMG
HMG بهتنهایی در مقایسه با کلومیفن در ترکیب با HMG با میزان بالاتری از نرخ تولد زنده همراه بود (OR: 2.49؛ 95% CI؛ 1.07 تا 5.80، 1 RCT؛ n = 209، شواهد با کیفیت بسیار پائین). هیچ شواهدی مبنی بر وجود تفاوت میان گروهها از نظر سقط جنین (OR: 1.33؛ 95% CI؛ 0.35 تا 5.09، 1 RCT؛ n = 209، شواهد با کیفیت بسیار پائین)، یا بارداری چند‐قلویی (OR: 1.41؛ 95% CI؛ 0.31 تا 6.48، 1 RCT؛ n = 209، شواهد با کیفیت بسیار پائین) وجود نداشت.
هیچ دادهای در مورد بارداری پایدار در دسترس نبود.