موضوع
گلیوماها (gliomas) تومورهای اولیه مغزی هستند که از سلولهای حمایت کننده از مغز یا عصب نخاعی نشات میگیرند. سازمان جهانی بهداشت این وضعیت را بر اساس شکل ظاهری آنها در زیر میکروسکوپ، به صورت گلیوما با درجه پائین و گلیوما با درجه بالا طبقهبندی میکند. میان گلیوما با درجات بالاتر و بروز پیامدهای بدتر همبستگی وجود دارد. یکی از پیامدها عود گلیوما است.
هدف مطالعه مروری
گلیومای عود کننده با درجه بالا دارای پیشآگهی بسیار ضعیفی است. گزینههای درمانی در زمان عود محدود میشوند. PCV یک شیمیدرمانی چند‐دارویی بر پایه نیتروزوئرا (nitrosourea‐based multi‐drug chemotherapy) است که میتواند در زمان عود ضایعه استفاده شود. رژیم چند‐دارویی سلولهای سرطانی را با استفاده از بیش از یک روش از بین برده و بنابراین فرض میشود که اثربخشتر است. دانش لازم درباره اثربخشی و عوارض جانبی PCVها زمانی که برای درمان HGG عود کننده استفاده میشود، وجود ندارد.
یافتههای اصلی چه هستند؟
ما در این مرور دو کارآزمایی تصادفیسازی و کنترل شده را به دست آوردیم که PCV را در بیماران مبتلا به HGG عود کننده مطالعه کرده بودند. بازوی مقایسه کننده در یک مطالعه تموزولوماید (temozolomide; TMZ) و در مطالعه دیگر شیمیدرمانی چند‐دارویی «هشت دارو در یک روز» بود. نتایج به دست آمده از دو کارآزمایی ترکیب نشدند، زیرا آنها PCV را با درمانهای مختلفی مقایسه کرده بودند.
کیفیت شواهد چگونه است؟
از آنجایی که نتیجهگیری به دست آمده به دلیل کوچک بودن و نداشتن قدرت تشخیص تفاوتهای معنیدار در یکی از کارآزماییها، بر مبنای تجزیهوتحلیل فقط یک کارآزمایی تکی قرار دارند، بهتر است با احتیاط انجام شود. نتایج مربوط به عوارض جانبی و QoL بر مبنای تجزیهوتحلیل یک کارآزمایی تکی قرار دارند. نسبت شرکتکنندگانی که حوادث جانبی را به دنبال استفاده از PCV تجربه کرده بودند، با شرکتکنندگان دریافت کننده TMZ مشابه بود. نمرات QoL در گروه TMZ بالاتر بودند، اما به لحاظ بالینی معنیدار نبودند. شواهد مربوط به بقای کلی، بقای بدون پیشرفت بیماری، سمیّت شیمیدرمانی را در سطح متوسط و شواهد مربوط به QoL را در سطح پائین ارزیابی کردیم.
نتیجهگیریها چه هستند؟
بیماران مبتلا به HGG با تجربه انجام شیمیدرمانی در اولین عود ضایعه پس از درمان با PCV یا TMZ، دارای پیامدهای مشابهی به لحاظ بقا و زمان طی شده تا پیشرفت بیماری هستند. حوادث جانبی بین TMZ و PCV مشابه هستند و نمرات QoL در بین این دو روش درمانی به لحاظ آماری معنیدار بوده اما به لحاظ بالینی معنیدار نیستند. این نتایج برای بیماران مبتلا به HGG عود کننده ما کاربردی نیستند، زیرا بیشتر آنها پس از تشخیص اصلی به عنوان درمان استاندارد شیمیدرمانی دریافت خواهند کرد. شرکتکنندگان در این کارآزمایی قبل از عود فقط پرتودرمانی دریافت کرده بودند. مارکرهای مولکولی که در حال حاضر استاندارد درمانی به شمار میروند، در تصمیمگیری استفاده نشده بودند.