پیشینه
صرع اختلالی است که در آن تشنجهای مکرر به دلیل تخلیههای الکتریکی غیرطبیعی در مغز ایجاد میشود. افراد مبتلا به صرع ممکن است با انواع مختلفی از ناهنجاریهای ایمونولوژیکی تظاهر یابند. بیشتر تشنجها با داروهای ضدصرع قابل کنترل هستند، اما گاهیاوقات تشنجهایی ایجاد میشوند که به این داروها مقاوم هستند. افراد ممکن است به درمانهای دیگری، از قبیل ایمونوگلوبولینهای داخل وریدی (IVIg)، نیاز داشته باشند. IVIg یک محصول خونی استریل و خالص است که از پلاسمای اهدا کنندگان خون استخراج میشود. درمان IVIg ممکن است یک رویکرد ارزشمند را ارائه دهد و اثربخشی آن کاربردهای مهمی برای مدیریت صرع دارد.
این مطالعه مروری اثربخشی IVg را بهعنوان درمانی برای کنترل صرع ارزیابی کرد. فقط یک مطالعه (61 شرکتکننده)، که اثربخشی درمان IVIg را بهعنوان یک افزودنی، با یک افزودنی دارونما (placebo) در بیماران مبتلا به صرع مقاوم به دارو مقایسه کرد، وارد شد.
نتایج
نتایج این مطالعه مروری نشان میدهند که هیچ شواهد قانعکنندهای برای حمایت از استفاده از IVIg بهعنوان یک درمان برای بیماری صرع وجود ندارد و کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شده بیشتری مورد نیاز است.
قطعیت شواهد
این مطالعه واردشده در معرض خطر پایین تا نامشخص سوگیری (bias) قرار داشت. قطعیت شواهد با استفاده از روششناسی GRADE پایین در نظر گرفته شدند. این بدان معنی است که اثر واقعی ممکن است به میزان قابل ملاحظهای از آنچه یافت شد، متفاوت باشد.
شواهد تا 20 دسامبر 2018 بهروز است.