سوال مطالعه مروری
ما شواهدی را بررسی کردیم که نشان میدهد فشار هوا به داخل ریهها به صورت مکانیکی از طریق ماسک، به پاکسازی مخاط، بهبود تنفس در طول شب، کاهش نارسایی تنفسی و بهبود تحمل ورزش کمک میکند.
پیشینه
با تشدید فیبروز سیستیک، تنفس دشوار میشود که نشاندهنده شروع نارسایی تنفسی است (دیاکسید کربن بیش از حد و اکسیژن غیرکافی در خون). با پیشرفت نارسایی تنفسی، افراد ممکن است دچار تنگی نفس شده و در پاکسازی مخاط دچار مشکل شوند. نارسایی تنفسی در نهایت منجر به مرگ میشود.
ونتیلاسیون غیرتهاجمی، هوای اتاق یا اکسیژن را از طریق ماسک اداره میکند و برای کمک به افراد مبتلا به فیبروز سیستیک شدیدتر برای پاکسازی مجاری هوایی از مخاط و بهبود تنفس در هنگام خواب استفاده شده است؛ همچنین ممکن است به بهبود ظرفیت ورزش کمک کند. دقیقا مشخص نیست که این کار چگونه عمل میکند، اما ممکن است خستگی عضلات تنفسی را کاهش دهد، باعث شود راههای هوایی در طول بازدم طولانیمدت بسته نشوند و تلاش لازم را برای حفظ ونتیلاسیون و سطح اکسیژن کاهش دهد. زمانی که ماهیچههای تنفسی ضعیف هستند، زمانی که فرد در پاکسازی مخاط با استفاده از دیگر تکنیکهای پاکسازی راه هوایی مشکل دارد یا زمانی که سطوح بالای دیاکسید کربن در خون هنگام خواب یا حین ورزش وجود دارند، انجام درمان توصیه میشود.
این مطالعه یک بهروزرسانی از مرور کاکرین است که پیش از این منتشر شد.
تاریخ جستوجو
شواهد تا 08 آگوست 2016 بهروز است.
ویژگیهای مطالعه
این مرور شامل 10 کارآزمایی (191 فرد مبتلا به فیبروز سیستیک) است ‐ هفت جلسه تک درمانی و یک کارآزمایی دو هفتهای، یک کارآزمایی شش هفتهای و یک کارآزمایی سه ماهه. شش کارآزمایی تک درمانی، کارآزمایی دو هفتهای و کارآزمایی سه ماهه، ونتیلاسیون غیرتهاجمی را با دیگر تکنیکهای پاکسازی راه هوایی مقایسه کردند. دو کارآزمایی تک درمانی و کارآزمایی شش هفتهای، ونتیلاسیون غیرتهاجمی را برای پشتیبانی تنفسی در طول شب در مقایسه با اکسیژن یا هوای معمولی اتاق مقایسه کردند. یک کارآزمایی تک درمانی، استفاده از ونتیلاسیون غیرتهاجمی را بدون درمان بیشتر در طول انجام تست ورزش مقایسه کرد.
نتایج کلیدی
کارآزماییهای تک درمانی از ونتیلاسیون غیرتهاجمی برای پاکسازی راه هوایی نشان دادند که انجام این تست ممکن است با ونتیلاسیون غیرتهاجمی آسانتر باشد و افراد مبتلا به فیبروز سیستیک ممکن است آن را به روشهای دیگر ترجیح دهند. ما نتوانستیم شواهدی را بیابیم که نشان دهد ونتیلاسیون غیرتهاجمی میزان مخاط سرفهشده را افزایش میدهد، اما برخی معیارهای عملکرد ریه را حداقل در کوتاهمدت بهبود بخشید. کارآزمایی دو هفتهای مزایای واضحی را بین گروهها نشان نداد. کارآزمایی سه ماهه اولیه، بهبودی را در شاخص پاکسازی ریه گزارش کرد. یک بیمار در یکی از این کارآزماییها، بروز درد را در تست عضلات تنفسی گزارش کرد.
سه کارآزمایی با مقایسه استفاده از پشتیبانی ونتیلاسیون غیرتهاجمی در طول شب، به اندازهگیری عملکرد ریه، کیفیت زندگی و سطوح دیاکسید کربن پرداختند؛ آنها نشان دادند که این پروسیجر موثر، بیخطر و قابل قبول است. هیچ تفاوت بارزی را میان ونتیلاسیون غیرتهاجمی و استفاده از اکسیژن یا هوای اتاق پیدا نکردیم، به جز برای عملکرد ورزشی، که با ونتیلاسیون غیرتهاجمی در مقایسه با هوای اتاق پس از شش هفته بهبود یافت. دو مطالعه عوارض جانبی را گزارش کردند. در نخستین کارآزمایی، یک بیمار نتوانست ماسک را تحمل کند. در کارآزمایی دوم، یک بیمار در گروه هوای اتاق دچار کلاپس ریه شد و دو بیمار نتوانستند افزایش فشار هنگام تنفس را تحمل کنند.
کارآزمایی که تاثیرات ونتیلاسیون غیرتهاجمی را با عدم درمان بر ظرفیت ورزش مقایسه کرد، تفاوت بارزی را بین گروهها پیدا نکرد.
ونتیلاسیون غیرتهاجمی ممکن است در کنار دیگر تکنیکهای پاکسازی راه هوایی کمککننده باشد، به ویژه زمانی که افراد مبتلا به فیبروز سیستیک در سرفه کردن مخاط و هنگام خواب مشکل دارند. برای نشان دادن تاثیرات بالینی ونتیلاسیون غیرتهاجمی بر پاکسازی راه هوایی، حین خواب و انجام تمرینات ورزشی در بیماری شدید، انجام کارآزماییهای طولانیمدت با تعداد کافی شرکتکننده مورد نیاز است.
کیفیت شواهد
مزایای ونتیلاسیون غیرتهاجمی تا حد زیادی در جلسات تک درمانی با تعداد کمی از افراد نشان داده شدهاند. شواهد محدودی مبنی بر بهبودی طولانیمدت عملکرد ریه در یک کارآزمایی وجود دارد. نتایج ما از کارآزماییهای استفاده از پشتیبانی تنفسی شبانه با نتایج آنالیزهای اولیه متفاوت بودند، این احتمالا به دلیل تعداد کم شرکتکنندگان و برخی مسائل آماری است. فقط کارآزمایی شش هفتهای را عاری از هرگونه سوگیری ارزیابی کردیم. در کارآزماییهای باقیمانده، ما فکر کردیم که احتمال تاثیرپذیری نتایج کم یا نامشخص است، زیرا دادهها یا فقط بهطور جزئی گزارش شده یا اصلا گزارش نشدند. ما مطمئن نبودیم که نحوه قرارگیری شرکتکنندگان در گروههای درمانی مختلف بر نتایج کارآزماییها تاثیر گذاشته باشد.