پیشینه
شواهد تحقیقاتی نشان میدهند که رقیقکنندههای خون، با پیشگیری از تشکیل لختههای خونی تهدید کننده حیات، میتوانند به بهبود بقای بیماران مبتلا به سرطان کمک کرده و همچنین ممکن است اثر ضد‐سرطانی مستقیم داشته باشند. با این حال، این دسته از داروها میتوانند باعث افزایش خطر خونریزی نیز شوند، که شاید جدی بوده و بقای بیمار را کاهش دهند. از این رو، مهم است که جوانب مثبت و منفی درمان شناخته شود تا بیماران و پزشکانشان بتوانند از تعادل میان خطرات و منافع درمان آگاه باشند.
ویژگیهای مطالعه
منابع علمی را برای یافتن مطالعات تجویز ضد‐انعقادها در افراد مبتلا به سرطان جستوجو کردیم. شواهد تا 14 آگوست 2017 بهروز است. ما 19 کارآزمایی واجد شرایط را وارد کردیم.
نتایج کلیدی
ما 19 کارآزمایی را شامل 9650 شرکتکننده مبتلا به سرطان انتخاب کردیم. اکثر کارآزماییها شامل شرکتکنندگان مبتلا به انواع مختلف سرطان، به ویژه سرطان ریه سلول کوچک، سرطان سلول غیر‐کوچک ریه، و پانکراس بودند. کلیه مطالعات انجام شده در این پژوهش در کلینیکهای سرپایی انجام شدند. نتایج نشان میدهند که تاثیر رقیقکنندههای خونی تزریقی بر میزان بقای بیماران نامشخص است، اما اگر تاثیری هم وجود داشته باشد، اندازه آن کوچک است. همچنین نتایج حاکی از آن هستند که رقیقکنندههای خونی تزریقی باعث کاهش خطر لخته شدن خون تا حدود نیمی از موارد و احتمالا منجر به افزایش خطر خونریزی شدید و خفیف، به ترتیب، تا 4 مورد بیشتر در هر 1000 نفر و 17 مورد بیشتر در هر 1000 نفر میشوند. تاثیر این نوع مداخله بر کیفیت زندگی نامشخص است.
قطعیت شواهد
قطعیت شواهد را برای VTE علامتدار و خونریزی خفیف در سطح بالا، و برای مورتالیتی، خونریزی شدید و کیفیت زندگی در حد متوسط در نظر گرفتیم.
یادداشت سردبیری: این یک مرور سیستماتیک زنده و پویا (living systematic review) است. مرورهای سیستماتیک پویا، یک رویکرد جدید برای بهروزرسانی مرور هستند، که در آن مطالعه مروری بهطور مستمر بهروزرسانی شده، و شواهد مرتبط جدید به محض در دسترس قرار گرفتن، در آن ادغام میشوند. لطفا برای بررسی وضعیت فعلی این مرور به بانک اطلاعاتی مرورهای نظاممند کاکرین (Cochrane Database of Systematic Reviews) مراجعه کنید.