پیشینه
انسفالوپاتی کبدی چیست؟
سیروز یک اختلال مزمن کبدی است. این وضعیت ممکن است به انسفالوپاتی کبدی بیانجامد، شرایطی که منجر به عملکرد ضعیف مغز میشود. در برخی افراد، ویژگیهای بالینی آشکاری از عملکرد مختل شده مغز (انسفالوپاتی کبدی آشکار) وجود دارد؛ این تغییرات ممکن است کوتاه‐مدت بوده یا مدت زمان طولانی ادامه یابد. در افراد دیگر، هیچ تغییرات بالینی آشکاری دیده نمیشود، اما برخی از جنبههای عملکردی مغز، مانند توجه و توانایی انجام تکالیف پیچیده هنگام آزمایش مختل هستند (انسفالوپاتی کبدی حداقلی (minimal hepatic encephalopathy)). دلیل اینکه افراد به انسفالوپاتی کبدی دچار میشوند، پیچیده است، اما تغییرات ایجاد شده در نوروترانسمیترهای مغزی، یا همان پیامبرهای شیمیایی که اجازه میدهند سلولهای عصبی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، میتوانند نقشی در این زمینه داشته باشند. به نظر میرسد نوروترانسمیتر گاما آمینوبوتیریک اسید (GABA) که مسوول کاهش یا مهار فعالیت مغز است، نقش مهمی را بهطور ویژه ایفا میکند.
فلومازنیل چیست؟
فلومازنیل (flumazenil) دارویی است که روی یکی از گیرندههای GABA در مغز عمل میکند تا اثرات آن را روی این سلولهای تخصصی اصلاح کند و به همین دلیل ممکن است در افراد مبتلا به انسفالوپاتی کبدی سودمند باشد. این دارو باید به داخل ورید (داخل وریدی) تزریق شود و اثرات آن بیش از چند ساعت طول نخواهد کشید.
سوال مطالعه مروری
با مرور کارآزماییهای بالینی که در آنها افراد بهطور تصادفی به گروههای درمان با فلومازنیل، یا یک ماده غیر‐فعال/دارونما (placebo)، یا بدون مداخله خاص تقسیم شدند، به تحقیق در مورد مصرف فلومازنیل در درمان انسفالوپاتی کبدی در افراد مبتلا به سیروز پرداختیم.
تاریخ جستوجو
در ماه می 2017 بانکهای اطلاعاتی پزشکی را بررسی کرده و جستوجوهای دستی را انجام دادیم.
منابع تامین مالی مطالعه
پنج مورد از کارآزماییهای بالینی تصادفیسازی شده وارد شده مورد حمایت شرکتهای دارویی قرار داشتند.
ویژگیهای مطالعه
ما 14 کارآزمایی بالینی تصادفیسازی شده را با 867 شرکتکننده وارد کردیم. در تمام کارآزماییهای بالینی تصادفیسازی شده، تزریق وریدی فلومازنیل در مقابل تزریق یک دارونمای غیر‐فعال (تزریق ساختگی، مانند محلول نمک) مقایسه شد. طول دوره درمان از 10 دقیقه تا 72 ساعت طول کشید. ده کارآزمایی بالینی تصادفیسازی شده شامل شرکتکنندگان مبتلا به انسفالوپاتی کبدی آشکار؛ سه کارآزمایی بالینی تصادفیسازی شده شامل شرکتکنندگان مبتلا به انسفالوپاتی کبدی حداقلی؛ و یک کارآزمایی بالینی تصادفیسازی شده شامل شرکتکنندگان مبتلا به انسفالوپاتی کبدی آشکار یا حداقلی بودند.
نتایج کلیدی
این آنالیزها هیچ تاثیری را از فلومازنیل در مقایسه با دارونما بر مورتالیتی به هر علتی نشان ندادند. افرادی که فلومازنیل دریافت کردند نسبت به افرادی که با دارونما درمان شدند، احتمال بیشتری داشت تا انسفالوپاتی کبدی آنها بهبود یابد. اطلاعات کمی را در مورد عوارض جانبی جدی به دست آوردیم.
کیفیت شواهد
در مجموع، شواهد مربوط به تاثیر فلومازنیل بر انسفالوپاتی کبدی کیفیت پائینی داشت؛ فقط یک کارآزمایی بالینی تصادفیسازی شده از کارآزماییهای وارد شده با خطر پائین سوگیری مواجه بود.