موضوع
بخش عمدهای از افراد مبتلا به سرطان با تشخیص گسترش سرطان (متاستازها) به مغز روبهرو خواهند شد. رادیوتراپی معمولا برای درمان متاستازهای مغزی استفاده میشود.
هدف مطالعه مروری
ما این مرور را برای تعیین اثربخشی و عوارض جانبی رادیوتراپی کل مغز (whole brain radiotherapy; WBRT) انجام دادیم که به تنهایی یا در ترکیب با سایر درمانها برای بزرگسالان مبتلا به متاستازهای متعدد مغزی ارائه میشود.
یافتههای اصلی چه هستند؟
این مرور 54 کارآزمایی منتشر شده را شامل 11,898 شرکتکننده وارد کرد.
دادهها هیچ فواید آشکار بیشتری را از برنامههای دوز تغییر یافته WBRT در مقایسه با برنامههای دوز استاندارد آن نشان نمیدهند.
استفاده از سایر روشهای درمانی مانند شیمیدرمانی، حساس کنندههای اشعه، و عوامل هدفمند مولکولی در ترکیب با WBRT هنوز مزیتی را نشان ندادهاند.
تقویت اثرات رادیوسرجری (radiosurgery) با WBRT باعث بهبود بقا در افراد منتخب مبتلا به متاستازهای متعدد مغزی نمیشود. هنگامی که WBRT به رادیوسرجری اضافه شد، کنترل موضعی و کنترل دوردست مغز را بهبود میبخشد. با این حال، پیامدهای عصبیشناختی (neurocognitive) در افراد انتخاب شده تحت درمان با رادیوسرجری به تنهایی، در مقایسه با WBRT و رادیوسرجری، بهتر هستند.
برای افراد منتخب مبتلا به سرطان ریه غیر‐سلول کوچک متاستاتیک به مغز، بقای بیماران درمان شده با WBRT و مراقبت حمایتی مطلوب، ممکن است بهتر از مراقبت حمایتی مطلوب به تنهایی نباشد.
کیفیت شواهد
مطالعات شواهدی را با قطعیت متوسط تا بالا ارائه دادهاند.
نتیجهگیریها چه هستند؟
طرحهای تقسیم دوز بیولوژیکی بالاتر تغییر یافته WBRT، همانطور که در کارآزماییهای تصادفیسازی شده گزارش شد، در مقایسه با درمان استاندارد (3000 سانتیگِرِی (cGy) در 10 کسر روزانه، یا 2000 سانتیگِرِی در 4 یا 5 کسر روزانه)، هیچ مزیتی را برای بقای کلی بیماران، عملکرد نورولوژیکی، یا کنترل نشانهها ایجاد نکردند. با این حال، بقای کلی و عملکرد نورولوژیکی برای طرحهای تقسیم دوز بیولوژیکی پائینتر WBRT نسبت به برنامههای دوز استاندارد، بدتر بود.
افزودن WBRT به رادیوسرجری باعث بهبود کنترل موضعی و دوردست مغز (یعنی عدم وجود ضایعات جدید داخل جمجمهای در محل ضایعات درمان شده یا خارج از آن پس از درمان) میان افراد منتخب مبتلا به متاستازهای مغزی شد، اما محققان پیامدهای شناختی بدتر و عدم تفاوت را در بقای کلی گزارش کردند.
افراد منتخب مبتلا به متاستازهای متعدد مغزی ناشی از سرطان ریه غیر‐سلول کوچک، در صورت دریافت مراقبتهای حمایتی مطلوب و حذف WBRT، ممکن است تفاوتی را در بقای کلی خود نشان ندهند.
استفاده از سایر روشهای درمانی (حساس کنندههای اشعه، شیمیدرمانی، یا عوامل هدفمند مولکولی) همراه با WBRT به صورت آزمایشی باقی میمانند.
برای ارزیابی استراتژیهای محافظت از زوال شناختی ناشی از WBRT، انجام کارآزماییهای بیشتر ضروری است. همچنین، کارآزماییهای آینده باید افراد مبتلا به متاستازهای مغزی را با تمرکز بر ویژگیهای پیشبینی کننده و خصوصیات تومور بررسی کنند.