سوال مطالعه مروری
ما شواهد مربوط به اثربخشی و ایمنی ماستکتومی با حفظ نیپل (یعنی برداشتن بافت پستان اما با حفظ کامل پوست، نیپل و آرئولا) در مقایسه با ماستکتومی مرسوم (یعنی برداشتن پوست که شامل پستان، از جمله نیپل و آرئولا) یا ماستکتومی با حفظ پوست (یعنی حذف بافت پستان از جمله پستان و آرئولا اما تمام پوست اطراف حفظ میشود) را مرور کردیم.
پیشینه
درمان جراحی مرسوم برای سرطان پستان، ماستکتومی است. ماستکتومی مرسوم شامل برداشت کامل بافت پستان و ترکیب نیپل‐آرئولای آن است. شانس بازگشت سرطان در منطقه تحت ماستکتومی پس از این نوع جراحی حدود 2.3% پس از 20 سال است. افزایش علاقه به بهبود نتایج زیبایی منجر به معرفی ماستکتومی با حفظ نیپل یا ماستکتومی با حفظ آرئولا به عنوان جایگزینی برای ماستکتومی مرسوم است. حفاظت از ترکیب نیپل‐آرئولا موجب رضایت بیشتر روانشناختی و درک نقص عضو کمتر میان زنان میشود. ماستکتومی با حفظ نیپل برای درمان سرطان پستان پیشنهاد شده است. در این تکنیک تمام پوشش طبیعی پوست و ترکیب آرئولا حفظ میشود و هدف آن ایجاد یک نتیجه زیبایی شناختی است که در مقایسه با روشهای بازسازی پستان، به حالت طبیعی نزدیکتر است. اثربخشی و کارایی ماستکتومی با حفظ نیپل و آرئولار در درمان سرطان پستان جای سوال دارد.
ویژگیهای مطالعه
شواهد تا سپتامبر 2014 بهروز است. 11 مطالعه را شامل 6502 شرکتکننده که 7018 پروسیجر جراحی داشتند (برخی از شرکتکنندگان در هر دو پستان جراحی انجام داده بودند) وارد کردیم. از این تعداد، 2529 نفر از شرکتکنندگان تحت ماستکتومی با حفظ نیپل قرار گرفتند، در حالی که هیچ شرکتکنندهای تحت ماستکتومی با حفظ آرئولا قرار نگرفته بود، 818 شرکتکننده تحت ماستکتومی با حفظ پوست و 3671 شرکتکننده تحت ماستکتومی مرسوم قرار گرفتند. همه شرکتکنندگان در این مطالعات، زنان بودند و بیشتر آنها (99.2%) سرطان پستان تهاجمی یا کارسینوم داکتال درجا (ductal carcinoma in situ) داشتند. ماستکتومی با حفظ نیپل را با ماستکتومی مرسوم و ماستکتومی با حفظ پوست را در دو تجزیهوتحلیل متفاوت با هم مقایسه کردیم.
نتایج کلیدی
نتیجهگیری در مورد این که بقای بیماران پس از ماستکتومی با حفظ نیپل، مشابه با ماستکتومی مرسوم و ماستکتومی با حفظ پوست است، امکانپذیر نبود. نتایج نیز برای تفاوتها در عود موضعی و حوادث جانبی ناشی از انواع مختلف ماستکتومی قطعی نبود. در عمل تصمیم به انتخاب ماستکتومی با حفظ بافت نیپل نسبت به انواع دیگر ماستکتومی باید از طریق تصمیمگیری مشترک پس از بحث گسترده در مورد خطرات و مزایای آن انجام شود. به طور کلی، مطالعات ماستکتومی با حفظ نیپل، منجر به نتیجه زیباییشناختی مطلوب و افزایش کیفیت زندگی نسبت به سایر انواع ماستکتومی شد. با این حال، به علت عدم وجود دادههای عددی، تجمیع نتایج مطالعات مختلف امکانپذیر نبود.
کیفیت شواهد
کیفیت شواهد وارد شده در این مرور بسیار پائین بود. این مطالعات دارای تعدادی معایب روششناسی بودند. گزارشدهی ضعیف بدان معنی بود که تاثیر نوع ماستکتومی بر بقا در تعدادی از مطالعات قابل تعیین نیست. همچنین تفاوت بین گروههای جراحی در مرحله تومور و استفاده یا عدم استفاده از پرتودرمانی کمکی ممکن است نتایج را تحت تاثیر قرار دهد. این احتمالا تاثیری بر یافتهها دارد و پژوهشهای آینده احتمالا تغییر دهنده یافتههای فعلی هستند.