پیشینه
سندرم دیسترس تنفسی حاد (acute respiratory distress syndrome; ARDS) یک وضعیت تهدید کننده حیات است. مشخصه آن التهاب حاد ریوی، ریههای خشک (stiff) که منجر به افزایش کار تنفسی میشود، و کاهش توانایی ریهها برای اکسیژنرسانی کافی به خون است، افرادی که از آن جان سالم به در میبرند. ممکن است کیفیت زندگی پائینی داشته باشند. افراد مبتلا به ARDS معمولا برای پیشگیری از مرگومیر به یک تنفس دهنده مصنوعی نیاز دارند. ونتیلاسیون نوسانی با فرکانس بالا (high‐frequency oscillation; HFO) با ونتیلاسیون متداول که در آن نفسهای بسیار کوتاه به صورت بسیار سریع داده میشوند، متفاوت است (180 تا 900 نفس در دقیقه). HFO با ایجاد یک فشار مثبت مداوم در راههای هوایی فرد به باز کردن بافت ریه کلاپس شده کمک میکند. به منظور بررسی تاثیر HFO در بهبود پیامدهای بالینی (شامل پیشگیری از مرگومیرها) کودکان و بزرگسالان مبتلا به ARDS، در مقایسه با ماشینهای تنفسی متداول، یک مرور سیستماتیک انجام دادیم.
ویژگیهای مطالعه
10 کارآزمایی تصادفیسازی و کنترل شده (randomised controlled trials; RCTs) را در این مرور بهروز شده وارد کردیم، که شامل 1850 شرکتکننده بودند. یک کارآزمایی بزرگ به دلیل افزایش شمار مرگومیرها میان شرکتکنندگانی که برای دریافت HFO تصادفیسازی شده بودند، به طور زودهنگام متوقف شد. چهار کارآزمایی حداقل مقداری تامین بودجه را توسط تولید کنندگان ونتیلاتورهای HFO گزارش کرده بودند.
نتایج کلیدی
در هشت کارآزمایی که 1779 شرکتکننده داشتند، HFO خطر مرگومیر در بیمارستان را کاهش نداد. توانایی ریهها برای اکسیژندار کردن خون، که پس از تصادفیسازی طی 24 تا 72 ساعت از ونتیلاسیون اندازهگیری شده بود، در افرادی که HFO دریافت کرده بودند 18% تا 26% بهتر بود. HFO تاثیری بر کاهش زمان نیاز به ماشینهای تنفس مصنوعی نداشت. خطر بروز عوارض جانبی، شامل فشار خون پائین یا آسیب ثانویه به ریه در اثر فشار بالای راه هوایی، افزایش پیدا نکرده بود.
کیفیت شواهد
بین کارآزماییهای بالینی که تاثیر HFO را بر خطر مرگومیر در شرکتکنندگان مبتلا به ARDS گزارش کرده بودند، ناهمگونی قابل توجهی وجود داشت. کیفیت شواهد برای پیامدهایی که برای بیماران بسیار مهم بودند، در سطح بسیار پائین بود. این مساله ناشی از نبود دقت و هماهنگی بود، و نیز به این دلیل بود که در بیشتر موارد روشهای استفاده شده به وسیله محققین طی کارآزماییهای بالینی از بالاترین استاندارد برخوردار نبود. بنابراین در مورد تاثیر HFO بر مرگومیر، عدم‐قطعیت قابل توجهی وجود دارد. انجام کارآزماییهای تصادفیسازی شده بیشتر میتواند این یافتهها را تغییر دهد.