این مرور اثرات ورزش ایروبیک را برای بزرگسالان مبتلا به فیبرومیالژی خلاصه میکند.
ورزشهای ایروبیک چه هستند؟
ورزشهای ایروبیک مانند پیادهروی و شنا باعث تنفس سختتر و سریعتر ضربان قلب نسبت به حالت استراحت میشوند. منافع انجام ورزش هوازی عبارت بود از تقویت قلب و بهبود گردش خون، کاهش فشار خون و کمک به کنترل قند خون و وزن.
فیبرومیالژی چه مشکلاتی را ایجاد میکند؟
افراد مبتلا به فیبرومیالژی درد مزمن بدن دارند و اغلب با افزایش در خستگی (احساس خستگی)، سفتی بدن، افسردگی و مشکلات خواب دستوپنجه نرم میکنند.
ویژگیهای مطالعه
تا جون 2016 مطالعات را جستوجو کردیم و 13 مطالعه (839 نفر) را یافتیم. بیشتر مطالعات (61.5%) فقط شامل شرکتکنندگان زن بودند. متوسط سن شرکتکنندگان 41 سال بود (حداقل 32 تا حداکثر 56 سال). با توجه به معیارهای ورود و خروج، اکثر شرکتکنندگان قبل از شروع مطالعه ورزشی را انجام نداده بودند.
مداخلات ایروبیک با کنترلها (لیست انتظار، درمان معمول، فعالیتهای روزمره معمول) بیش از شش تا 24 هفته مقایسه شدند. بهطور متوسط جلسات ورزشی دو تا سه بار در هفته به مدت 35 دقیقه در هر جلسه ارائه شد. تمرینات شامل پیادهروی، دوچرخهسواری، دویدن و انجام ایروبیک کم‐اثر (low‐impact) و ورزش در آب بودند. شرکتکنندگان با شدتهای مختلف ورزش میکردند، از سبک شروع کرده و همچنان که مطالعه پیشرفت میکرد شدت ورزش را افزایش میدادند. تمام برنامهها تحت نظارت بودند.
نتایج کلیدی در پایان دوره درمان
یافتههای ورزش ایروبیک در مقایسه با کنترلهای بدون ورزش، اولویتبندی شده و بهطور کامل در اینجا ارائه میشوند. شواهدی با کیفیت متوسط نشان داد که ورزش هوازی کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (HRQL) را بهبود داد، و شواهدی با کیفیت پائین نیز بهبود عملکرد فیزیکی و کاهش درد، خستگی و سفتی بدن را در مقایسه با کنترل نشان دادند. تعداد مشابهی از افراد از گروه مداخلات ایروبیک و گروه مقایسه خارج شدند. عوارض جانبی خفیف گزارش شد، اما گزارشها در این مطالعات متناقض بودند.
چهار مطالعه اثرات درازمدت را در 24 تا 208 هفته پس از این که مداخله پایان یافت، جستوجو کردند. آنها منافعی را برای درد و عملکرد فیزیکی بین ورزشکاران گزارش کرده و هیچ اثر دیگری را ذکر نکردند.
بهترین برآوردها از آنچه که برای افراد مبتلا به فیبرومیالژی اتفاق افتاد، زمانی که تمرین ایروبیک را انجام دادند در مقایسه با زمانی که مداخلات کنترل را دریافت کردند
هر پیامد زیر در مقیاس 0 تا 100 اندازهگیری شد، نمرات پائینتر بهتر بودند.
HRQL پس از 12 تا 24 هفته: افرادی که ورزش میکردند 7% بهتر بودند (یا 7 نقطه، از 3 تا 13 نقطه) و HRQL آنها 48 نقطه در برابر 56 نقطه در گروه کنترل ارزیابی شد.
درد پس از 6 تا 24 هفته: افرادی که ورزش میکردند 11% بهتر بودند (یا 11 نقطه، از 4 تا 18 نقطه) و درد آنها 56 نقطه در برابر 65 نقطه در گروه کنترل ارزیابی شد.
خستگی پس از 14 تا 24 هفته: افرادی که ورزش میکردند 6% بهتر بودند (یا 6 نقطه، از 12 نقطه بهتر تا 0.3 نقطه بدتر) و خستگی آنها 63 نقطه در برابر 68 نقطه در گروه کنترل ارزیابی شد.
سفتی بدن پس از 16 هفته: افرادی که ورزش میکردند 8% بهتر بودند (یا 8 نقطه، از 1 تا 15) و سفتی بدن آنها 61 نقطه در برابر 69 نقطه در گروه کنترل ارزیابی شد.
عملکرد فیزیکی پس از 8 تا 24 هفته: گروه تمرین هوازی 10% بهتر بود (یا 10 نقطه، از 15 تا 5) و عملکرد فیزیکی شرکتکنندگان 37 نقطه در برابر 46 نقطه در گروه کنترل ارزیابی شد.
دیگر نتایج
کنارهگیری از درمان
در مجموع 20 نفر از 100 نفر از گروه هوازی (ایروبیک) در مقایسه با 17 نفر از 100 نفر از گروه کنترل به هر دلیلی حذف شدند (3% بیشتر، از 3% کمتر تا 12% بیشتر).
عوارض جانبی
ما اطلاعات دقیقی در مورد عوارض جانبی مرتبط با تمرین هوازی نداریم. بعضی از گزارشها، افزایش درد و خستگی را تشریح کردند و یکی از 496 شرکتکننده حین انجام تمرین هوازی، با شکستگی استرسی استخوان کف پا (metatarsal) مواجه شد. این امر ممکن است، شانسی اتفاق افتاده باشد.
کیفیت شواهد
شواهد نشان میدهد که ورزش ایروبیک ممکن است HRQL، درد، سفتی بدن و عملکرد فیزیکی را بهبود بخشد و احتمالا منجر به خروج تعداد مشابهی از افراد از هر گروه شود. نظر نمیرسد که تمرین ایروبیک، خستگی را بهبود بخشد. سطح کیفیت شواهد به دلیل تعداد اندک افراد مورد مطالعه، برخی از مسائل مربوط به طراحی مطالعه و قطعیت پائین نتایج، پائین یا متوسط، ارزیابی شدند.